< Hioba 41 >

1 Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
Eske ou ka pran levyatan an nan zen? Eske ou ka mare lang li ak yon kòd?
2 Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?
Eske ou ka pase yon bwa wozo nan nen l'? Eske ou ka pèse machwè l' ak yon gwo zen?
3 Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie?
Eske li pral mande ou: Tanpri souple, kite m' ale? Eske l'ap pale dous avè ou?
4 Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?
Eske l'ap pase kontra avè ou pou l' sèvi ou pou tout tan?
5 Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim?
Eske ou ka mare l' tankou yon ti zwezo pou pitit fi ou yo ka jwe avè l'?
6 Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców?
Eske moun k'ap fè lapèch yo pral fè lajan avè l'? Eske machann yo pral koupe l' an moso pou yo vann?
7 Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego?
Eske ou ka pike tout po kò l' ak fwenn? Eske ou ka pèse tèt li ak yon fwenn?
8 Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę.
Seye mete men ou sou li yon grenn fwa, ou p'ap janm fè sa ankò, lè w'a chonje sa l'a fè ou!
9 Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?
Depi ou wè levyatan an, ou pèdi tout kouraj ou. Ou annik wè l', ou tonbe atè.
10 Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?
Si yo leve l' nan dòmi, li move. Pa gen moun ki ka kanpe devan l'.
11 Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.
Ki moun ki ka atake l' san anyen pa rive l'? Pa gen moun sou latè ki ka fè sa.
12 Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.
Mwen pa bezwen di ou anyen sou pa t' janm li yo. Men, m'a fè ou konnen pa gen bèt ki gen fòs pase l'.
13 Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?
Pesonn pa janm rive dechire premye po li. Ni pesonn pa janm rive pèse karapas li.
14 Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.
Ki moun ki janm fòse l' louvri bouch li? Dan nan bouch li, se bagay ki pou fè moun kouri.
15 Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.
Tout do l', se yon seri gwo kal mare yonn ak lòt. Yo di kou wòch.
16 Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.
Yo kole yonn ak lòt, yo fè yon sèl. Pa gen yon ti fant nan mitan yo pou lè pase.
17 Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.
Yo sitèlman byen kole yonn ak lòt anyen pa ka separe yo.
18 Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
Lè l' estènen, limyè fè yan-yan. Je l' klere tankou solèy lè l'ap leve.
19 Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
Flanm dife ap soti nan bouch li. Tensèl dife ap vole soti ladan l'.
20 Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.
Lafimen ap soti nan tout twou nen l' tankou nan yon chodyè k'ap bouyi sou dife.
21 Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.
Souf li ta ka limen bwa dife. Flanm dife ap soti nan bouch li.
22 W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.
Se nan kou li tout fòs li ye. Depi moun wè l', kè yo kase.
23 Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.
Po li fè kal kal sou tout kò li. Yo kole yonn ak lòt. Yo di kou wòch.
24 Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.
Kè li di kou wòch, li pa pè anyen. Li fèm kou wòl moulen.
25 Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.
Lè li leve kanpe, ata gwonèg yo pè. Yo kouri san gad dèyè.
26 Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.
Pa gen nepe ki ka blese l'. Ni fwenn, ni lans, ni flèch pa ka fè l' anyen.
27 Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.
Pou li, nenpòt bout fè lejè kou pay, nenpòt bout asye mou tankou bannann mi.
28 Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.
Pa gen kout flèch ki pou fè l' kouri. Wòch fistibal, se boul koton pou li.
29 Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.
Yon baton fè se yon bwa mayi pou li. Li ri lè yo voye lans sou li.
30 Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.
Anba vant li graj graj tankou moso kannari kraze. Kote li pase nan labou a, li make l' tankou machin k'ap kraze boul tè nan jaden.
31 Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.
Lè l' plonje, li boulvèse fon lanmè a, se tankou dlo nan chodyè k'ap bouyi sou dife. Li fè l' bouyi tankou dlo nan veso y'ap boule odè.
32 Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.
Lè l'ap naje, li kite nan dlo a yon chemen ki klere nan solèy la. Li fè tout lanmè a kimen.
33 Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.
Pa gen bèt tankou l' sou latè. Bondye kreye l' pou l' pa janm pè anyen.
34 Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.
Li gade bèt ki pi fewòs yo nan je. Se li ki wa tout bèt sovaj yo.

< Hioba 41 >