মাৰ্কঃ 6
તોવે ઈસુ કાપરનાહુમ શેહેરામાઅને નિંગીન ચ્યા વોતની-ગાંવ નાસરેતમાય યેનો, એને ચ્યા શિષ્યબી ચ્યાઆરે ગીયા.
2 ২ অথ ৱিশ্ৰামৱাৰে সতি স ভজনগৃহে উপদেষ্টুমাৰব্ধৱান্ ততোঽনেকে লোকাস্তৎকথাং শ্ৰুৎৱা ৱিস্মিত্য জগদুঃ, অস্য মনুজস্য ঈদৃশী আশ্চৰ্য্যক্ৰিযা কস্মাজ্ জাতা? তথা স্ৱকৰাভ্যাম্ ইত্থমদ্ভুতং কৰ্ম্ম কৰ্ত্তাম্ এতস্মৈ কথং জ্ঞানং দত্তম্?
પોરમેહેરા આરામા દિહી ઈસુ સોબાયે ઠિકાણે લોકહાન પોરમેહેરા વચન હિકાડે, તોવે બોજ જાંએ ચ્યા વાત વોનાત, એને નોવાય પામીન આખે કા, “યા માઅહાય ઈ બોદા કેછને હિક્યાહા? એલાલ ઈ બોદા જ્ઞાન કેછને મિળ્યાં? એહેકેન મોઠે ચમત્કાર કોઅરા ચ્યાલ ગોતી કેહેકેન મિળી?
3 ৩ কিমযং মৰিযমঃ পুত্ৰস্তজ্ঞা নো? কিমযং যাকূব্-যোসি-যিহুদা-শিমোনাং ভ্ৰাতা নো? অস্য ভগিন্যঃ কিমিহাস্মাভিঃ সহ নো? ইত্থং তে তদৰ্থে প্ৰত্যূহং গতাঃ|
કાય ઓ તોજ હુતાર્યો નાંય કા? કાય ઓ મરિયમે પોહો, એને યાકૂબ, એને યોસેસા, એને યહૂદા એને સિમોના બાહા હેય? એને કાય ચ્યા બોઅયોહો ઈહીં નાંય રોય કા?” યાહાટી ચ્યાહાય ચ્યા બારામાય ઠોકાર ખાદી.
4 ৪ তদা যীশুস্তেভ্যোঽকথযৎ স্ৱদেশং স্ৱকুটুম্বান্ স্ৱপৰিজনাংশ্চ ৱিনা কুত্ৰাপি ভৱিষ্যদ্ৱাদী অসৎকৃতো ন ভৱতি|
ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ભવિષ્યવક્તા પોતાના વોતાનમાય એને પોતાના હોગહામાય એને પોતાના ગાઆશિવાય કેસુજ માનાવોગાર્યા નાંય રોત.”
5 ৫ অপৰঞ্চ তেষামপ্ৰত্যযাৎ স ৱিস্মিতঃ কিযতাং ৰোগিণাং ৱপুঃষু হস্তম্ অৰ্পযিৎৱা কেৱলং তেষামাৰোগ্যকৰণাদ্ অন্যৎ কিমপি চিত্ৰকাৰ্য্যং কৰ্ত্তাং ন শক্তঃ|
એને ઈસુ ચ્યાહા વચ્ચે કોઅહેજ મોઠે ચમત્કાર નાંય કોઅઇ હોક્યો, બોજ વોછા દુખ્યાહાવોય આથ થોવિન હારેં કોઅયે, એને કાયજ ચમત્કાર નાંય કોઅયો, કાહાકા ચ્યા ચ્યાહાય નાકાર કોઅયેલ.
એને ઈસુ ચ્યાહા વોછા બોરહા લીદે નોવાય પામીન, ચ્યા પાછે ચ્યાય ચારીચોમખી ગાવહામાય ફિરીન પોરમેહેરા હારી ખોબાર હિકાડતો રિયો.
