< రోమిణః 4 >
1 అస్మాకం పూర్వ్వపురుష ఇబ్రాహీమ్ కాయికక్రియయా కిం లబ్ధవాన్ ఏతదధి కిం వదిష్యామః?
Jak wyglądała ta sprawa w przypadku Abrahama, naszego przodka?
2 స యది నిజక్రియాభ్యః సపుణ్యో భవేత్ తర్హి తస్యాత్మశ్లాఘాం కర్త్తుం పన్థా భవేదితి సత్యం, కిన్త్వీశ్వరస్య సమీపే నహి|
Jeśli został uniewinniony na podstawie swoich czynów, to ma powód do dumy—ale nie przed Bogiem!
3 శాస్త్రే కిం లిఖతి? ఇబ్రాహీమ్ ఈశ్వరే విశ్వసనాత్ స విశ్వాసస్తస్మై పుణ్యార్థం గణితో బభూవ|
Co o tym mówi Pismo? Czytamy w nim: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.
4 కర్మ్మకారిణో యద్ వేతనం తద్ అనుగ్రహస్య ఫలం నహి కిన్తు తేనోపార్జితం మన్తవ్యమ్|
Pracownikowi należy się zapłata za pracę—bez żadnej łaski.
5 కిన్తు యః పాపినం సపుణ్యీకరోతి తస్మిన్ విశ్వాసినః కర్మ్మహీనస్య జనస్య యో విశ్వాసః స పుణ్యార్థం గణ్యో భవతి|
W przypadku zaś tego, kto nie pracuje, ale wierzy Bogu, który uniewinnia grzesznika, właśnie jego wiara jest podstawą do uniewinnienia.
6 అపరం యం క్రియాహీనమ్ ఈశ్వరః సపుణ్యీకరోతి తస్య ధన్యవాదం దాయూద్ వర్ణయామాస, యథా,
Król Dawid tak opisał szczęście człowieka, którego Bóg uniewinnił niezależnie od uczynków:
7 స ధన్యోఽఘాని మృష్టాని యస్యాగాంస్యావృతాని చ|
„Szczęśliwi są ci, którym przebaczono grzechy i zapomniano przewinienia.
8 స చ ధన్యః పరేశేన పాపం యస్య న గణ్యతే|
Szczęśliwy jest człowiek, któremu Pan nie wypomni grzechów”.
9 ఏష ధన్యవాదస్త్వక్ఛేదినమ్ అత్వక్ఛేదినం వా కం ప్రతి భవతి? ఇబ్రాహీమో విశ్వాసః పుణ్యార్థం గణిత ఇతి వయం వదామః|
Czy to szczęście dotyczy tylko obrzezanych, czy również nieobrzezanych? Powiedzieliśmy już, że: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.
10 స విశ్వాసస్తస్య త్వక్ఛేదిత్వావస్థాయాం కిమ్ అత్వక్ఛేదిత్వావస్థాయాం కస్మిన్ సమయే పుణ్యమివ గణితః? త్వక్ఛేదిత్వావస్థాయాం నహి కిన్త్వత్వక్ఛేదిత్వావస్థాయాం|
Kiedy to się wydarzyło? Przed czy po jego obrzezaniu? Oczywiście, że przed!
11 అపరఞ్చ స యత్ సర్వ్వేషామ్ అత్వక్ఛేదినాం విశ్వాసినామ్ ఆదిపురుషో భవేత్, తే చ పుణ్యవత్త్వేన గణ్యేరన్;
Obrzezanie otrzymał jako dowód uniewinnienia dzięki wierze—gdy był jeszcze nieobrzezany. W ten sposób stał się duchowym ojcem tych, którzy przyjmują Boże uniewinnienie jako nieobrzezani,
12 యే చ లోకాః కేవలం ఛిన్నత్వచో న సన్తో ఽస్మత్పూర్వ్వపురుష ఇబ్రాహీమ్ అఛిన్నత్వక్ సన్ యేన విశ్వాసమార్గేణ గతవాన్ తేనైవ తస్య పాదచిహ్నేన గచ్ఛన్తి తేషాం త్వక్ఛేదినామప్యాదిపురుషో భవేత్ తదర్థమ్ అత్వక్ఛేదినో మానవస్య విశ్వాసాత్ పుణ్యమ్ ఉత్పద్యత ఇతి ప్రమాణస్వరూపం త్వక్ఛేదచిహ్నం స ప్రాప్నోత్|
oraz tych, którzy są obrzezani, ale nie opierają się na tym, bo mają także wiarę, którą okazał Abraham.
13 ఇబ్రాహీమ్ జగతోఽధికారీ భవిష్యతి యైషా ప్రతిజ్ఞా తం తస్య వంశఞ్చ ప్రతి పూర్వ్వమ్ అక్రియత సా వ్యవస్థామూలికా నహి కిన్తు విశ్వాసజన్యపుణ్యమూలికా|
Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, że da im w posiadanie całą ziemię. Obietnica ta nie była jednak uzależniona od wypełniania Prawa, ale wynikała z uniewinnienia Abrahama dzięki wierze.
