< Johannes 15 >
1 »Ich bin der wahre Weinstock, und mein Vater ist der Weingärtner.
அஹம்’ ஸத்யத்³ராக்ஷாலதாஸ்வரூபோ மம பிதா தூத்³யாநபரிசாரகஸ்வரூபஞ்ச|
2 Jede Rebe an mir, die keine Frucht bringt, entfernt er, und jede (Rebe), die Frucht bringt, reinigt er, damit sie noch mehr Frucht bringe.
மம யாஸு ஸா²கா²ஸு ப²லாநி ந ப⁴வந்தி தா: ஸ சி²நத்தி ததா² ப²லவத்ய: ஸா²கா² யதா²தி⁴கப²லாநி ப²லந்தி தத³ர்த²ம்’ தா: பரிஷ்கரோதி|
3 Ihr seid bereits rein infolge des Wortes, das ich zu euch geredet habe:
இதா³நீம்’ மயோக்தோபதே³ஸே²ந யூயம்’ பரிஷ்க்ரு’தா: |
4 bleibt in mir, so bleibe ich in euch. Wie die Rebe nicht von sich selbst aus Frucht bringen kann, wenn sie nicht am Weinstock bleibt, so könnt auch ihr es nicht, wenn ihr nicht in mir bleibt.
அத: காரணாத் மயி திஷ்ட²த தேநாஹமபி யுஷ்மாஸு திஷ்டா²மி, யதோ ஹேதோ ர்த்³ராக்ஷாலதாயாம் அஸம்’லக்³நா ஸா²கா² யதா² ப²லவதீ ப⁴விதும்’ ந ஸ²க்நோதி ததா² யூயமபி மய்யதிஷ்ட²ந்த: ப²லவந்தோ ப⁴விதும்’ ந ஸ²க்நுத²|
5 Ich bin der Weinstock, ihr seid die Reben: wer in mir bleibt und in wem ich bleibe, der bringt reichlich Frucht; dagegen ohne mich könnt ihr nichts vollbringen.
அஹம்’ த்³ராக்ஷாலதாஸ்வரூபோ யூயஞ்ச ஸா²கா²ஸ்வரூபோ: ; யோ ஜநோ மயி திஷ்ட²தி யத்ர சாஹம்’ திஷ்டா²மி, ஸ ப்ரசூரப²லை: ப²லவாந் ப⁴வதி, கிந்து மாம்’ விநா யூயம்’ கிமபி கர்த்தும்’ ந ஸ²க்நுத²|
6 Wer nicht in mir bleibt, der wird weggeworfen wie die Rebe und verdorrt; man sammelt sie dann und wirft sie ins Feuer: da verbrennen sie.
ய: கஸ்²சிந் மயி ந திஷ்ட²தி ஸ ஸு²ஷ்கஸா²கே²வ ப³ஹி ர்நிக்ஷிப்யதே லோகாஸ்²ச தா ஆஹ்ரு’த்ய வஹ்நௌ நிக்ஷிப்ய தா³ஹயந்தி|
7 Wenn ihr in mir bleibt und meine Worte in euch bleiben, dann bittet, um was ihr wollt: es wird euch zuteil werden.
யதி³ யூயம்’ மயி திஷ்ட²த² மம கதா² ச யுஷ்மாஸு திஷ்ட²தி தர்ஹி யத்³ வாஞ்சி²த்வா யாசிஷ்யத்⁴வே யுஷ்மாகம்’ ததே³வ ஸப²லம்’ ப⁴விஷ்யதி|
8 Dadurch ist mein Vater verherrlicht, daß ihr reichlich Frucht bringt und euch als meine Jünger erweist.«
யதி³ யூயம்’ ப்ரசூரப²லவந்தோ ப⁴வத² தர்ஹி தத்³வாரா மம பிது ர்மஹிமா ப்ரகாஸி²ஷ்யதே ததா² யூயம்’ மம ஸி²ஷ்யா இதி பரிக்ஷாயிஷ்யத்⁴வே|
9 »Wie mich der Vater geliebt hat, so habe auch ich euch geliebt: bleibet in meiner Liebe!
பிதா யதா² மயி ப்ரீதவாந் அஹமபி யுஷ்மாஸு ததா² ப்ரீதவாந் அதோ ஹேதோ ர்யூயம்’ நிரந்தரம்’ மம ப்ரேமபாத்ராணி பூ⁴த்வா திஷ்ட²த|
10 Wenn ihr meine Gebote haltet, werdet ihr in meiner Liebe bleiben, gleichwie ich die Gebote meines Vaters gehalten habe und damit in seiner Liebe bleibe.