એને ચ્યા પાછે ઈસુ ચ્યા બાર શિષ્યહાન હાદ્યા એને ચ્યાહાન બેન-બેન જાઅહાલ બિજા-બિજા ગાવહામાય દોવાડા લાગ્યો, એને બુતાલ લોકહામાઅને કાડા ચ્યાહાન પુરો ઓદિકાર દેનો.
8 ৮ পুনৰিত্যাদিশদ্ যূযম্ একৈকাং যষ্টিং ৱিনা ৱস্ত্ৰসংপুটঃ পূপঃ কটিবন্ধে তাম্ৰখণ্ডঞ্চ এষাং কিমপি মা গ্ৰহ্লীত,
ઈસુવે ચ્યાહાન આગના દેની, “વાટેહાટી લાકડયે સિવાય કાયજ નાંય લેતા નાંય બાખે, નાંય ઠેલી, નાંય પાકીટામાય પોયહા.”
વાઅણે પોવજા બાકી બેન જોડ ડોગલેં નાંય લેતા.
10 ১০ অপৰমপ্যুক্তং তেন যূযং যস্যাং পুৰ্য্যাং যস্য নিৱেশনং প্ৰৱেক্ষ্যথ তাং পুৰীং যাৱন্ন ত্যক্ষ্যথ তাৱৎ তন্নিৱেশনে স্থাস্যথ|
એને ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, જોવે તુમા કાદા ગોઓ રાંહાટી જાહા, તાંજ રોજા, તાંઅરે તુમા નિંગી જાહા તાંઉલોગુ ચ્યાજ ગોઅમે રોજા.
11 ১১ তত্ৰ যদি কেপি যুষ্মাকমাতিথ্যং ন ৱিদধতি যুষ্মাকং কথাশ্চ ন শৃণ্ৱন্তি তৰ্হি তৎস্থানাৎ প্ৰস্থানসমযে তেষাং ৱিৰুদ্ধং সাক্ষ্যং দাতুং স্ৱপাদানাস্ফাল্য ৰজঃ সম্পাতযত; অহং যুষ্মান্ যথাৰ্থং ৱচ্মি ৱিচাৰদিনে তন্নগৰস্যাৱস্থাতঃ সিদোমামোৰযো ৰ্নগৰযোৰৱস্থা সহ্যতৰা ভৱিষ্যতি|
એને જાં તુમહાન લોક નાંય હાદેત એને તુમહાન નાંય હાંબળેત, તાંઅરે નિંગી જાયા, એને ચ્યાહાન નિશાણી દાંહાટી, તુમહે પાગહા આરેને ઉદળાં તાંજ ખેખરી ટાકજા, ચ્યાહાન ઈ ચેતાવણી દાંહાટી કા પોરમેહેરા એહેરે મિળનારી સાજા ચ્યા પોતેજ જાબાવદાર હેય.
તોવે શિષ્ય ગીયા એને જાયને લોકહાન આખ્યાં, તુમા પાપહાલ માનીન, તુમહે પાપ કોઅના છોડી દા જોજે, એને પોરમેહેરાએછે ફિરી યા જોજે.
એને બોજ બુતડાહાન કાડયા, એને બોજ દુખ્યાહાન જૈતુના તેલ ચોપડીન હારાં કોઅયા.
14 ১৪ ইত্থং তস্য সুখ্যাতিশ্চতুৰ্দিশো ৱ্যাপ্তা তদা হেৰোদ্ ৰাজা তন্নিশম্য কথিতৱান্, যোহন্ মজ্জকঃ শ্মশানাদ্ উত্থিত অতোহেতোস্তেন সৰ্ৱ্ৱা এতা অদ্ভুতক্ৰিযাঃ প্ৰকাশন্তে|
તોવે હેરોદ રાજાબી ઈસુ મોઠા કામહા બારામાય વોનાયો, કાહાકા બોજ લોક ઈસુ બારામાય આખતા આતા, વોછા લોક ઈ આખે કા, “ઓ યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો ઓઅરા જોજે જો મોઅલા માઅને પાછો ઉઠયોહો, યાહાટી ચ્યા આથે મોઠે ચિન્હે ઓઅતેહે.”
