Πετρου Β΄ 1
1 ⸢σιμων⸣ πετροσ δουλοσ και αποστολοσ ι̅υ̅ χ̅υ̅ τοισ ισοτιμον ημιν ⸢λαχουσιν⸣ πιστιν ⸢εν δικαιοσυνη⸣ του ⸢θ̅υ̅⸣ ⸢ημων και σωτηροσ⸣ ι̅υ̅ χ̅υ̅
ye janA asmAbhiH sArddham astadIshvare trAtari yIshukhrIShTe cha puNyasambalitavishvAsadhanasya samAnAMshitvaM prAptAstAn prati yIshukhrIShTasya dAsaH preritashcha shimon pitaraH patraM likhati|
2 χαρισ υμιν και ειρηνη πληθυνθειη εν επιγνωσει του θ̅υ̅ ⸢και⸣ ι̅υ̅ ⸢⸣ του κ̅υ̅ ημων
IshvarasyAsmAkaM prabho ryIshoshcha tatvaj nAnena yuShmAsvanugrahashAntyo rbAhulyaM varttatAM|
3 ωσ ⸢⸣ ⸢παντα⸣ ημιν τησ θειασ δυναμεωσ αυτου τα προσ ⸢⸣ ζωην και ευσεβειαν δεδωρημενησ δια τησ επιγνωσεωσ του καλεσαντοσ ημασ ⸢ιδια δοξη⸣ και ⸢αρετη⸣
jIvanArtham Ishvarabhaktyartha ncha yadyad AvashyakaM tat sarvvaM gauravasadguNAbhyAm asmadAhvAnakAriNastattvaj nAnadvArA tasyeshvarIyashaktirasmabhyaM dattavatI|
4 δι ων τα ⸢τειμεια και μεγιστα ημιν επαγγελματα⸣ δεδωρηται ινα δια τουτων γενησθε θειασ ⸢κοινωνοι φυσεωσ⸣ αποφυγοντεσ ⸢τησ⸣ εν ⸢τω⸣ κοσμω ⸢εν επιθυμια⸣ ⸢φθορασ⸣
tatsarvveNa chAsmabhyaM tAdR^ishA bahumUlyA mahApratij nA dattA yAbhi ryUyaM saMsAravyAptAt kutsitAbhilAShamUlAt sarvvanAshAd rakShAM prApyeshvarIyasvabhAvasyAMshino bhavituM shaknutha|
5 και ⸢αυτο τουτο δε⸣ σπουδην ⸢πασαν⸣ παρεισενεγκαντεσ ⸢επιχορηγησατε⸣ εν τη πιστει υμων την αρετην εν δε τη αρετη την γνωσιν
tato heto ryUyaM sampUrNaM yatnaM vidhAya vishvAse saujanyaM saujanye j nAnaM
6 εν δε τη γνωσει την ενκρατειαν εν δε τη εγκρατεια την υπομονην εν δε τη υπομονη την ευσεβειαν
j nAna AyatendriyatAm AyatendriyatAyAM dhairyyaM dhairyya Ishvarabhaktim
7 εν δε ⸢τη⸣ ευσεβεια την φιλαδελφιαν εν δε τη φιλαδελφια την αγαπην
Ishvarabhaktau bhrAtR^isnehe cha prema yu Nkta|
8 ταυτα γαρ υμιν ⸢υπαρχοντα⸣ και πλεοναζοντα ουκ αργουσ ουδε ακαρπουσ ⸢⸣ καθιστησιν εισ την ⸢του⸣ κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ επιγνωσιν
etAni yadi yuShmAsu vidyante varddhante cha tarhyasmatprabho ryIshukhrIShTasya tattvaj nAne yuShmAn alasAn niShphalAMshcha na sthApayiShyanti|
9 ω γαρ μη ⸢παρεστιν⸣ ταυτα τυφλοσ ⸢εστιν⸣ μυωπαζων ληθην λαβων του καθαρισμου των παλαι αυτου ⸢αμαρτιων⸣
kintvetAni yasya na vidyante so. andho mudritalochanaH svakIyapUrvvapApAnAM mArjjanasya vismR^itiM gatashcha|
10 διο μαλλον αδελφοι σπουδασατε ⸢⸣ βεβαιαν υμων την ⸢κλησιν⸣ και εκλογην ⸢ποιεισθαι⸣ ταυτα γαρ ποιουντεσ ου μη πταισητε ⸢ποτε⸣
tasmAd he bhrAtaraH, yUyaM svakIyAhvAnavaraNayo rdR^iDhakaraNe bahu yatadhvaM, tat kR^itvA kadAcha na skhaliShyatha|
11 ⸢ουτωσ⸣ γαρ πλουσιωσ επιχορηγηθησεται υμιν ⸢η⸣ εισοδοσ ⸢⸣ εισ την ⸢αιωνιον⸣ βασιλειαν του κ̅υ̅ ⸢ημων και σωτηροσ⸣ ι̅υ̅ χ̅υ̅ (aiōnios g166)
yato. anena prakAreNAsmAkaM prabhostrAtR^i ryIshukhrIShTasyAnantarAjyasya praveshena yUyaM sukalena yojayiShyadhve| (aiōnios g166)
