< Προς Θεσσαλονικεις Α΄ 4 >

1 Λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ, ἵνα καθὼς παρελάβετε παρ᾽ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν θεῷ, καθὼς καὶ περιπατεῖτε, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον·
హే భ్రాతరః, యుష్మాభిః కీదృగ్ ఆచరితవ్యం ఈశ్వరాయ రోచితవ్యఞ్చ తదధ్యస్మత్తో యా శిక్షా లబ్ధా తదనుసారాత్ పునరతిశయం యత్నః క్రియతామితి వయం ప్రభుయీశునా యుష్మాన్ వినీయాదిశామః|
2 οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ.
యతో వయం ప్రభుయీశునా కీదృశీరాజ్ఞా యుష్మాసు సమర్పితవన్తస్తద్ యూయం జానీథ|
3 τοῦτο γάρ ἐστιν θέλημα τοῦ θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας·
ఈశ్వరస్యాయమ్ అభిలాషో యద్ యుష్మాకం పవిత్రతా భవేత్, యూయం వ్యభిచారాద్ దూరే తిష్ఠత|
4 εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ,
యుష్మాకమ్ ఏకైకో జనః స్వకీయం ప్రాణాధారం పవిత్రం మాన్యఞ్చ రక్షతు,
5 μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας, καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν θεόν·
యే చ భిన్నజాతీయా లోకా ఈశ్వరం న జానన్తి త ఇవ తత్ కామాభిలాషస్యాధీనం న కరోతు|
6 τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα.
ఏతస్మిన్ విషయే కోఽప్యత్యాచారీ భూత్వా స్వభ్రాతరం న వఞ్చయతు యతోఽస్మాభిః పూర్వ్వం యథోక్తం ప్రమాణీకృతఞ్చ తథైవ ప్రభురేతాదృశానాం కర్మ్మణాం సముచితం ఫలం దాస్యతి|
7 οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ, ἀλλὰ ἐν ἁγιασμῷ.
యస్మాద్ ఈశ్వరోఽస్మాన్ అశుచితాయై నాహూతవాన్ కిన్తు పవిత్రత్వాయైవాహూతవాన్|
8 τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν, οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ, ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς.
అతో హేతో ర్యః కశ్చిద్ వాక్యమేతన్న గృహ్లాతి స మనుష్యమ్ అవజానాతీతి నహి యేన స్వకీయాత్మా యుష్మదన్తరే సమర్పితస్తమ్ ఈశ్వరమ్ ఏవావజానాతి|
9 Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν· αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·
భ్రాతృషు ప్రేమకరణమధి యుష్మాన్ ప్రతి మమ లిఖనం నిష్ప్రయోజనం యతో యూయం పరస్పరం ప్రేమకరణాయేశ్వరశిక్షితా లోకా ఆధ్వే|
10 καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
కృత్స్నే మాకిదనియాదేశే చ యావన్తో భ్రాతరః సన్తి తాన్ సర్వ్వాన్ ప్రతి యుష్మాభిస్తత్ ప్రేమ ప్రకాశ్యతే తథాపి హే భ్రాతరః, వయం యుష్మాన్ వినయామహే యూయం పున ర్బహుతరం ప్రేమ ప్రకాశయత|
11 καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια, καὶ ἐργάζεσθαι ταῖς χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν·
అపరం యే బహిఃస్థితాస్తేషాం దృష్టిగోచరే యుష్మాకమ్ ఆచరణం యత్ మనోరమ్యం భవేత్ కస్యాపి వస్తునశ్చాభావో యుష్మాకం యన్న భవేత్,
12 ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω, καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε.
ఏతదర్థం యూయమ్ అస్మత్తో యాదృశమ్ ఆదేశం ప్రాప్తవన్తస్తాదృశం నిర్విరోధాచారం కర్త్తుం స్వస్వకర్మ్మణి మనాంమి నిధాతుం నిజకరైశ్చ కార్య్యం సాధయితుం యతధ్వం|
13 Οὐ θέλομεν δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περὶ τῶν κοιμωμένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα.
హే భ్రాతరః నిరాశా అన్యే లోకా ఇవ యూయం యన్న శోచేధ్వం తదర్థం మహానిద్రాగతాన్ లోకానధి యుష్మాకమ్ అజ్ఞానతా మయా నాభిలష్యతే|
14 εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη, οὕτως καὶ ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ.
యీశు ర్మృతవాన్ పునరుథితవాంశ్చేతి యది వయం విశ్వాసమస్తర్హి యీశుమ్ ఆశ్రితాన్ మహానిద్రాప్రాప్తాన్ లోకానపీశ్వరోఽవశ్యం తేన సార్ద్ధమ్ ఆనేష్యతి|
15 τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ κυρίου, οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας·
యతోఽహం ప్రభో ర్వాక్యేన యుష్మాన్ ఇదం జ్ఞాపయామి; అస్మాకం మధ్యే యే జనాః ప్రభోరాగమనం యావత్ జీవన్తోఽవశేక్ష్యన్తే తే మహానిద్రితానామ్ అగ్రగామినోన న భవిష్యన్తి;
16 ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου, καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾽ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον,
యతః ప్రభుః సింహనాదేన ప్రధానస్వర్గదూతస్యోచ్చైః శబ్దేనేశ్వరీయతూరీవాద్యేన చ స్వయం స్వర్గాద్ అవరోక్ష్యతి తేన ఖ్రీష్టాశ్రితా మృతలోకాః ప్రథమమ్ ఉత్థాస్యాన్తి|
17 ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτως πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα.
అపరమ్ అస్మాకం మధ్యే యే జీవన్తోఽవశేక్ష్యన్తే త ఆకాశే ప్రభోః సాక్షాత్కరణార్థం తైః సార్ద్ధం మేఘవాహనేన హరిష్యన్తే; ఇత్థఞ్చ వయం సర్వ్వదా ప్రభునా సార్ద్ధం స్థాస్యామః|
18 ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις.
అతో యూయమ్ ఏతాభిః కథాభిః పరస్పరం సాన్త్వయత|

< Προς Θεσσαλονικεις Α΄ 4 >