< Psalmorum 74 >

1 Psalmus Intellectus Asaph. Ut quid Deus repulisti in finem: iratus est furor tuus super oves pascuae tuae?
Maskil mar Asaf. Angʼo momiyo isedagiwa nyaka chiengʼ, yaye Nyasaye? Angʼo momiyo mirimbi dhwolore ka iro kochomo rombe mag lek mari iwuon?
2 Memor esto congregationis tuae, quam possedisti ab initio. Redemisti virgam hereditatis tuae: mons Sion, in quo habitasti in eo.
Par jogi mane ingʼiewo chon gi lala, oganda ma gin girkeni mari, kendo mane iwaro, Got Sayun, kama in iwuon idakie.
3 Leva manus tuas in superbias eorum in finem: quanta malignatus est inimicus in sancto!
Lokri ichom kuonde mosebedo kokethore nyaka nene, lokri ichom kethruok maduongʼ ma jasigu osekelo e kari maler mar lemo.
4 Et gloriati sunt qui oderunt te: in medio sollemnitatis tuae. Posuerunt signa sua, signa:
Wasiki noruto kama iromoe kodwa; kendo negichungo bendechegi mochungʼ kar timbegi maricho.
5 et non cognoverunt sicut in exitu super summum. Quasi in silva lignorum securibus
Negitimore marach mana ka ji mangʼawo leyegi malo ka gidwaro tongʼo yiende madongo dongo modongo modhigore.
6 exciderunt ianuas eius in idipsum: in securi, et ascia deiecerunt eam.
Negituro chumbe modol odol gi tindogi kod nyundogi.
7 Incenderunt igni Sanctuarium tuum: in terra polluerunt tabernaculum nominis tui.
Ne giwangʼo kari maler mar lemo molokore buru, kendo ne gidwanyo kama nyingi dakie.
8 Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul: quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra.
Negiwacho e chunygi niya, “Wabiro tiekogi chuth!” Ne giwangʼo kuonde duto e piny mane ilame Nyasaye.
9 Signa nostra non vidimus, iam non est propheta: et nos non cognoscet amplius.
Tinde ok wayud honni kata ranyisi, kendo onge jonabi modongʼ kata achiel, to onge kata ngʼato achiel kuomwa mongʼeyo ni mano biro bedo kamano nyaka karangʼo.
10 Usquequo Deus improperabit inimicus: irritat adversarius nomen tuum in finem?
Nyaka karangʼo ma jasigu biro jarie, yaye Nyasaye? Ibiro yiene jasigu mondo oyany nyingi nyaka chiengʼ koso?
11 Ut quid avertis manum tuam, et dexteram tuam, de medio sinu tuo in finem?
Angʼo momiyo itamo lweti tiyo tichne, mana lweti ma korachwich? Gole oko kama isoye ei lepi mondo itiekgi!
12 Deus autem rex noster ante saecula: operatus est salutem in medio terrae.
To Nyasaye in e Ruodha nyaka chakre chon, yaye Nyasaye, kendo isebedo kikelo resruok e piny.
13 Tu confirmasti in virtute tua mare: contribulasti capita draconum in aquis.
In ema ne ipogo nam e diere ariyo gi tekoni, kendo ne itoyo wiye ondiek marach ei pi.
14 Tu confregisti capita draconis: dedisti eum escam populis Aethiopum.
In ema ne itoyo wiye Leviathan, mi ichiwe kaka chiemo ne le modak e thim.
15 Tu dirupisti fontes, et torrentes: tu siccasti fluvios Ethan.
In ema ne iyawo sokni gi aore, kendo ne imiyo aore madongo ma ok dwon otwo.
16 Tuus est dies, et tua est nox: tu fabricatus es auroram et solem.
Odiechiengʼ en mari, kendo otieno bende mari, bende ne iguro wangʼ chiengʼ gi dwe keregi.
17 Tu fecisti omnes terminos terrae: aestatem et ver tu plasmasti ea.
In ema ne iketo tongʼ duto mag piny kende ne iguro oro gi chwiri.
18 Memor esto huius, inimicus improperavit Domino: et populus insipiens incitavit nomen tuum.
Parie kaka jasigu osejari, yaye Jehova Nyasaye. Parie kaka joma onge rieko osechayo nyingi.
19 Ne tradas bestiis animas confitentes tibi, et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.
Kik iyie ichiw ngima mar akuch oduglani ne le mager mag bungu; kik wiyi wil gi ngima jogi mathagore nyaka chiengʼ.
20 Respice in testamentum tuum: quia repleti sunt, qui obscurati sunt terrae domibus iniquitatum.
Par singruok mari nikech timbe mahundu opongʼo kuonde duto motimo mudho e piny.
21 Ne avertatur humilis factus confusus: pauper et inops laudabunt nomen tuum.
Kik iyie mondo joma idiyo ringa ka wigi okuot, to mad joma odhier gi joma ochando opak nyingi.
22 Exurge Deus, iudica causam tuam: memor esto improperiorum tuorum, eorum quae ab insipiente sunt tota die.
Aa malo mondo isir tichni, yaye Nyasaye; parie kaka joma ofuwo jari odiechiengʼ duto.
23 Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum: superbia eorum, qui te oderunt, ascendit semper.
Kik wiyi wil gi sibuoch wasiki, chom tir sigich wasiki mosiko medore ameda.

< Psalmorum 74 >