એને બિજા લોક આખે, “ઓ તે એલીયા ભવિષ્યવક્તો હેય” એને આજુ બિજા આખે કા, “તો યોક ભવિષ્યવક્તો હેય, ચ્યા ભવિષ્યવક્તાહા હારકો જ્યા બોજ સોમાયા પેલ્લા રોતા આતા.”
ઈ વોનાઈન હેરોદ રાજાય આખ્યાં, “ઓ યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો હેય, માયે પોતે જ્યા ટોલપા વાડાવી ટાક્યેલ, બાકી તો મોઅલા માઅને પાછો જીવતો ઓઇન યેનહો.”
17 ১৭ পূৰ্ৱ্ৱং স্ৱভ্ৰাতুঃ ফিলিপস্য পত্ন্যা উদ্ৱাহং কৃতৱন্তং হেৰোদং যোহনৱাদীৎ স্ৱভাতৃৱধূ ৰ্ন ৱিৱাহ্যা|
હેરોદ રાજાય કોલહાક સોમાયા પેલ્લા ચ્યા બાહા ફિલિપા થેએ હેરોદિયાસ રાણ્યેલ રાખી લેદેલ, બાકી યોહાને ચ્યાલ આખ્યાં, “તુલ તો બાહા થેએયેલ રાખના નિયમા ઇસાબે ઠીક નાંય હેય.” તોવે હેરોદિયાસ રાણ્યેલ ખુશ કોઅરાહાટી, રાજા હેરોદાય યોહાનાલ દોઆડીન ચ્યાલ જેલેમાય કોંડાડી દેનો.
ચ્યાહાટી હેરોદિયાસ રાણી યોહાના આરે આડાઇ કોએ, એને માઆઇ ટાકાડાં માગે, બાકી માઆઇ નાંય હોક્યા,
20 ২০ যস্মাদ্ হেৰোদ্ তং ধাৰ্ম্মিকং সৎপুৰুষঞ্চ জ্ঞাৎৱা সম্মন্য ৰক্ষিতৱান্; তৎকথাং শ্ৰুৎৱা তদনুসাৰেণ বহূনি কৰ্ম্মাণি কৃতৱান্ হৃষ্টমনাস্তদুপদেশং শ্ৰুতৱাংশ্চ|
કાહાકા હેરોદ રાજા યોહાનાલ ન્યાયી એને પોરમેહેરા પવિત્ર માઅહું જાંઅતો આતો. યાહાટી તો ચ્યાથી બિઇ ગીયો એને ચ્યાલ હેરોદિયાસ રાણ્યે પાયને બોચાવી રાખાંહાટી જેલેમાય હારેરીતે રાખ્યો, એને જોવે ચ્યાઆરે બોલે તોવે ચ્યા હાંબળીન ગાબરાય જાતો આતો બાકી ખુશ્યેથી વોનાતો આતો.
21 ২১ কিন্তু হেৰোদ্ যদা স্ৱজন্মদিনে প্ৰধানলোকেভ্যঃ সেনানীভ্যশ্চ গালীল্প্ৰদেশীযশ্ৰেষ্ঠলোকেভ্যশ্চ ৰাত্ৰৌ ভোজ্যমেকং কৃতৱান্
બાકી યોક દિહી, હેરોદ રાજા જન્મા દિહી મનાવ્યો તોવે ચ્યાય ચ્યા અમલદારાહાલ, મોંતર્યાયાહાન, એને ગાલીલ ભાગા, મોઠા આગેવાનાહાન હારાં યોક જેવાણ કોઅરા હાદ્યા, તોવે હેરોદિયાસ રાણ્યેલ યોહાનાલ માઆઇ ટાકાડના મોકો આતો.
