< Аюп 20 >
1 Андин Нааматлиқ Зофар җававән мундақ деди: —
And Zophar the Naamathite answered and said,
2 «Мени беарам қилған хияллар җавап беришкә үндәватиду, Чүнки қәлбим беарамлиқта өртәнмәктә.
Therefore do my thoughts give me an answer, and for this is my haste within me.
3 Мән маңа һақарәт кәлтүрүп, мени әйипләйдиған сөзләрни аңлидим, Шуңа мениң роһ-зеһним мени җавап беришкә қистиди.
I hear a reproof putting me to shame; and [my] spirit answereth me by mine understanding.
4 Сән шуни билмәмсәнки, Йәр йүзидә Адәм атимиз апиридә болғандин бери,
Knowest thou [not] this, that of old, since man was placed upon earth,
5 Рәзилләрниң ғалипә тәнтәниси қисқидур, Ипласларниң хошаллиғи бирдәмликтур.
The exultation of the wicked is short, and the joy of the ungodly man but for a moment?
6 Ундақ кишиниң шан-шәриви асманға йәткән болсиму, Беши булутларға тақашсиму,
Though his height mount up to the heavens, and his head reach unto the clouds,
7 Йәнила өзиниң поқидәк йоқап кетиду; Уни көргәнләр: «У нәдидур?» дәйду.
Like his own dung doth he perish for ever; they which have seen him shall say, Where is he?
8 У чүштәк учуп кетиду, Қайта тапқили болмайду; Кечидики ғайипанә аламәттәк у һайдиветилиду.
He flieth away as a dream, and is not found; and is chased away as a vision of the night.
9 Уни көргән көз иккинчи уни көрмәйду, Униң турған җайи уни қайта учратмайду.
The eye which saw him shall [see him] not again; and his place beholdeth him no more.
10 Униң оғуллири мискинләргә шәпқәт қилишқа мәҗбурлиниду; Шуниңдәк у һәтта өз қоли билән байлиқлирини қайтуруп бериду.
His children shall seek the favour of the poor, and his hands restore his wealth.
11 Униң устиханлири яшлиқ мағдуриға толған болсиму, Бирақ [униң мағдури] униң билән биллә топа-чаңда йетип қалиду.
His bones were full of his youthful strength; but it shall lie down with him in the dust.
12 Гәрчә рәзиллик униң ағзида татлиқ тетиған болсиму, У уни тил астиға йошурған болсиму,
Though wickedness be sweet in his mouth [and] he hide it under his tongue,
13 У уни жутқуси кәлмәй меһрини үзәлмисиму, У уни ағзида қалдурсиму,
[Though] he spare it, and forsake it not, but keep it within his mouth,
14 Бирақ униң қарнидики тамиғи өзгирип, Кобра иланниң зәһәригә айлиниду.
His food is turned in his bowels; it is the gall of asps within him.
15 У байлиқларни жутуветиду, бирақ уларни яндуриду; Худа уларни ашқазинидин чиқириветиду.
He hath swallowed down riches, but he shall vomit them up again: God shall cast them out of his belly.
16 У кобра иланниң зәһәрини шорайду, Чар иланниң нәштири уни өлтүриду.
He shall suck the poison of asps; the viper's tongue shall kill him.
17 У қайтидин ериқ-өстәңләргә һәвәс билән қаралмайду, Бал вә сериқ май билән ақидиған дәриялардин һозурлиналмайду.
He shall not see streams, rivers, brooks of honey and butter.
18 У еришкәнни жуталмай қайтуриду, Тиҗарәт қилған пайдисидин у һеч һозурлиналмайду.
That which he laboured for shall he restore, and not swallow down; its restitution shall be according to the value, and he shall not rejoice [therein].
19 Чүнки у мискинләрни езип, уларни ташливәткән; У өзи салмиған өйни егиливалған.
For he hath oppressed, hath forsaken the poor; he hath violently taken away a house that he did not build.
20 У ачкөзлүктин әсла зерикмәйду, У арзулиған нәрсилиридин һеч қайсисини сақлап қалалмайду.
Because he knew no rest in his craving, he shall save nought of what he most desired.
21 Униңға жутувалғидәк һеч нәрсә қалмайду, Шуңа униң баяшатлиғи мәңгүлүк болмайду.
Nothing escaped his greediness; therefore his prosperity shall not endure.
22 Униң тоққузи тәл болғанда, туюқсиз қисилчилиққа учрайду; Һәр бир езилгүчиниң қоли униңға қарши чиқиду.
In the fulness of his sufficiency he shall be in straits; every hand of the wretched shall come upon him.
23 У қосиғини тойғузиватқинида, Худа дәһшәтлик ғәзивини униңға чүшүриду; У ғизалиниватқанда [ғәзивини] униң үстигә яғдуриду.
It shall be that, to fill his belly, he will cast his fierce anger upon him, and will rain it upon him into his flesh.
24 У төмүр қуралдин қечип қутулсиму, Бирақ мис оқя уни санҗийду.
If he have fled from the iron weapon, the bow of brass shall strike him through.
25 Тәккән оқ кәйнидин тартип чиқиривелгинидә, Ялтирақ оқ учи өттин чиқиривелгинидә, Вәһимиләр уни басиду.
He draweth it forth; it cometh out of his body, and the glittering point out of his gall: terrors are upon him.
26 Зулмәт қараңғулуқ униң байлиқлирини жутуветишкә тәйяр туриду, Инсан пүвлимигән от уни жутувалиду, Униң чедирида қелип қалғанлириниму жутуветиду.
All darkness is laid up for his treasures: a fire not blown shall devour him; it shall feed upon what is left in his tent.
27 Асманлар униң қәбиһлигини ашкарилайду; Йәр-зиминму униңға қарши қозғилиду.
The heavens shall reveal his iniquity, and the earth shall rise up against him.
28 Униң мал-дунияси елип кетилиду, [Худаниң] ғәзәплик күнидә кәлкүн улғийип өй-бисатини ғулитиду.
The increase of his house shall depart, flowing away in the day of his anger.
29 Худаниң рәзил адәмгә бәлгүлигән несивиси мана шундақтур, Бу Худа униңға бекиткән мирастур».
This is the portion of the wicked man from God, and the heritage appointed to him by God.