< Psalmów 56 >

1 Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali. Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.
Ein gülden Kleinod Davids von der stummen Taube unter den Fremden, da ihn die Philister griffen zu Gath. Gott, sei mir gnädig, denn Menschen wollen mich versenken; täglich streiten sie und ängsten mich.
2 Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!
Meine Feinde versenken mich täglich; denn viele streiten wider mich stolziglich.
3 Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
Wenn ich mich fürchte, hoffe ich auf dich.
4 Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.
Ich will Gottes Wort rühmen; auf Gott will ich hoffen und mich nicht fürchten; was sollte mir Fleisch tun?
5 Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.
Täglich fechten sie meine Worte an; all ihre Gedanken sind, daß sie mir übel tun.
6 Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.
Sie halten zuhauf und lauern und haben acht auf meine Fersen, wie sie meine Seele erhaschen.
7 Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.
Was sie Böses tun, das ist schon vergeben. Gott, stoße solche Leute ohne alle Gnade hinunter!
8 Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?
Zähle meine Flucht, fasse meine Tränen in deinen Sack! Ohne Zweifel, du zählest sie.
9 Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
Dann werden sich meine Feinde müssen zurückkehren, wenn ich rufe; so werde ich inne, daß du mein Gott bist.
10 Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
Ich will rühmen Gottes Wort, ich will rühmen des HERRN Wort.
11 W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
Auf Gott hoffe ich und fürchte mich nicht; was können mir die Menschen tun?
12 Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam.
Ich habe dir, Gott, gelobet, daß ich dir danken will.
13 Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.

< Psalmów 56 >