< Salmenes 17 >

1 Ei bøn av David. Herre, høyr på rettvis sak, lyd etter mitt rop, vend øyra til mi bøn frå saklause lippor!
Prière de David. Éternel, écoute la justice, prête l'oreille à ma plainte, entends, quand je te prie d'une bouche sans feinte!
2 Lat min rett ganga ut frå ditt andlit, dine augo skoda kva rett er!
Que ma cause paraisse devant toi: tes yeux discernent la droiture.
3 Du prøver mitt hjarta, gjestar det um natti, du ransakar meg, du finn ingen ting; min tanke vik ikkje av frå min munn.
Sonde mon cœur, visite-moi la nuit; éprouve-moi, tu ne trouveras rien; ma pensée ne va pas plus loin que ma parole.
4 Mot det som menneskje hev gjort meg, hev eg etter ordet frå dine lippor teke meg i vare for valdsmanns stigar.
En face des œuvres des hommes, aidé de ta parole, j'évitai les sentiers des pervers.
5 Mine stig heldt seg stødt til dine farvegar, mine føtar snåva ikkje.
Maintiens mes pas dans tes ornières, afin que mes pieds ne bronchent pas!
6 Eg ropar til deg, for du svarar meg, Gud! Bøyg ditt øyra til meg, høyr mitt ord!
Je t'invoque, car tu m'exauceras, ô Dieu! penche vers moi ton oreille, écoute mon discours!
7 Vis di underfulle miskunn, du som frelsar deim som flyr til deg, frå deim som stend imot di høgre hand!
Signale ta bonté, toi qui de ta droite, sauves le fidèle de ceux qui l'assaillent!
8 Vakta meg som din augnestein! gøym meg i skuggen av dine vengjer
Garde-moi, comme la prunelle chère à ton œil, et me cache à l'ombre de tes ailes,
9 for dei ugudlege som øydelegg meg, mine fiendar til dauden, som kringset meg!
contre les impies qui m'attaquent, contre les mortels ennemis qui m'enveloppent.
10 Dei let sitt feite hjarta att, med sin munn talar dei i ovmod.
Ils ont fermé leur cœur endurci, et ils tiennent de leur bouche des propos altiers.
11 Kvar me gjeng, kringgjeng dei oss no; sine augo set dei på å støyta meg ned til jordi.
A tous nos pas maintenant ils nous assiègent, de leurs yeux ils visent à nous terrasser;
12 Han er lik ei løva som stundar etter å riva sund, og ei ungløva som ligg i løyne.
pareils au lion avide d'une proie, au jeune lion tapi en embuscade.
13 Statt upp, Herre, stig fram imot honom, støyt honom ned, frels mi sjæl frå den ugudlege med ditt sverd,
Lève-toi, Éternel, préviens-les, terrasse-les! Sauve-moi par ton épée des méchants,
14 frå menner med di hand, Herre, frå menner av denne verdi, som hev sin lut i dette liv, og som du fyller buken på med dine skattar, dei som er rike på søner og let sine avleivor etter seg til sine born!
par ta main, Éternel, des hommes, des hommes de ce monde! Ils ont leur lot dans la vie, et tu remplis leur sein de trésors: leurs fils s'en rassasient, et laissent leur superflu à leurs enfants.
15 Eg skal i rettferd skoda ditt andlit, eg skal, når eg vaknar, mettast av di åsyn.
Mais pour moi, la justice me fera voir ta face, et, à mon réveil, je me rassasierai de ton image.

< Salmenes 17 >