அஹம்’ யதா² பிதுராஜ்ஞா க்³ரு’ஹீத்வா தஸ்ய ப்ரேமபா⁴ஜநம்’ திஷ்டா²மி ததை²வ யூயமபி யதி³ மமாஜ்ஞா கு³ஹ்லீத² தர்ஹி மம ப்ரேமபா⁴ஜநாநி ஸ்தா²ஸ்யத²|
11 Dies habe ich zu euch geredet, damit die Freude, wie ich sie habe, auch in euch (vorhanden) sei und eure Freude vollkommen werde. –
யுஷ்மந்நிமித்தம்’ மம ய ஆஹ்லாத³: ஸ யதா² சிரம்’ திஷ்ட²தி யுஷ்மாகம் ஆநந்த³ஸ்²ச யதா² பூர்ய்யதே தத³ர்த²ம்’ யுஷ்மப்⁴யம் ஏதா: கதா² அத்ரகத²ம்|
12 Das ist mein Gebot, daß ihr einander liebt, wie ich euch geliebt habe.
அஹம்’ யுஷ்மாஸு யதா² ப்ரீயே யூயமபி பரஸ்பரம்’ ததா² ப்ரீயத்⁴வம் ஏஷா மமாஜ்ஞா|
13 Größere Liebe kann niemand haben als die, daß er sein Leben für seine Freunde hingibt.
மித்ராணாம்’ காரணாத் ஸ்வப்ராணதா³நபர்ய்யந்தம்’ யத் ப்ரேம தஸ்மாந் மஹாப்ரேம கஸ்யாபி நாஸ்தி|
14 Ihr seid meine Freunde, wenn ihr tut, was ich euch gebiete.
அஹம்’ யத்³யத்³ ஆதி³ஸா²மி தத்ததே³வ யதி³ யூயம் ஆசரத தர்ஹி யூயமேவ மம மித்ராணி|
15 Ich nenne euch nicht mehr Knechte, denn der Knecht hat keine Einsicht in das Tun seines Herrn; vielmehr habe ich euch Freunde genannt, weil ich euch alles kundgetan habe, was ich von meinem Vater gehört habe.
அத்³யாரப்⁴ய யுஷ்மாந் தா³ஸாந் ந வதி³ஷ்யாமி யத் ப்ரபு⁴ ர்யத் கரோதி தா³ஸஸ்தத்³ ந ஜாநாதி; கிந்து பிது: ஸமீபே யத்³யத்³ அஸ்²ரு’ணவம்’ தத் ஸர்வ்வம்’ யூஷ்மாந் அஜ்ஞாபயம் தத்காரணாத்³ யுஷ்மாந் மித்ராணி ப்ரோக்தவாந்|
16 Nicht ihr habt mich erwählt, sondern ich habe euch erwählt und euch dazu bestellt, daß ihr hingehen und Frucht bringen sollt und eure Frucht eine bleibende sei, auf daß der Vater euch alles gebe, um was ihr ihn in meinem Namen bittet.
யூயம்’ மாம்’ ரோசிதவந்த இதி ந, கிந்த்வஹமேவ யுஷ்மாந் ரோசிதவாந் யூயம்’ க³த்வா யதா² ப²லாந்யுத்பாத³யத² தாநி ப²லாநி சாக்ஷயாணி ப⁴வந்தி, தத³ர்த²ம்’ யுஷ்மாந் ந்யஜுநஜம்’ தஸ்மாந் மம நாம ப்ரோச்ய பிதரம்’ யத் கிஞ்சித்³ யாசிஷ்யத்⁴வே ததே³வ ஸ யுஷ்மப்⁴யம்’ தா³ஸ்யதி|
17 Dies ist mein Gebot an euch, daß ihr einander liebet.«
யூயம்’ பரஸ்பரம்’ ப்ரீயத்⁴வம் அஹம் இத்யாஜ்ஞாபயாமி|
18 »Wenn die Welt euch haßt, so bedenkt, daß sie mich noch eher als euch gehaßt hat!
ஜக³தோ லோகை ர்யுஷ்மாஸு ரு’தீயிதேஷு தே பூர்வ்வம்’ மாமேவார்த்தீயந்த இதி யூயம்’ ஜாநீத²|
19 Wenn ihr aus der Welt wärt, so würde die Welt euch als das zu ihr Gehörige lieben; weil ihr aber nicht aus der Welt seid, sondern ich euch aus der Welt heraus erwählt habe, deshalb haßt euch die Welt.