22 ২২ তস্মিন্ শুভদিনে হেৰোদিযাযাঃ কন্যা সমেত্য তেষাং সমক্ষং সংনৃত্য হেৰোদস্তেন সহোপৱিষ্টানাঞ্চ তোষমজীজনৎ ততা নৃপঃ কন্যামাহ স্ম মত্তো যদ্ যাচসে তদেৱ তুভ্যং দাস্যে|
તાં હેરોદિયાસ રાણ્યે પોહી આંદાર યેની, એને ચ્યે નાચ નાચી દેખાડી ચ્યેય હેરોદ રાજા એને ચ્યા ગાવારાહાન ખુશ કોઅયા, તોવે રાજાય પોહોયેલ આખ્યાં, માગ, “જીં જોજે તી માયેપાઅને માગ, એને તી તુલ આંય દિહી.”
એને હેરોદ રાજાય, કોસામ ખાયન આખ્યાં, માયેપાઅને તું જીં માગે તી આંય દિહી, “મા રાજ્યા આરદો ભાગ તું માગે તેરુ તો તુલ દિહી.”
પોહયે બારે જાયન ચ્યે આયહેલ પુછ્યાં, “આંય કાય માગુ?” ચ્યે આખ્યાં, યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા ટોલપા દાં આખ.
25 ২৫ অথ তূৰ্ণং ভূপসমীপম্ এত্য যাচমানাৱদৎ ক্ষণেস্মিন্ যোহনো মজ্জকস্য শিৰঃ পাত্ৰে নিধায দেহি, এতদ্ যাচেঽহং|
ચ્યે તારાત આંદાર રાજાપાય જાયન આખ્યાં, “મા માગણી હેય કા તું માન આમીંજ યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા ટોલપા વાડીન થાળ્યેમાય દે.”
રાજાલ જુઠા લાગ્યા, બાકી જ્યાહાલ ચ્યે હાદલા ચ્યાહા હામ્મે ચ્યે કોસામ ખાદેલ, ચ્યાહાટી નાંય આખના ઈંમાત નાંય ચાલી.
એને તારાત યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા ટોલપા વાડીન લાંહાટી રાજાય યોક આગના દેયને સીપાડાલ જેલેમાય દોવાડયો.
28 ২৮ ততঃ স কাৰাগাৰং গৎৱা তচ্ছিৰশ্ছিৎৱা পাত্ৰে নিধাযানীয তস্যৈ কন্যাযৈ দত্তৱান্ কন্যা চ স্ৱমাত্ৰে দদৌ|
તો જેલેમાય ગીયો એને ચ્યા ટોલપી વાડીન થાળ્યેમાય થોવિન પોહોયેલ દેની, એને પોહયે આયહેલ દેની.
ઈ વોનાયને યોહાના શિષ્યહાન ખોબાર પોડી, કા યોહાનાલ માઆઇ ટાક્યોહો તોવે ચ્યા યેના, એને ચ્યા કુડી લેઈને ચ્યાહાય તી માહણામાય દાટી દેની.
30 ৩০ অথ প্ৰেষিতা যীশোঃ সন্নিধৌ মিলিতা যদ্ যচ্ চক্ৰুঃ শিক্ষযামাসুশ্চ তৎসৰ্ৱ্ৱৱাৰ্ত্তাস্তস্মৈ কথিতৱন্তঃ|
જોવે ચ્યા બાર પ્રેષિત જ્યાહાન ઈસુવે દોવાડલા આતા ચ્યા ફિરી યેના એને યેયન ચોમખી યોકઠા જાયા, એને ચ્યાહાય જીં કાય કોઅયા એને હિકાડયાં તીં બોદા ચ્યાલ આખી દેખાડયાં.
31 ৩১ স তানুৱাচ যূযং ৱিজনস্থানং গৎৱা ৱিশ্ৰাম্যত যতস্তৎসন্নিধৌ বহুলোকানাং সমাগমাৎ তে ভোক্তুং নাৱকাশং প্ৰাপ্তাঃ|
બાકી બોજ જાંએ યાઉ જાવ કોઅતે આતેં એને યાહાન ખાઅનાબી સમય નાંય મિળતો આતો, તોવે ઈસુવે શિષ્યહાન આખ્યાં, ચાલા આપા બોદા, યોક આલાગ એકાંત જાગામાય જાતા, જાં યોખલા રોય હોકજે એને વાહાયોક આરામ કોઅઇ હોકજે.