12 ⸢διο⸣ ⸢⸣ ⸢μελλησω⸣ ⸢αει υμασ υπομιμνησκειν περι τουτων καιπερ ειδοτασ και εστηριγμενουσ εν τη παρουση αληθεια
yadyapi yUyam etat sarvvaM jAnItha varttamAne satyamate susthirA bhavatha cha tathApi yuShmAn sarvvadA tat smArayitum aham ayatnavAn na bhaviShyAmi|
13 δικαιον δε ηγουμαι εφ οσον ειμι εν τουτω τω σκηνωματι διεγειρειν υμασ⸣ εν ⸢⸣ υπομνησει
yAvad etasmin dUShye tiShThAmi tAvad yuShmAn smArayan prabodhayituM vihitaM manye|
14 ειδωσ οτι ταχεινη εστιν η αποθεσισ ⸢του⸣ σκηνωματοσ μου ⸢καθωσ και ο κ̅σ̅ ημων⸣ ι̅σ̅ χ̅σ̅ ⸢εδηλωσεν⸣ μοι
yato. asmAkaM prabhu ryIshukhrIShTo mAM yat j nApitavAn tadanusArAd dUShyametat mayA shIghraM tyaktavyam iti jAnAmi|
15 ⸢σπουδασω⸣ δε ⸢και⸣ εκαστοτε εχειν υμασ μετα την εμην εξοδον την τουτων μνημην ποιεισθαι
mama paralokagamanAt paramapi yUyaM yadetAni smarttuM shakShyatha tasmin sarvvathA yatiShye|
16 ου γαρ σεσοφισμενοισ μυθοισ εξακολουθησαντεσ εγνωρισαμεν υμιν την του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ δυναμιν και παρουσιαν αλλ εποπται ⸢γενηθεντεσ⸣ τησ εκεινου μεγαλιοτητοσ
yato. asmAkaM prabho ryIshukhrIShTasya parAkramaM punarAgamana ncha yuShmAn j nApayanto vayaM kalpitAnyupAkhyAnAnyanvagachChAmeti nahi kintu tasya mahimnaH pratyakShasAkShiNo bhUtvA bhAShitavantaH|
17 λαβων γαρ παρα ⸢⸣ θ̅υ̅ πατροσ τιμην και δοξαν φωνησ ενεχθεισησ ⸢αυτω τοιασδε⸣ υπο τησ μεγαλοπρεπουσ δοξησ ⸢ουτοσ εστιν ο υιοσ μου ο αγαπητοσ⸣ εισ ον εγω ⸢ευδοκησα⸣
yataH sa piturIshvarAd gauravaM prashaMsA ncha prAptavAn visheShato mahimayuktatejomadhyAd etAdR^ishI vANI taM prati nirgatavatI, yathA, eSha mama priyaputra etasmin mama paramasantoShaH|
18 και ταυτην την φωνην ημεισ ηκουσαμεν ⸢εξ⸣ ⸢⸣ ουρανου ενεχθεισαν ⸢συν⸣ αυτω οντεσ εν τω ⸢αγιω ορει⸣
svargAt nirgateyaM vANI pavitraparvvate tena sArddhaM vidyamAnairasmAbhirashrAvi|
19 και εχομεν βεβαιοτερον τον προφητικον λογον ω καλωσ ποιειτε προσεχοντεσ ωσ λυχνω φαινοντι εν αυχμηρω τοπω εωσ ου ⸢⸣ ημερα διαυγαση και φωσφοροσ ανατειλη εν ταισ καρδιαισ υμων
aparam asmatsamIpe dR^iDhataraM bhaviShyadvAkyaM vidyate yUya ncha yadi dinArambhaM yuShmanmanaHsu prabhAtIyanakShatrasyodaya ncha yAvat timiramaye sthAne jvalantaM pradIpamiva tad vAkyaM sammanyadhve tarhi bhadraM kariShyatha|
20 τουτο πρωτον γινωσκοντεσ οτι πασα προφητια ⸢γραφησ⸣ ιδιασ επιλυσεωσ ου γεινεται
shAstrIyaM kimapi bhaviShyadvAkyaM manuShyasya svakIyabhAvabodhakaM nahi, etad yuShmAbhiH samyak j nAyatAM|
21 ου γαρ θεληματι ανθρωπου ηνεχθη ⸢προφητεια ποτε⸣ ⸢αλλα⸣ υπο π̅ν̅σ̅ αγιου φερομενοι ελαλησαν ⸢απο θ̅υ̅ αγιοι⸣ ανθρωποι
yato bhaviShyadvAkyaM purA mAnuShANAm ichChAto notpannaM kintvIshvarasya pavitralokAH pavitreNAtmanA pravarttitAH santo vAkyam abhAShanta|
