< 詩篇 49 >

1 聖歌隊の指揮者によってうたわせたコラの子の歌 もろもろの民よ、これを聞け、すべて世に住む者よ、耳を傾けよ。
Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm. Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!
2 低きも高きも、富めるも貧しきも、共に耳を傾けよ。
Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
3 わが口は知恵を語り、わが心は知識を思う。
Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
4 わたしは耳をたとえに傾け、琴を鳴らして、わたしのなぞを解き明かそう。
Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.
5 わたしをしえたげる者の不義がわたしを取り囲む悩みの日に、どうして恐れなければならないのか。
Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
6 彼らはおのが富をたのみ、そのたからの多いのを誇る人々である。
Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.
7 まことに人はだれも自分をあがなうことはできない。そのいのちの価を神に払うことはできない。
Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.
8
(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)
9 とこしえに生きながらえて、墓を見ないためにそのいのちをあがなうには、あまりに価高くて、それを満足に払うことができないからである。
Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
10 まことに賢い人も死に、愚かな者も、獣のような者も、ひとしく滅んで、その富を他人に残すことは人の見るところである。
Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.
11 たとい彼らはその地を自分の名をもって呼んでも、墓こそ彼らのとこしえのすまい、世々彼らのすみかである。
Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
12 人は栄華のうちに長くとどまることはできない、滅びうせる獣にひとしい。
Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.
13 これぞ自分をたのむ愚かな者どもの成りゆき、自分の分け前を喜ぶ者どもの果である。 (セラ)
Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. (Sela)
14 彼らは陰府に定められた羊のように死が彼らを牧するであろう。彼らはまっすぐに墓に下り、そのかたちは消えうせ、陰府が彼らのすまいとなるであろう。 (Sheol h7585)
Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego. (Sheol h7585)
15 しかし神はわたしを受けられるゆえ、わたしの魂を陰府の力からあがなわれる。 (セラ) (Sheol h7585)
Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. (Sela) (Sheol h7585)
16 人が富を得るときも、その家の栄えが増し加わるときも、恐れてはならない。
Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.
17 彼が死ぬときは何ひとつ携え行くことができず、その栄えも彼に従って下って行くことはないからである。
Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.
18 たとい彼が生きながらえる間、自分を幸福と思っても、またみずから幸な時に、人々から称賛されても、
A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:
19 彼はついにおのれの先祖の仲間に連なる。彼らは絶えて光を見ることがない。
Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.
20 人は栄華のうちに長くとどまることはできない。滅びうせる獣にひとしい。
Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

< 詩篇 49 >