14 యతో వ్యవస్థావలమ్బినో యద్యధికారిణో భవన్తి తర్హి విశ్వాసో విఫలో జాయతే సా ప్రతిజ్ఞాపి లుప్తైవ|
Jeśliby wypełnienie tej obietnicy zależałoby od przestrzegania Prawa, to wiara Abrahama straciłaby sens, a obietnica stałaby się pusta.
15 అధికన్తు వ్యవస్థా కోపం జనయతి యతో ఽవిద్యమానాయాం వ్యవస్థాయామ్ ఆజ్ఞాలఙ్ఘనం న సమ్భవతి|
Prawo wiąże się z karą, a tam, gdzie nie ma Prawa, nie ma i przestępstwa.
16 అతఏవ సా ప్రతిజ్ఞా యద్ అనుగ్రహస్య ఫలం భవేత్ తదర్థం విశ్వాసమూలికా యతస్తథాత్వే తద్వంశసముదాయం ప్రతి అర్థతో యే వ్యవస్థయా తద్వంశసమ్భవాః కేవలం తాన్ ప్రతి నహి కిన్తు య ఇబ్రాహీమీయవిశ్వాసేన తత్సమ్భవాస్తానపి ప్రతి సా ప్రతిజ్ఞా స్థాస్నుర్భవతి|
Dlatego obietnica dla wszystkich potomków Abrahama wypływa z wiary oraz łaski od Boga. Dotyczy ona nie tylko tego, który przestrzega Prawa, ale i tego, kto wierzy Bogu, podobnie jak Abraham, nasz wspólny przodek.
17 యో నిర్జీవాన్ సజీవాన్ అవిద్యమానాని వస్తూని చ విద్యమానాని కరోతి ఇబ్రాహీమో విశ్వాసభూమేస్తస్యేశ్వరస్య సాక్షాత్ సోఽస్మాకం సర్వ్వేషామ్ ఆదిపురుష ఆస్తే, యథా లిఖితం విద్యతే, అహం త్వాం బహుజాతీనామ్ ఆదిపురుషం కృత్వా నియుక్తవాన్|
Bóg powiedział bowiem o nim: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów”. Abraham uwierzył Bogu jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, czego nie ma.
18 త్వదీయస్తాదృశో వంశో జనిష్యతే యదిదం వాక్యం ప్రతిశ్రుతం తదనుసారాద్ ఇబ్రాహీమ్ బహుదేశీయలోకానామ్ ఆదిపురుషో యద్ భవతి తదర్థం సోఽనపేక్షితవ్యమప్యపేక్షమాణో విశ్వాసం కృతవాన్|
Nie mając dowodów na to, że tak się stanie, Abraham uwierzył, że będzie ojcem wielu narodów. Powiedziano Mu bowiem: „Takie właśnie będzie twoje potomstwo”.
19 అపరఞ్చ క్షీణవిశ్వాసో న భూత్వా శతవత్సరవయస్కత్వాత్ స్వశరీరస్య జరాం సారానామ్నః స్వభార్య్యాయా రజోనివృత్తిఞ్చ తృణాయ న మేనే|
Nie stracił wiary, choć widział, że on sam się starzeje—miał już wtedy bowiem prawie sto lat—i że Sara nie może już mieć dzieci.
20 అపరమ్ అవిశ్వాసాద్ ఈశ్వరస్య ప్రతిజ్ఞావచనే కమపి సంశయం న చకార;
Ani przez chwilę nie zwątpił jednak w Bożą obietnicę. Przeciwnie, jego wiara wzrosła, przynosząc chwałę Bogu.
21 కిన్త్వీశ్వరేణ యత్ ప్రతిశ్రుతం తత్ సాధయితుం శక్యత ఇతి నిశ్చితం విజ్ఞాయ దృఢవిశ్వాసః సన్ ఈశ్వరస్య మహిమానం ప్రకాశయాఞ్చకార|
Był przekonany, że Bóg jest w stanie spełnić to, co obiecał.
22 ఇతి హేతోస్తస్య స విశ్వాసస్తదీయపుణ్యమివ గణయాఞ్చక్రే|
I właśnie dzięki temu został przez Niego uniewinniony.
23 పుణ్యమివాగణ్యత తత్ కేవలస్య తస్య నిమిత్తం లిఖితం నహి, అస్మాకం నిమిత్తమపి,
Te wspaniałe Boże słowa o uniewinnieniu zostały skierowane nie tylko do niego,
24 యతోఽస్మాకం పాపనాశార్థం సమర్పితోఽస్మాకం పుణ్యప్రాప్త్యర్థఞ్చోత్థాపితోఽభవత్ యోఽస్మాకం ప్రభు ర్యీశుస్తస్యోత్థాపయితరీశ్వరే
ale także do nas, którzy dostąpiliśmy uniewinnienia dzięki temu, że uwierzyliśmy Bogu, który wskrzesił Jezusa, naszego Pana.
25 యది వయం విశ్వసామస్తర్హ్యస్మాకమపి సఏవ విశ్వాసః పుణ్యమివ గణయిష్యతే|
On został wydany za nasze grzechy i zmartwychwstał, aby nas uniewinnić.