< Hezekiel 37 >

1 RAB'bin eli üzerimdeydi, Ruhu'yla beni dışarı çıkardı, kemiklerle dolu bir ovanın ortasına koydu.
The hand of Jehovah was upon me, and he brought me out in the Spirit of Jehovah, and set me down in the midst of the valley, and it was full of bones.
2 Beni onların arasında her yöne dolaştırdı. Ovada her yere yayılmış, tamamen kurumuş pek çok kemik vardı.
And he caused me to pass by them round about. And, behold, there were very many in the open valley, and, lo, they were very dry.
3 RAB, “İnsanoğlu, bu kemikler canlanabilir mi?” diye sordu. Ben, “Sen bilirsin, ey Egemen RAB” diye yanıtladım.
And he said to me, Son of man, can these bones live? And I answered, O lord Jehovah, thou know.
4 Bunun üzerine, “Bu kemikler üzerine peygamberlik et” dedi, “Onlara de ki, ‘Kuru kemikler, RAB'bin sözünü dinleyin!
Again he said to me, Prophesy over these bones, and say to them, O ye dry bones, hear the word of Jehovah.
5 Egemen RAB bu kemiklere şöyle diyor: İçinize ruh koyacağım, canlanacaksınız.
Thus says the lord Jehovah to these bones: Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live.
6 Size kaslar verecek, üzerinizde et oluşturacağım, sizi deriyle kaplayacağım. İçinize ruh koyacağım, canlanacaksınız. O zaman benim RAB olduğumu anlayacaksınız.’”
And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live. And ye shall know that I am Jehovah.
7 Böylece bana verilen buyruk uyarınca peygamberlik ettim. Ben peygamberlik ederken bir gürültü oldu, bir takırtı duyuldu. Kemikler birbirleriyle birleşiyordu.
So I prophesied as I was commanded. And as I prophesied, there was a noise, and, behold, an earthquake, and the bones came together, bone to its bone.
8 Baktım, işte üzerlerinde kaslar, etler oluşuyor, üstlerini deri kaplıyordu. Ama onlarda ruh yoktu.
And I beheld, and, lo, there were sinews upon them, and flesh came up, and skin covered them above, but there was no breath in them.
9 Sonra bana şöyle dedi: “Rüzgara peygamberlik et, insanoğlu, peygamberlik et ve de ki, ‘Egemen RAB şöyle diyor: Ey rüzgar, gel dört yandan es. Bu öldürülmüşlerin üzerine üfle ki canlansınlar!’”
Then he said to me, Prophesy to the wind. Prophesy, son of man, and say to the wind, Thus says the lord Jehovah: Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live.
10 Böylece bana verilen buyruk uyarınca peygamberlik ettim. Onların içine soluk girince canlanıp ayağa kalktılar. Çok, çok büyük bir kalabalık oluşturuyorlardı.
So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceedingly great army.
11 Sonra bana, “İnsanoğlu, bu kemikler bütün İsrail halkını simgeliyor” dedi, “Onlar, ‘Kemiklerimiz kurudu, umudumuz yok oldu, bittik’ diyorlar.
Then he said to me, Son of man, these bones are the whole house of Israel. Behold, they say, Our bones are dried up, and our hope is lost. We are clean cut off.
12 Bu yüzden peygamberlik et ve onlara de ki, ‘Egemen RAB şöyle diyor: Ey halkım, mezarlarınızı açıp sizi oradan çıkaracak, İsrail ülkesine geri getireceğim.
Therefore prophesy, and say to them, Thus says the lord Jehovah: Behold, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, O my people, and I will bring you into the land of Israel.
13 Mezarlarınızı açıp sizi çıkardığım zaman benim RAB olduğumu anlayacaksınız, ey halkım.
And ye shall know that I am Jehovah when I have opened your graves, and caused you to come up out of your graves, O my people.
14 Ruhumu içinize koyacağım, canlanacaksınız. Sizi kendi ülkenize yerleştireceğim. O zaman, bunu söyleyenin ve yapanın ben RAB olduğumu anlayacaksınız.’” Böyle diyor RAB.
