< 1 பிதர: 4 >
1 அஸ்மாகம்’ விநிமயேந க்²ரீஷ்ட: ஸ²ரீரஸம்ப³ந்தே⁴ த³ண்ட³ம்’ பு⁴க்தவாந் அதோ ஹேதோ: ஸ²ரீரஸம்ப³ந்தே⁴ யோ த³ண்ட³ம்’ பு⁴க்தவாந் ஸ பாபாத் முக்த
Da nu Kristus har lidt i kjødet, så væbne og I eder med den samme tanke, at den som har lidt i kjødet, er ferdig med synden,
2 இதிபா⁴வேந யூயமபி ஸுஸஜ்ஜீபூ⁴ய தே³ஹவாஸஸ்யாவஸி²ஷ்டம்’ ஸமயம்’ புநர்மாநவாநாம் இச்சா²ஸாத⁴நார்த²ம்’ நஹி கிந்த்வீஸ்²வரஸ்யேச்சா²ஸாத⁴நார்த²ம்’ யாபயத|
så I ikke lenger skal leve efter menneskers lyster, men efter Guds vilje, den tid I ennu skal være i kjødet.
3 ஆயுஷோ ய: ஸமயோ வ்யதீதஸ்தஸ்மிந் யுஷ்மாபி⁴ ர்யத்³ தே³வபூஜகாநாம் இச்சா²ஸாத⁴நம்’ காமகுத்ஸிதாபி⁴லாஷமத்³யபாநரங்க³ரஸமத்ததாக்⁴ரு’ணார்ஹதே³வபூஜாசரணஞ்சாகாரி தேந பா³ஹுல்யம்’|
For det er nok at I i den fremfarne livstid har gjort hedningenes vilje, idet I ferdedes i skamløshet, lyster, fyll, svir, drikk og skammelig avgudsdyrkelse;
4 யூயம்’ தை: ஸஹ தஸ்மிந் ஸர்வ்வநாஸ²பங்கே மஜ்ஜிதும்’ ந தா⁴வத², இத்யநேநாஸ்²சர்ய்யம்’ விஜ்ஞாய தே யுஷ்மாந் நிந்த³ந்தி|
derfor undrer de sig når I ikke renner med dem ut i den samme strøm av ryggesløshet, og spotter eder;
5 கிந்து யோ ஜீவதாம்’ ம்ரு’தாநாஞ்ச விசாரம்’ கர்த்தும் உத்³யதோ(அ)ஸ்தி தஸ்மை தைருத்தரம்’ தா³யிஷ்யதே|
men de skal gjøre regnskap for ham som står ferdig til å dømme levende og døde.
6 யதோ ஹேதோ ர்யே ம்ரு’தாஸ்தேஷாம்’ யத் மாநவோத்³தே³ஸ்²ய: ஸா²ரீரிகவிசார: கிந்த்வீஸ்²வரோத்³தே³ஸ்²யம் ஆத்மிகஜீவநம்’ ப⁴வத் தத³ர்த²ம்’ தேஷாமபி ஸந்நிதௌ⁴ ஸுஸமாசார: ப்ரகாஸி²தோ(அ)ப⁴வத்|
For derfor blev evangeliet forkynt også for døde at de visstnok skulde dømmes som mennesker i kjødet, men leve således som Gud i ånden.
7 ஸர்வ்வேஷாம் அந்திமகால உபஸ்தி²தஸ்தஸ்மாத்³ யூயம்’ ஸுபு³த்³த⁴ய: ப்ரார்த²நார்த²ம்’ ஜாக்³ரதஸ்²ச ப⁴வத|
Men alle tings ende er kommet nær; vær derfor sindige og edrue så I kan bede,
8 விஸே²ஷத: பரஸ்பரம்’ கா³ட⁴ம்’ ப்ரேம குருத, யத: , பாபாநாமபி பா³ஹுல்யம்’ ப்ரேம்நைவாச்சா²த³யிஷ்யதே|
og ha fremfor alle ting inderlig kjærlighet til hverandre! for kjærligheten skjuler en mangfoldighet av synder.
9 காதரோக்திம்’ விநா பரஸ்பரம் ஆதித்²யம்’ க்ரு’ருத|
Vær gjestfrie mot hverandre uten knurr!
