< Ψαλμοί 140 >

1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυιδ ἐξελοῦ με κύριε ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με
Ho a i Talè, Sabo’ i Davide. Avotsoro am’ ondaty lo-tserekeo iraho, ry Iehovà; arovo am’ondaty piaroteñeo;
2 οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ ὅλην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους
o mikilily añ’arofo’e ao naho mikitrok’aly lomoñandroo.
3 ἠκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄφεως ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν διάψαλμα
Nisioñe’ iereo ty famele’ iareo hoe mereñe; an-tsoñi’iareo ty vorem-pandrefeala. Selà
4 φύλαξόν με κύριε ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ἀπὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ με οἵτινες ἐλογίσαντο ὑποσκελίσαι τὰ διαβήματά μου
Arovo tsy ho am-pità’ o lo-tserekeo iraho ry Iehovà; arovo amy ‘ndaty mitrotrofiakey, ty mikinia hampidorasitse o liakoo.
5 ἔκρυψαν ὑπερήφανοι παγίδα μοι καὶ σχοινία διέτειναν παγίδας τοῖς ποσίν μου ἐχόμενα τρίβου σκάνδαλον ἔθεντό μοι διάψαλμα
Nañetake fandrike ho ahy o mpikavokavokeo; naho taly; naho namelara’ iareo harato añ’olon-dalañeo vaho nampibitsoke fandri-boñe amako. Selà
6 εἶπα τῷ κυρίῳ θεός μου εἶ σύ ἐνώτισαι κύριε τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου
Hoe iraho am’ Iehovà, Ihe ro Andrianañahareko. Janjiño, ry Iehovà, o feon-kalalikoo.
7 κύριε κύριε δύναμις τῆς σωτηρίας μου ἐπεσκίασας ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ πολέμου
Ry Iehovà Talè, faozaram-pandrombahañe ahiko, Mpanaroñe ty lohako añ-andron-kotakotake.
8 μὴ παραδῷς με κύριε ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ διελογίσαντο κατ’ ἐμοῦ μὴ ἐγκαταλίπῃς με μήποτε ὑψωθῶσιν διάψαλμα
Ko toiñe’o, ry Iehovà, ty fisalalà’ o tsy vokatseo, ko osihe’o ty fikililia’iareo tsy mone hirohake. Selà
9 ἡ κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς
Le ty loha’ o miarikoboñ’ ahikoo: ho rongoñeñe ty fikotrihan-tsoñi’iareo,
10 πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς ἐν ταλαιπωρίαις οὐ μὴ ὑποστῶσιν
naho hararadrarak’ am’ iereo ty foroha mirekake; vaho havokovoko añ’afo an-koboñe ao, tsy hitroatse ka.
11 ἀνὴρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς ἄνδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει εἰς διαφθοράν
Tsy hitoera’ ty mpikatramo ty tane toy; ho vandroñen-doza ondaty mpiloa-tiñakeo.
12 ἔγνων ὅτι ποιήσει κύριος τὴν κρίσιν τοῦ πτωχοῦ καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων
Fantako te mpanozañe o misotrio t’Iehovà, naho ty zo’ o rarakeo.
13 πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ κατοικήσουσιν εὐθεῖς σὺν τῷ προσώπῳ σου
Toe mañandriañe ty tahina’o o vantañeo, vaho himoneñe añatrefa’o eo o vañoñeo.

< Ψαλμοί 140 >