< Mezmurlar 142 >

1 Davut'un Maskili - Mağaradayken ettiği dua Yüksek sesle yakarıyorum RAB'be, Yüksek sesle RAB'be yalvarıyorum.
[A contemplation by David, when he was in the cave. A Prayer.] I cry with my voice to the LORD. With my voice, I ask the LORD for mercy.
2 Önüne döküyorum yakınmalarımı, Önünde anlatıyorum sıkıntılarımı.
I pour out my complaint before him. I tell him my troubles.
3 Bunalıma düştüğümde, Gideceğim yolu sen bilirsin. Tuzak kurdular yürüdüğüm yola.
When my spirit was overwhelmed within me, you knew my path. In the way in which I walk, they have hidden a snare for me.
4 Sağıma bak da gör, Kimse saymıyor beni, Sığınacak yerim kalmadı, Kimse aramıyor beni.
Look on my right, and see; for there is no one who is concerned for me. Refuge has fled from me. No one cares for my soul.
5 Sana haykırıyorum, ya RAB: “Sığınağım, Yaşadığımız bu dünyada nasibim sensin” diyorum.
I cried to you, LORD. I said, "You are my refuge, my portion in the land of the living."
6 Haykırışıma kulak ver, Çünkü çok çaresizim; Kurtar beni ardıma düşenlerden, Çünkü benden güçlüler.
Listen to my cry, for I am in desperate need. Deliver me from my persecutors, for they are stronger than me.
7 Çıkar beni zindandan, Adına şükredeyim. O zaman doğrular çevremi saracak, Bana iyilik ettiğin için.
Bring my soul out of prison, that I may give thanks to your name. The righteous will surround me, for you will be good to me.

< Mezmurlar 142 >