10 யேந யோ வரோ லப்³த⁴ஸ்தேநைவ ஸ பரம் உபகரோத்ரு’, இத்த²ம்’ யூயம் ஈஸ்²வரஸ்ய ப³ஹுவித⁴ப்ரஸாத³ஸ்யோத்தமா பா⁴ண்டா³கா³ராதி⁴பா ப⁴வத|
Efter som enhver har fått en nådegave, så tjen hverandre med den som gode husholdere over Guds mangehånde nåde:
11 யோ வாக்யம்’ கத²யதி ஸ ஈஸ்²வரஸ்ய வாக்யமிவ கத²யது யஸ்²ச பரம் உபகரோதி ஸ ஈஸ்²வரத³த்தஸாமர்த்²யாதி³வோபகரோது| ஸர்வ்வவிஷயே யீஸு²க்²ரீஷ்டேநேஸ்²வரஸ்ய கௌ³ரவம்’ ப்ரகாஸ்²யதாம்’ தஸ்யைவ கௌ³ரவம்’ பராக்ரமஸ்²ச ஸர்வ்வதா³ பூ⁴யாத்| ஆமேந| (aiōn )
om nogen taler, han tale som Guds ord; om nogen tjener i menigheten, han tjene som av den kraft Gud gir, forat Gud må æres i alle ting ved Jesus Kristus, han som æren og makten tilhører i all evighet. Amen. (aiōn )
12 ஹே ப்ரியதமா: , யுஷ்மாகம்’ பரீக்ஷார்த²ம்’ யஸ்தாபோ யுஷ்மாஸு வர்த்ததே தம் அஸம்ப⁴வக⁴டிதம்’ மத்வா நாஸ்²சர்ய்யம்’ ஜாநீத,
I elskede! undre eder ikke over den ild som kommer over eder til prøvelse, som om det hendte eder noget underlig;
13 கிந்து க்²ரீஷ்டேந க்லேஸா²நாம்’ ஸஹபா⁴கி³த்வாத்³ ஆநந்த³த தேந தஸ்ய ப்ரதாபப்ரகாஸே²(அ)ப்யாநநந்தே³ந ப்ரபு²ல்லா ப⁴விஷ்யத²|
men i samme mon som I har del i Kristi lidelser, skal I glede eder, forat I også i hans herlighets åpenbarelse kan glede eder med jubel.
14 யதி³ க்²ரீஷ்டஸ்ய நாமஹேதுநா யுஷ்மாகம்’ நிந்தா³ ப⁴வதி தர்ஹி யூயம்’ த⁴ந்யா யதோ கௌ³ரவதா³யக ஈஸ்²வரஸ்யாத்மா யுஷ்மாஸ்வதி⁴திஷ்ட²தி தேஷாம்’ மத்⁴யே ஸ நிந்த்³யதே கிந்து யுஷ்மந்மத்⁴யே ப்ரஸ²ம்’ஸ்யதே|
Om I hånes for Kristi navns skyld, er I salige, fordi herlighetens og Guds Ånd hviler over eder.
15 கிந்து யுஷ்மாகம்’ கோ(அ)பி ஹந்தா வா சைரோ வா து³ஷ்கர்ம்மக்ரு’த்³ வா பராதி⁴காரசர்ச்சக இவ த³ண்ட³ம்’ ந பு⁴ங்க்தாம்’|
For ingen av eder må lide som morder eller tyv eller ugjerningsmann eller som en som blander sig i andres saker;
16 யதி³ ச க்²ரீஷ்டீயாந இவ த³ண்ட³ம்’ பு⁴ங்க்தே தர்ஹி ஸ ந லஜ்ஜமாநஸ்தத்காரணாத்³ ஈஸ்²வரம்’ ப்ரஸ²ம்’ஸது|
men lider han som kristen, da skal han ikke skamme sig, men prise Gud for dette navn.
17 யதோ விசாரஸ்யாரம்ப⁴ஸமயே ஈஸ்²வரஸ்ய மந்தி³ரே யுஜ்யதே யதி³ சாஸ்மத்ஸ்வாரப⁴தே தர்ஹீஸ்²வரீயஸுஸம்’வாதா³க்³ராஹிணாம்’ ஸே²ஷத³ஸா² கா ப⁴விஷ்யதி?
For det er nu tiden da dommen skal begynne med Guds hus; men begynner det med oss, hvad blir da enden for dem som ikke vil tro Guds evangelium?
18 தா⁴ர்ம்மிகேநாபி சேத் த்ராணம் அதிக்ரு’ச்ச்²ரேண க³ம்யதே| தர்ஹ்யதா⁴ர்ம்மிகபாபிப்⁴யாம் ஆஸ்²ரய: குத்ர லப்ஸ்யதே|
Og blir den rettferdige vanskelig frelst, hvor skal det da bli av den ugudelige og synderen?
19 அத ஈஸ்²வரேச்சா²தோ யே து³: க²ம்’ பு⁴ஞ்ஜதே தே ஸதா³சாரேண ஸ்வாத்மாநோ விஸ்²வாஸ்யஸ்ரஷ்டுரீஸ்²வஸ்ய கராப்⁴யாம்’ நித³த⁴தாம்’|
Derfor skal og de som efter Guds vilje må lide, overgi sine sjeler til den trofaste skaper, idet de gjør det gode.