< Mazmur 121 >
1 Nyanyian ziarah. Aku melayangkan mataku ke gunung-gunung; dari manakah akan datang pertolonganku?
Cantique pour les pèlerinages. Je lève mes yeux vers les montagnes: D'où me viendra le secours? —
2 Pertolonganku ialah dari TUHAN, yang menjadikan langit dan bumi.
— Mon secours vient de l'Éternel, Qui a fait les cieux et la terre.
3 Ia takkan membiarkan kakimu goyah, Penjagamu tidak akan terlelap.
Il ne permettra pas que ton pied chancelle; Celui qui te garde ne sommeillera point.
4 Sesungguhnya tidak terlelap dan tidak tertidur Penjaga Israel.
Oui, celui qui garde Israël, Ne sommeillera pas; il ne s'endormira point.
5 Tuhanlah Penjagamu, Tuhanlah naunganmu di sebelah tangan kananmu.
l'Éternel est celui qui te garde. l'Éternel est ton ombre; il se tient à ta droite.
6 Matahari tidak menyakiti engkau pada waktu siang, atau bulan pada waktu malam.
Le soleil ne te frappera point pendant le jour, Ni la lune pendant la nuit,
7 TUHAN akan menjaga engkau terhadap segala kecelakaan; Ia akan menjaga nyawamu.
L'Éternel te gardera de tout mal; Il gardera ton âme.
8 TUHAN akan menjaga keluar masukmu, dari sekarang sampai selama-lamanya.
L'Éternel veillera sur ton départ comme sur ton arrivée. Dès maintenant et à toujours.