< Job 16 >
1 Y respondió Job, y dijo:
Əyyub belə cavab verdi:
2 Muchas veces he oído cosas como estas; consoladores molestos sois todos vosotros.
«Bu cür sözləri çox eşitmişəm, Hamınız adamincidən təsəlliçilərsiniz.
3 ¿Tendrán fin las palabras ventosas? O ¿qué es lo que te anima a responder?
Bu boş söhbətləriniz qurtaracaqmı? Sizi nə vadar edir, belə danışırsınız?
4 También yo hablaría como vosotros. Deseo que vuestra alma estuviera en lugar de la mía, que yo os tendría compañía en las palabras, y sobre vosotros movería mi cabeza.
Siz mənim yerimdə olsaydınız, mən də belə deyərdim. Əleyhinizə yaxşı-yaxşı sözlər düzüb başımı yelləyərdim.
5 Pero yo os alentaría con mis palabras, y la consolación de mis labios detendría el dolor.
Ağzım ürəkləndirici sözlər deyərdi, Dilimdən təsəlliverici sözlər çıxarardım, Mən sizi ovudardım.
6 Mas si hablo, mi dolor no cesa; y si dejo de hablar, no se aparta de mí.
Danışmağımla dərdim azalmır, Susuram, nə dəyişir?
7 Pero ahora me ha fatigado; has tú asolado toda mi compañía.
Ay Allah, məni taqətdən saldın, Bütün külfətimi darmadağın etdin.
8 Tú me has arrugado; el testigo es mi magrez, que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.
Sıxılıb əzilməyim buna şahiddir, Taqətsizliyim əleyhimə çıxıb şahidlik edir.
9 Su furor me arrebató, y me ha sido contrario; crujió sus dientes contra mí; contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.
Allah məni qəzəbi ilə parçalayır, Mənə nifrət edir, dişlərini qıcıdır, Düşmənim gözlərini mənə dikir.
10 Abrieron contra mí su boca; hirieron mis mejillas con afrenta; contra mí se juntaron todos.
Mənə qarşı insanlar dodaq büzür, Həqarətlə üzümə şillə vurur, Mənə qarşı əlbir olur.
11 Me ha entregado Dios al mentiroso, y en las manos de los impíos me hizo temblar.
Allah məni haqsızlara təslim etdi, Pislərin əlinə verdi.
12 Próspero estaba, y me desmenuzó; y me arrebató por la cerviz, y me despedazó, y me puso por blanco suyo.
Rahat yaşayırdım, Allah məni pərən-pərən saldı, Boynumdan tutub yerə vurdu, məni Özünə hədəf etdi.
13 Me cercaron sus flecheros, partió mis riñones, y no perdonó; mi hiel derramó por tierra.
Onun oxçuları ətrafımı aldı, Aman vermədən böyrəklərimi deşdilər, Ödümü yerə tökdülər.
14 Me quebrantó de quebranto sobre quebranto; corrió contra mí como un gigante.
Bədənimə yara üstündən yara vurulur, Cəngavər tək üzərimə yüyürürlər.
15 Yo cosí saco sobre mi piel, y cargué mi cabeza de polvo.
Əynimə çul tikmişəm, Qürurumu yerə atmışam.
16 Mi rostro está enlodado con lloro, y mis párpados entenebrecidos;
Ağlamaqdan üzüm qızardı, Kirpiklərimin altı-üstü kölgə saldı.
17 a pesar de no haber iniquidad en mis manos, y de haber sido limpia mi oración.
Yenə də zalımlıq əlimdən gəlmir, Sənə səmimiyyətlə dua edirəm.
18 ¡Oh tierra! No cubras mi sangre, y no haya lugar donde se esconda mi clamor.
Ey torpaq, qanımın üstünü örtmə, Qoy heç nə mənim naləmi saxlamasın.
19 Por cierto aún ahora en los cielos está mi testigo, y mi testigo en las alturas.
Lap indidən şahidim göylərdədir, Himayədarım yüksəklərdədir.
20 Mis disputadores son mis amigos; mas a Dios destilarán mis ojos.
Dostlarım məni ələ salır, Gözlərim Allaha baxıb ağlayır.
21 ¡Deseo que pudiese disputar el hombre con Dios, como puede con su prójimo!
Bəşər oğlu qonşusu üçün yalvardığı kimi Biri də mən insandan ötrü qoy Allaha yalvarsın.
22 Mas los años contados vendrán, y yo andaré el camino por donde no volveré.
Çünki bir neçə il keçəndən sonra Gedər-gəlməz yola gedəcəyəm.