યાહાટી ચ્યા ઉડીમાય બોહીન યોક એકાંત જાગામાય નિંગી ગીયા જાં ચ્યા યોખલાજ રોય હોકે.
33 ৩৩ ততো লোকনিৱহস্তেষাং স্থানান্তৰযানং দদৰ্শ, অনেকে তং পৰিচিত্য নানাপুৰেভ্যঃ পদৈৰ্ৱ্ৰজিৎৱা জৱেন তৈষামগ্ৰে যীশোঃ সমীপ উপতস্থুঃ|
એને લોકહાય ચ્યાહાન નિંગતા દેખીન જાઈ લેદા, કા કેછ જાઈ રીઅલા હેય, યાહાટી ચ્યા ભાગા આજુબાજુ ગાવહામાઅને માઅહે દાંહાદી જાયન, એને ચ્યાહા આગલા તાં યી ફૂગ્યેં.
34 ৩৪ তদা যীশু ৰ্নাৱো বহিৰ্গত্য লোকাৰণ্যানীং দৃষ্ট্ৱা তেষু কৰুণাং কৃতৱান্ যতস্তেঽৰক্ষকমেষা ইৱাসন্ তদা স তান নানাপ্ৰসঙ্গান্ উপদিষ্টৱান্|
જોવે ઈસુ ઉડીમાઅને ઉત્યો, એને માઅહા બોજ મોઠો ટોળો દેખીન, ચ્યાહાવોય ચ્યાલ દયા યેની, કાહાકા ચ્યાહાઆરે કાદો નાંય આતો જો હારેકોય ચ્યાહા આગેવાની કોઅઇ હોકે એને ચ્યાહાન હાંબાળ કોઅઇ હોકે, જેહેકોય મેંડવાળ્યાહા વોગાર ગેટેં, એને ઈસુ ચ્યાહાન પોરમેહેરા રાજ્યા બારામાય બોજ વાતો હિકાડાં લાગ્યો.
એને જોવે દિહી બુડા આતો તોવે ચ્યા શિષ્યહાય ઈસુવાપાય યેઇન આખ્યાં “એકાંત જાગો હેય, એને દિહી બુડા વાય રિયહો.
36 ৩৬ লোকানাং কিমপি খাদ্যং নাস্তি, অতশ্চতুৰ্দিক্ষু গ্ৰামান্ গন্তুং ভোজ্যদ্ৰৱ্যাণি ক্ৰেতুঞ্চ ভৱান্ তান্ ৱিসৃজতু|
લોકહાન જાં દે કા ચોમખી ગાવહામાય એને ફોળ્યે-ફોળ્યેહે માય જાયન ખાઅના વેચાતાં લેય યેય હોકે.”
37 ৩৭ তদা স তানুৱাচ যূযমেৱ তান্ ভোজযত; ততস্তে জগদু ৰ্ৱযং গৎৱা দ্ৱিশতসংখ্যকৈ ৰ্মুদ্ৰাপাদৈঃ পূপান্ ক্ৰীৎৱা কিং তান্ ভোজযিষ্যামঃ?
બાકી ઈસુવે શિષ્યહાન આખ્યાં, “તુમા એલહાન ખાઅના દિયા” તોવે ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “કાય, આમા જાયન હોવ દિનારાહા (૧ દીનાર યોક ચાંદ્યે સિક્કો એટલે યોકા દિહા કાંબારાં ઓઅહે) બાખે લેઈને ખાવાડજે કા?”
38 ৩৮ তদা স তান্ পৃষ্ঠৱান্ যুষ্মাকং সন্নিধৌ কতি পূপা আসতে? গৎৱা পশ্যত; ততস্তে দৃষ্ট্ৱা তমৱদন্ পঞ্চ পূপা দ্ৱৌ মৎস্যৌ চ সন্তি|
ઈસુવે શિષ્યહાન પુછ્યાં, “તુમહેપાય કોલ્યો બાખ્યો હેત્યો એરા જાયા?” ચ્યાહાય ખોબાર કાડીન આખ્યાં, “પાચ બાખે એને બેન માછલ્યો.”
