< Salmi 122 >

1 Canto dei pellegrinaggi. Di Davide. Io mi sono rallegrato quando m’han detto: Andiamo alla casa dell’Eterno.
Pieśń stopni Dawidowa. Weselę się z tego, że mi powiedziano: Do domu Pańskiego pójdziemy.
2 I nostri passi si son fermati entro le tue porte, o Gerusalemme;
Że stanęły nogi nasze w bramach twoich, o Jeruzalemie!
3 Gerusalemme, che sei edificata, come una città ben compatta,
O Jeruzalem pięknie pobudowane jako miasto w sobie wespół spojone!
4 dove salgono le tribù, le tribù dell’Eterno, secondo l’ingiunzione fattane ad Israele, per celebrare il nome dell’Eterno.
Bo tam wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, do świadectwa Izraelowego, aby wysławiały imię Pańskie.
5 Perché quivi sono posti i troni per il giudizio, i troni della casa di Davide.
Albowiem tam są postawione stolice na sąd, stolice domu Dawidowego.
6 Pregate per la pace di Gerusalemme! Prosperino quelli che t’amano!
Żądajcież pokoju Jeruzalemowi, mówiąc: Niech się szczęści tym, którzy cię miłują.
7 Pace sia entro i tuoi bastioni, e tranquillità nei tuoi palazzi!
Niech będzie pokój w basztach twoich, a uspokojenie w pałacach twoich.
8 Per amore dei miei fratelli e dei miei amici, io dirò adesso: Sia pace in te!
Dla braci moich i dla przyjaciół moich teraz ci będę żądał pokoju.
9 Per amore della casa dell’Eterno, dell’Iddio nostro, io procaccerò il tuo bene.
Dla domu Pana, Boga naszego, będę szukał twego dobrego.

< Salmi 122 >