And I will put my Spirit in you, and ye shall live. And I will place you in your own land. And ye shall know that I, Jehovah, have spoken it and performed it, says Jehovah.
15 RAB bana şöyle seslendi:
The word of Jehovah came again to me, saying,
16 “İnsanoğlu, bir değnek al, üzerine ‘Yahuda ve dostları İsrailliler için’ diye yaz. Sonra başka bir değnek al, üzerine ‘Yusuf'la dostları İsrailliler için Efrayim'in değneği’ diye yaz.
And thou, son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the sons of Israel his companions. Then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions.
17 İki değneği yan yana getirerek birleştir. Öyle ki, elinde bir değnek gibi olsun.
And join them one to another into one stick for thyself, that they may become one in thy hand.
18 “Halkından biri, ‘Bu yaptığının anlamı ne? Bize açıklamaz mısın?’ diye sorarsa,
And when the sons of thy people shall speak to thee, saying, Will thou not show us what thou mean by these?
19 şöyle yanıtlayacaksın: ‘Egemen RAB şöyle diyor: Efrayim'in elindeki değneği –Yusuf'la dostları İsrail oymaklarının değneğini– alıp Yahuda değneğiyle birleştireceğim. İkisinden bir değnek yapıp elimde tutacağım.’
say to them, Thus says the lord Jehovah: Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his companions, and I will put them with it, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in my hand.
20 Üzerine yazdığın değnekleri görebilecekleri şekilde elinde tut.
And the sticks on which thou write shall be in thy hand before their eyes.
21 Onlara de ki, ‘Egemen RAB şöyle diyor: İsrailliler'i gittikleri ulusların içinden alacağım. Onları her yerden toplayıp ülkelerine geri getireceğim.
And say to them, Thus says the lord Jehovah: Behold, I will take the sons of Israel from among the nations where they have gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land.
22 Onları ülkede, İsrail dağları üzerinde tek bir ulus yapacağım. Hepsinin tek kralı olacak. Artık iki ayrı ulus olmayacaklar, iki krallığa bölünmeyecekler.
And I will make them one nation in the land, upon the mountains of Israel, and one king shall be king to them all. And they shall no more be two nations, nor shall they be divided into two kingdoms any more at all.
23 Artık putlarıyla, iğrenç uygulamalarıyla, isyanlarıyla kendilerini kirletmeyecekler. Onları yerleştikleri, içinde günah işledikleri yerlerden kurtarıp arındıracağım. Onlar halkım olacak, ben de onların Tanrısı olacağım.
Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions, but I will save them out of all their dwelling-places in which they have sinned, and will cleanse them. So they shall be my people, and I will be their God.
24 “‘Kulum Davut onların kralı olacak, hepsinin tek çobanı olacak. Buyruklarımı izleyecek, kurallarıma uyacak, onları uygulayacaklar.
And my servant David shall be king over them, and they all shall have one shepherd. They shall also walk in my ordinances, and observe my statutes, and do them.
25 Kulum Yakup'a verdiğim, atalarınızın yaşadığı ülkeye yerleşecekler. Kendileri, çocukları, çocuklarının çocukları sonsuza dek orada yaşayacaklar. Kulum Davut da sonsuza dek onların önderi olacak.
And they shall dwell in the land that I have given to Jacob my servant, in which your fathers dwelt. And they shall dwell therein, they, and their sons, and their son's sons, forever. And David my servant shall be their ruler forever.
26 Onlarla esenlik antlaşması yapacağım. Bu onlarla sonsuza dek geçerli bir antlaşma olacak. Onları yeniden oraya yerleştirip sayıca çoğaltacağım. Tapınağımı sonsuza dek onların ortasına kuracağım.
Moreover I will make a covenant of peace with them. It shall be an everlasting covenant with them, and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore.
27 Konutum aralarında olacak; onların Tanrısı olacağım, onlar da benim halkım olacak.
My tabernacle shall also be with them, and I will be their God, and they shall be my people.
28 Tapınağım sonsuza dek onların arasında oldukça uluslar İsrail'i kutsal kılanın ben RAB olduğumu anlayacaklar.’”
And the nations shall know that I am Jehovah, who sanctifies Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore.

< Hezekiel 37 >