< Joba 3 >

1 Modo Izay le nanoka-palie t’Iobe namatse i andro’ey,
Post hæc aperuit Job os suum, et maledixit diei suo,
2 hoe ty nilañone’ Iobe:
et locutus est:
3 Ehe te ho mongoreñe ty andro nahatoly ahiko, naho ty haleñe nanoeñe ty hoe: Inao, niareñe lahilahy.
Pereat dies in qua natus sum, et nox in qua dictum est: Conceptus est homo.
4 Ehe te ho ieñe i andro zay; lonike te tsy ho vazohon’ Añahare boak’ ambone ao, vaho tsy hipisaña’ ty hazavàñe.
Dies ille vertatur in tenebras: non requirat eum Deus desuper, et non illustretur lumine.
5 Ehe t’ie ho tsepahe’ ty hamoromoroñañe naho ty talinjon-kavilasy; lonike te hitozòhan-drahoñe; ee te hampirevendreveñe aze ze fonga mahamainten-gero’ i àndroy
Obscurent eum tenebræ et umbra mortis; occupet eum caligo, et involvatur amaritudine.
6 Le i haleñe zay: hiambotrahan-kamoromoroñañe, tsy hitrao-pirebeke amo andro’ i taoñeio; tsy hizilik’ ami’ty ia’ o volañeo.
Noctem illam tenebrosus turbo possideat; non computetur in diebus anni, nec numeretur in mensibus.
7 Hete! ehe ho beitsiterake i haleñe zay, tsy himoaham-peon-kafaleañe.
Sit nox illa solitaria, nec laude digna.
8 Ee te hamatse aze o mpamoiñ’ androo, o veka’e hampibarakaoke i fañaneñeio,
Maledicant ei qui maledicunt diei, qui parati sunt suscitare Leviathan.
9 Ho maieñe abey o vasiañe am-palipalitsieñeo: angao re hipay hazavàñe fa tsy hahatrea; ee t’ie tsy ho sambae’ ty holimaso’ i maraiñey;
Obtenebrentur stellæ caligine ejus; expectet lucem, et non videat, nec ortum surgentis auroræ.
10 amy te tsy narindri’e i lalan-koviñey, naho tsy nakafi’e amo masokoo ty hasotriañe.
Quia non conclusit ostia ventris qui portavit me, nec abstulit mala ab oculis meis.
11 Ino ty tsy nahasimb’ ahy an-koviñe ao? Akore te tsy namoeako fiay te niboloañe?
Quare non in vulva mortuus sum? egressus ex utero non statim perii?
12 Ino ty nandrambesa’ o ongotseo ahiko? naho o fatroa ninonoakoo?
Quare exceptus genibus? cur lactatus uberibus?
13 Ie ho nihity ampitsiñañe ao; ho niroro naho nitofa avao,
Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem
14 mindre amo mpanjakao naho o mpisafiri’ ty tane toio, o mamboatse hakoahañe ho am-bata’eo;
cum regibus et consulibus terræ, qui ædificant sibi solitudines;
15 naho o ana-donak’ amam-bolamenao, o mameno akiba am-bolafotio:
aut cum principibus qui possident aurum, et replent domos suas argento;
16 hera ho nanahake ty tsi-ambolañe naetake, anak’ ajaja niboloañe mboe lia’e tsy nahatrea hazavàñe.
aut sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem.
17 Ao ty fitroara’ o lo-tserekeo amo firohandroha’eo; ao ka ty fitofà’ o màmakeo.
Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore.
18 Mitraok’ am-pierañerañañe o mpirohio, tsy mahajanjiñe ty fiarañanaña’ i mpamorekekey.
Et quondam vincti pariter sine molestia, non audierunt vocem exactoris.
19 Ao ty bey naho ty kede: vaho votsotse amy talè’ey ty ondevo.
Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo.
20 Ino ty añomezan-kazavàñe ty misotry, naho ty haveloñe amo mafaitse añ’ova’eo?
Quare misero data est lux, et vita his qui in amaritudine animæ sunt:
21 ze mitama hihomake, fe tsy avy, ie tsikaraheñe mandikoatse o vara mietakeo;
qui expectant mortem, et non venit, quasi effodientes thesaurum;
22 o mandia taroba naho mirebeke t’ie nahatendreke kiborio?
gaudentque vehementer cum invenerint sepulchrum?
23 [Ino ty anoloran-kazavàñe] amy t’indaty nietahan-dalañe, ie nigoloboñen’Añahare?
viro cujus abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris?
24 Misolo ty fihinanako ty fiselekaiñako, vaho midoañe hoe rano ty fitoreoko.
Antequam comedam, suspiro; et tamquam inundantes aquæ, sic rugitus meus:
25 Amy te mifetsak’ amako o mampangebahebak’ ahikoo, naho mivovo amako i ihembañakoy,
quia timor quem timebam evenit mihi, et quod verebar accidit.
26 tsy mierañeran-draho, tsy mipendreñe, tsy mitsiñe fa pok’eo ty hekoheko.
Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? et venit super me indignatio.

< Joba 3 >