யதி³ யூயம்’ ஜக³தோ லோகா அப⁴விஷ்யத தர்ஹி ஜக³தோ லோகா யுஷ்மாந் ஆத்மீயாந் பு³த்³த்⁴வாப்ரேஷ்யந்த; கிந்து யூயம்’ ஜக³தோ லோகா ந ப⁴வத², அஹம்’ யுஷ்மாந் அஸ்மாஜ்ஜக³தோ(அ)ரோசயம் ஏதஸ்மாத் காரணாஜ்ஜக³தோ லோகா யுஷ்மாந் ரு’தீயந்தே|
20 Gedenkt an das Wort, das ich euch gesagt habe: ›Ein Knecht steht nicht höher als sein Herr.‹ Haben sie mich verfolgt, so werden sie auch euch verfolgen; haben sie mein Wort befolgt, so werden sie auch das eure befolgen.
தா³ஸ: ப்ரபோ⁴ ர்மஹாந் ந ப⁴வதி மமைதத் பூர்வ்வீயம்’ வாக்யம்’ ஸ்மரத; தே யதி³ மாமேவாதாட³யந் தர்ஹி யுஷ்மாநபி தாட³யிஷ்யந்தி, யதி³ மம வாக்யம்’ க்³ரு’ஹ்லந்தி தர்ஹி யுஷ்மாகமபி வாக்யம்’ க்³ரஹீஷ்யந்தி|
21 Dies alles aber werden sie euch um meines Namens willen antun, weil sie den nicht kennen, der mich gesandt hat.
கிந்து தே மம நாமகாரணாத்³ யுஷ்மாந் ப்ரதி தாத்³ரு’ஸ²ம்’ வ்யவஹரிஷ்யந்தி யதோ யோ மாம்’ ப்ரேரிதவாந் தம்’ தே ந ஜாநந்தி|
22 Wenn ich nicht gekommen wäre und nicht zu ihnen geredet hätte, so wären sie frei von Verschulden; so aber haben sie keine Entschuldigung für ihr Verschulden.
தேஷாம்’ ஸந்நிதி⁴ம் ஆக³த்ய யத்³யஹம்’ நாகத²யிஷ்யம்’ தர்ஹி தேஷாம்’ பாபம்’ நாப⁴விஷ்யத் கிந்த்வது⁴நா தேஷாம்’ பாபமாச்சா²த³யிதும் உபாயோ நாஸ்தி|
23 Wer mich haßt, der haßt auch meinen Vater.
யோ ஜநோ மாம் ரு’தீயதே ஸ மம பிதரமபி ரு’தீயதே|
24 Wenn ich nicht solche Werke unter ihnen getan hätte, wie kein anderer sie getan hat, so wären sie frei von Verschulden; so aber haben sie (alles) gesehen und doch sowohl mich als auch meinen Vater gehaßt.
யாத்³ரு’ஸா²நி கர்ம்மாணி கேநாபி கதா³பி நாக்ரியந்த தாத்³ரு’ஸா²நி கர்ம்மாணி யதி³ தேஷாம்’ ஸாக்ஷாத்³ அஹம்’ நாகரிஷ்யம்’ தர்ஹி தேஷாம்’ பாபம்’ நாப⁴விஷ்யத் கிந்த்வது⁴நா தே த்³ரு’ஷ்ட்வாபி மாம்’ மம பிதரஞ்சார்த்தீயந்த|
25 Aber es muß das Wort, das in ihrem Gesetz geschrieben steht, erfüllt werden: ›Sie haben mich ohne Grund gehaßt.‹ –
தஸ்மாத் தே(அ)காரணம்’ மாம் ரு’தீயந்தே யதே³தத்³ வசநம்’ தேஷாம்’ ஸா²ஸ்த்ரே லிகி²தமாஸ்தே தத் ஸப²லம் அப⁴வத்|
26 Wenn aber der Helfer kommt, den ich euch vom Vater her senden werde, der Geist der Wahrheit, der vom Vater ausgeht, der wird Zeugnis über mich ablegen.
கிந்து பிது ர்நிர்க³தம்’ யம்’ ஸஹாயமர்தா²த் ஸத்யமயம் ஆத்மாநம்’ பிது: ஸமீபாத்³ யுஷ்மாகம்’ ஸமீபே ப்ரேஷயிஷ்யாமி ஸ ஆக³த்ய மயி ப்ரமாணம்’ தா³ஸ்யதி|
27 Doch auch ihr seid (meine) Zeugen, weil ihr von Anfang an bei mir (gewesen) seid.
யூயம்’ ப்ரத²மமாரப்⁴ய மயா ஸார்த்³த⁴ம்’ திஷ்ட²த² தஸ்மாத்³தே⁴தோ ர்யூயமபி ப்ரமாணம்’ தா³ஸ்யத²|