< Halelu 112 >

1 E HALELU aku ia Iehova. Pomaikai ke kanaka i makau aku ia Iehova, A lealea nui hoi ma kana mau kauoha.
Halleluja! Sæl er den mann som ottast Herren, som hev si store lyst i hans bodord.
2 E nui ana auanei kana poe mamo ma ka honua; E pomaikai auanei ka hanauna o ka poe pololei.
Hans avkjøme skal vera veldugt på jordi, ætti av dei ærlege skal verta velsigna.
3 Aia ma kona hale ka waiwai a me ka ukana; A e mau loa ana no kona pono.
Det er velstand og rikdom i hans hus, og hans rettferd stend æveleg fast.
4 No ka poe pono, puka mai no ka malamalama mailoko mai o ka pouli; He aloha, he lokomaikai, a he pono kona.
Det renn upp eit ljos i myrker for dei ærlege, nådig, miskunnsam og rettferdig er han.
5 O ke kanaka maikai, aloha ae la ia a haawi ae no hoi: Hooponopono no oia i kona mau mea, me ka naauao.
Vel gjeng det den mann som er miskunnsam og gjev lån, han held uppe si sak i retten.
6 Aole ia e kulanalana, a i ke ao pau ole; E hoomanao mau loa ia no hoi ka poe pono.
For dei skal ikkje rikka honom i all æva, den rettferdige skal vera i ævelegt minne.
7 Aole ia e makau i ka lono ana i na mea hewa; Ua onipaa kona naau, me ka hilinai aku ia Iehova.
For vond tidend skal han ikkje ræddast; hans hjarta er fast, det lit på Herren.
8 Ua kooia kona naau, aole ia e makau, A ike aku oia i ka mea maluna o kona poe enemi.
Hans hjarta er trygt; han ræddast ikkje, til dess han ser med lyst på sine fiendar.
9 Ua lulu aku oia, ua haawi wale i ka poe ilihune, E mau loa ana no kona pono; E hookiekieia kona pepeiaohao me ka hanohano.
Han strår ut, gjev til dei fatige, hans rettferd stend alltid, hans horn skal verta upplyft med æra.
10 E ike mai no ka poe hewa, a huahua; E uwi no kona mau niho a e hehee wale oia: E pau auanei ka mea a ka poe hewa i makemake ai.
Den ugudlege skal sjå det og harmast, han skal skjera tenner og tærast upp, det dei ugudlege hev lyst til, vert upp i inkje.

< Halelu 112 >