તોવે ઈસુવે શિષ્યહાન આખ્યાં, “ટોળ્યો-ટોળ્યો પાડીન ચ્યાહાન નીળા ગાહીયાવોય બોહતા કોઅઇ દા.”
ચ્યા પોચાહા-પોચાહા એને હોવા-હોવા ટોળા પાડીન બોહી ગીયા.
41 ৪১ অথ স তান্ পঞ্চপূপান্ মৎস্যদ্ৱযঞ্চ ধৃৎৱা স্ৱৰ্গং পশ্যন্ ঈশ্ৱৰগুণান্ অন্ৱকীৰ্ত্তযৎ তান্ পূপান্ ভংক্ত্ৱা লোকেভ্যঃ পৰিৱেষযিতুং শিষ্যেভ্যো দত্তৱান্ দ্ৱা মৎস্যৌ চ ৱিভজ্য সৰ্ৱ্ৱেভ্যো দত্তৱান্|
તોવે ઈસુય પાચ બાખે એને બેન માછલ્યો લેદ્યો, એને હોરગા એછે એઇન પોરમેહેરા આભાર માન્યા, એને બાખે મૂડી-મુડીન લોકહાન દાંહાટી શિષ્યહાન દેન્યો એને બેન માછલ્યો બી બોદહાન વાટી દેન્યો.
બોદહાય ખાદાં એને દારાઈ ગીયે,
એને ચ્યાહાય ઉગારલા ખાઅના યોખઠા કોઅયા, તે બાખે એને માછલ્યેહે કોય બારા ટોપલ્યો બોઅયો.
જ્યાહાય બાખ્યો ખાદ્યો, ચ્યા પાચ ઓજાર બાહા આતા, ચ્યાહાય બાયહે એને પોહાહા ગોણત્રી નાંય કોઅયી.
45 ৪৫ অথ স লোকান্ ৱিসৃজন্নেৱ নাৱমাৰোঢুং স্ৱস্মাদগ্ৰে পাৰে বৈৎসৈদাপুৰং যাতুঞ্চ শ্ষ্যিন্ ৱাঢমাদিষ্টৱান্|
તોવે ઈસુવે તારાત ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યાં કા ઉડીમાય બોહીન ચ્યેમેરે બેતસાદા નગરા એછે ઉપડી જાયા, તાંઉલોગુ તો પોતે લોકહાન દોવાડી દેય.
એને લોકહાન દોવાડી દેયન પાછે તો પ્રાર્થના કોઅરાહાટી ડોગાવોય ગીયો.
એને હાંજે રુવાળા ઓઅતા લાગ્યા તોવે ઉડી દોરિયા વોચ્ચે આતી એને મેરાઈહીને ઘોણે દુર આતી, એને ઈસુ યોખલો બુઈયે ઉપે આતો.
48 ৪৮ অথ সম্মুখৱাতৱহনাৎ শিষ্যা নাৱং ৱাহযিৎৱা পৰিশ্ৰান্তা ইতি জ্ঞাৎৱা স নিশাচতুৰ্থযামে সিন্ধূপৰি পদ্ভ্যাং ৱ্ৰজন্ তেষাং সমীপমেত্য তেষামগ্ৰে যাতুম্ উদ্যতঃ|
એને જોવે ઈસુવે શિષ્યહાન દેખ્યા, કા ચ્યા ઉડી ચાલાડતા-ચાલાડતા બોજ ગાબરાય ગીયહા, કાહાકા વારો હામ્મેજ યેહે તો રાતી આસરે ચાર વાગે ઓહોડેહે ઈસુ દોરિયા ઉપે ચાલીન ચ્યાહાપાય યેનો એને તો ચ્યાહા આગલા નિંગી જાં વિચારતો આતો.
