< Psalmów 77 >

1 Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy. Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
(Til Sangmesteren. Til Jedutun. Af Asaf. En Salme.) Jeg råber, højt til Gud, og han hører mig,
2 W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
jeg søger Herren på Nødens Dag, min Hånd er om Natten utrættet udrakt, min Sjæl vil ikke lade sig trøste;
3 Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. (Sela)
jeg ihukommer Gud og stønner, jeg sukker, min Ånd vansmægter. (Sela)
4 Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Du holder mine Øjne vågne, jeg er urolig og målløs.
5 Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Jeg tænker på fordums dage, ihukommer længst henrundne År;
6 Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
jeg gransker om Natten i Hjertet, grunder og ransager min Ånd.
7 Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Vil Herren bortstøde for evigt og aldrig mer vise Nåde,
8 Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
er hans Miskundhed ude for stedse, hans Trofasthed omme for evigt og altid,
9 Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? (Sela)
har Gud da glemt at ynkes, lukket sit Hjerte i Vrede? (Sela)
10 I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Jeg sagde: Det er min Smerte; at den Højestes højre er ikke som før.
11 Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
Jeg kommer HERRENs Gerninger i Hu, ja kommer dine fordums Undere i Hu.
12 I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Jeg tænker på al din Gerning og grunder over dine Værker.
13 Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Gud, din Vej var i Hellighed, hvo er en Gud så stor som Gud!
14 Tyś jest Bóg, który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Du er en Gud, som gør Undere, du gjorde din Vælde kendt blandt Folkene,
15 Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. (Sela)
udøste dit Folk med din Arm, Jakobs og Josefs Sønner. (Sela)
16 Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Vandene så dig, Gud, Vandene så dig og vred sig i Angst, ja Dybet tog til at skælve;
17 Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Skyerne udøste Vand, Skyhimlens Stemme gjaldede, dine Pile for hid og did;
18 Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
din bragende Torden rullede, Lynene oplyste Jorderig, Jorden bæved og skjalv;
19 Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
din Vej gik midt gennem Havet, din Sti gennem store Vande, dine Fodspor kendtes ikke.
20 Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
Du førte dit Folk som en Hjord ved Moses's og Arons Hånd.

< Psalmów 77 >