< Jakobsbrevet 4 >
1 Varav uppkomma strider, och varav tvister bland eder? Månne icke av de lustar som föra krig i eder lemmar?
యుష్మాకం మధ్యే సమరా రణశ్చ కుత ఉత్పద్యన్తే? యుష్మదఙ్గశిబిరాశ్రితాభ్యః సుఖేచ్ఛాభ్యః కిం నోత్పద్యన్తే?
2 I ären fulla av begärelser, men haven dock intet; I dräpen och hysen avund, men kunnen dock intet vinna; och så tvisten och striden I. I haven intet, därför att I icke bedjen.
యూయం వాఞ్ఛథ కిన్తు నాప్నుథ, యూయం నరహత్యామ్ ఈర్ష్యాఞ్చ కురుథ కిన్తు కృతార్థా భవితుం న శక్నుథ, యూయం యుధ్యథ రణం కురుథ చ కిన్త్వప్రాప్తాస్తిష్ఠథ, యతో హేతోః ప్రార్థనాం న కురుథ|
3 Dock, I bedjen, men I fån intet, ty I bedjen illa, nämligen för att kunna i edra lustar förslösa vad I fån.
యూయం ప్రార్థయధ్వే కిన్తు న లభధ్వే యతో హేతోః స్వసుఖభోగేషు వ్యయార్థం కు ప్రార్థయధ్వే|
4 I trolösa avfällingar, veten I då icke att världens vänskap är Guds ovänskap? Den som vill vara världens vän, han bliver alltså Guds ovän.
హే వ్యభిచారిణో వ్యభిచారిణ్యశ్చ, సంసారస్య యత్ మైత్ర్యం తద్ ఈశ్వరస్య శాత్రవమితి యూయం కిం న జానీథ? అత ఏవ యః కశ్చిత్ సంసారస్య మిత్రం భవితుమ్ అభిలషతి స ఏవేశ్వరస్య శత్రు ర్భవతి|
5 Eller menen I att detta är ett tomt ord i skriften: "Med svartsjuk kärlek trängtar den Ande som han har låtit taga sin boning i oss"?
యూయం కిం మన్యధ్వే? శాస్త్రస్య వాక్యం కిం ఫలహీనం భవేత్? అస్మదన్తర్వాసీ య ఆత్మా స వా కిమ్ ఈర్ష్యార్థం ప్రేమ కరోతి?
6 Men så mycket större är den nåd han giver; därför heter det: "Gud står emot de högmodiga, men de ödmjuka giver han nåd."
తన్నహి కిన్తు స ప్రతులం వరం వితరతి తస్మాద్ ఉక్తమాస్తే యథా, ఆత్మాభిమానలోకానాం విపక్షో భవతీశ్వరః| కిన్తు తేనైవ నమ్రేభ్యః ప్రసాదాద్ దీయతే వరః||
7 Så varen nu Gud underdåniga, men stån emot djävulen, så skall han fly bort ifrån eder.
అతఏవ యూయమ్ ఈశ్వరస్య వశ్యా భవత శయతానం సంరున్ధ తేన స యుష్మత్తః పలాయిష్యతే|
8 Nalkens Gud, så skall han nalkas eder. Renen edra händer, I syndare, och gören edra hjärtan rena, I människor med delad håg.
ఈశ్వరస్య సమీపవర్త్తినో భవత తేన స యుష్మాకం సమీపవర్త్తీ భవిష్యతి| హే పాపినః, యూయం స్వకరాన్ పరిష్కురుధ్వం| హే ద్విమనోలోకాః, యూయం స్వాన్తఃకరణాని శుచీని కురుధ్వం|
9 Kännen edert elände och sörjen och gråten. Edert löje vände sig i sorg och eder glädje i bedrövelse.
యూయమ్ ఉద్విజధ్వం శోచత విలపత చ, యుష్మాకం హాసః శోకాయ, ఆనన్దశ్చ కాతరతాయై పరివర్త్తేతాం|
10 Ödmjuken eder inför Herren, så skall han upphöja eder.
ప్రభోః సమక్షం నమ్రా భవత తస్మాత్ స యుష్మాన్ ఉచ్చీకరిష్యతి|
11 Förtalen icke varandra, mina bröder. Den som förtalar en broder eller dömer sin broder, han förtalar lagen och dömer lagen. Men dömer du lagen, så är du icke en lagens görare, utan dess domare.
హే భ్రాతరః, యూయం పరస్పరం మా దూషయత| యః కశ్చిద్ భ్రాతరం దూషయతి భ్రాతు ర్విచారఞ్చ కరోతి స వ్యవస్థాం దూషయతి వ్యవస్థాయాశ్చ విచారం కరోతి| త్వం యది వ్యవస్థాయా విచారం కరోషి తర్హి వ్యవస్థాపాలయితా న భవసి కిన్తు విచారయితా భవసి|
12 En är lagstiftaren och domaren, han som kan frälsa och kan förgöra. Vem är då du som dömer din nästa?
అద్వితీయో వ్యవస్థాపకో విచారయితా చ స ఏవాస్తే యో రక్షితుం నాశయితుఞ్చ పారయతి| కిన్తు కస్త్వం యత్ పరస్య విచారం కరోషి?
13 Hören nu, I som sägen: "I dag eller i morgon vilja vi begiva oss till den och den staden, och där vilja vi uppehålla oss ett år och driva handel och skaffa oss vinning" --
అద్య శ్వో వా వయమ్ అముకనగరం గత్వా తత్ర వర్షమేకం యాపయన్తో వాణిజ్యం కరిష్యామః లాభం ప్రాప్స్యామశ్చేతి కథాం భాషమాణా యూయమ్ ఇదానీం శృణుత|
14 I veten ju icke vad som kan ske i morgon. Ty vad är edert liv? En rök ären I, som synes en liten stund, men sedan försvinner.
శ్వః కిం ఘటిష్యతే తద్ యూయం న జానీథ యతో జీవనం వో భవేత్ కీదృక్ తత్తు బాష్పస్వరూపకం, క్షణమాత్రం భవేద్ దృశ్యం లుప్యతే చ తతః పరం|
15 I borden fastmera säga: "Om Herren vill, och vi får leva, skola vi göra det, eller det."
తదనుక్త్వా యుష్మాకమ్ ఇదం కథనీయం ప్రభోరిచ్ఛాతో వయం యది జీవామస్తర్హ్యేతత్ కర్మ్మ తత్ కర్మ్మ వా కరిష్యామ ఇతి|
16 Men nu talen I stora ord i eder förmätenhet. All sådan stortalighet är ond.
కిన్త్విదానీం యూయం గర్వ్వవాక్యైః శ్లాఘనం కురుధ్వే తాదృశం సర్వ్వం శ్లాఘనం కుత్సితమేవ|
17 Alltså, den som förstår att göra vad gott är, men icke gör det, för honom bliver detta till synd.
అతో యః కశ్చిత్ సత్కర్మ్మ కర్త్తం విదిత్వా తన్న కరోతి తస్య పాపం జాయతే|