< Zebur 114 >

1 Israil Misirdin, Yaqup jemeti yat tilliq ellerdin chiqqanda,
Då Israel drog ut or Egyptarland, Jakobs hus frå eit folk med framand tunga,
2 Shu chaghda Yehuda [Xudaning] muqeddes jayi, Israil uning seltiniti boldi,
då vart Juda hans heilagdom, Israel hans rike.
3 Déngiz buni körüp beder qachti, Iordan deryasi keynige yandi;
Havet såg det og flydde, Jordan drog seg attende.
4 Taghlar qochqarlardek, Döngler qozilardek oynaqlidi.
Fjelli hoppa som verar, haugarne som lamb.
5 Ey déngiz, sen néme boldung, qachqili? Iordan deryasi, yolungdin yan’ghili?
Kva hev hendt deg, hav, at du flyr? du Jordan, at du dreg deg attende?
6 Taghlar qochqarlardek, Döngler qozilardek oynaqlighili?
de fjell, at de hoppar som verar, de haugar som lamb?
7 I yer yüzi, Rebning jamalidin, Yaqupning Xudasining jamalidin tewren;
For Herrens åsyn må du skjelva, jord, for Jakobs Guds åsyn!
8 U qoram tashni kölchekke, Chaqmaq téshini mol bulaq sulirigha aylanduridu.
Han som gjer berget til ein sjø, harde steinen til ei vatskjelda.

< Zebur 114 >