બાકી જોવે ચ્યાહાય ઈસુલ દોરિયા ઉપે ચાલતા દેખીન, ચ્યા બોંબલી ઉઠયા કાહાકા ચ્યાહાય ચ્યાલ બુત જાંઆયો, એને ચ્યા ગાબરાય ગીયા.
50 ৫০ যতঃ সৰ্ৱ্ৱে তং দৃষ্ট্ৱা ৱ্যাকুলিতাঃ| অতএৱ যীশুস্তৎক্ষণং তৈঃ সহালপ্য কথিতৱান্, সুস্থিৰা ভূত, অযমহং মা ভৈষ্ট|
કાહાકા બોદાજ ચ્યાલ દેખીન ગાબરાઈ ગીઅલા આતા બાકી તારાતુજ ઈસુવે ચ્યાહાન હાત કોઇન આખ્યાં, “ઈંમાત રાખા, આંય ઈસુ હેતાઉ ગાબરાયાહા મા.”
51 ৫১ অথ নৌকামাৰুহ্য তস্মিন্ তেষাং সন্নিধিং গতে ৱাতো নিৱৃত্তঃ; তস্মাত্তে মনঃসু ৱিস্মিতা আশ্চৰ্য্যং মেনিৰে|
પાછે ઈસુ ચ્યાહાપાય યેનો એને ઉડીમાય ચોડી ગીયો એને વારો ઠાવકો રિયો, તોવે ચ્યાહાન બોજ નોવાય લાગી.
ચ્યાહાય દેખ્યાકા પાછલે દિહી ઈસુવે બાખ્યેહે આરે કાય કોઅલા આતા, બાકી ચ્યાહાન આજુબી હારી હોમાજ નાંય પોડયેલ, ઈહીં લોગુ કા ઈસુ હાચ્ચો કું આતો, ચ્યાહા મોનામાય આજુબી બોરહો નાંય ઓએ.
જોવે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય યોકે ઉડીમાય ગાલીલા દોરિયામાય આજુ આગલા ગીયા એને ચ્યા ગેનેસારેત ભાગામાય યેય ફૂગ્યા, એને ચ્યાહાય ઉડી મેરે બાંદી.
ચ્યા ઉડીમાઅને ઉત્યા, તોવે લોકહાય ઈસુવાલ તારાતુજ વોળખીન.
55 ৫৫ চতুৰ্দিক্ষু ধাৱন্তো যত্ৰ যত্ৰ ৰোগিণো নৰা আসন্ তান্ সৰ্ৱ্ৱান খট্ৱোপৰি নিধায যত্ৰ কুত্ৰচিৎ তদ্ৱাৰ্ত্তাং প্ৰাপুঃ তৎ স্থানম্ আনেতুম্ আৰেভিৰে|
ચ્યા બોદા શેહેરામાય માહારી દાહુદી ગીયા એને ખાટલાહાવોય દુખ્યાહાન હુવાડીન, જાં વોનાયા કા ઈસુ તાં હેય, તાં લેય યેના:
56 ৫৬ তথা যত্ৰ যত্ৰ গ্ৰামে যত্ৰ যত্ৰ পুৰে যত্ৰ যত্ৰ পল্ল্যাঞ্চ তেন প্ৰৱেশঃ কৃতস্তদ্ৱৰ্ত্মমধ্যে লোকাঃ পীডিতান্ স্থাপযিৎৱা তস্য চেলগ্ৰন্থিমাত্ৰং স্প্ৰষ্টুম্ তেষামৰ্থে তদনুজ্ঞাং প্ৰাৰ্থযন্তঃ যাৱন্তো লোকাঃ পস্পৃশুস্তাৱন্ত এৱ গদান্মুক্তাঃ|
જાં કેસ ઈસુ ગાવહામાય, કા શેહેરાહામાય ગીયો, તોવે દુખ્યાહાન બાજારામાય થોવિન ચ્યા રાવ્યો કોએત, કા ઈસુ ફાડકા મેરાલ આથ લાવાં દેય. એને જોલે ચ્યાલ આથ લાવેત, ચ્યા બોદહાજ બોચાવ ઓઅઇ જાય.
