< Markus 4 >

1 Und wiederum fing er an, am See zu lehren. Und es versammelte sich eine große Volksmenge zu ihm, so daß er in ein Schiff stieg und auf dem See saß; und die ganze Volksmenge war am See auf dem Lande.
අනන්තරං ස සමුද්‍රතටේ පුනරුපදේෂ්ටුං ප්‍රාරේභේ, තතස්තත්‍ර බහුජනානාං සමාගමාත් ස සාගරෝපරි නෞකාමාරුහ්‍ය සමුපවිෂ්ටඃ; සර්ව්වේ ලෝකාඃ සමුද්‍රකූලේ තස්ථුඃ|
2 Und er lehrte sie vieles in Gleichnissen; und er sprach zu ihnen in seiner Lehre:
තදා ස දෘෂ්ටාන්තකථාභි ර්බහූපදිෂ්ටවාන් උපදිශංශ්ච කථිතවාන්,
3 Höret! Siehe, der Säemann ging aus zu säen.
අවධානං කුරුත, ඒකෝ බීජවප්තා බීජානි වප්තුං ගතඃ;
4 Und es geschah, indem er säte, fiel etliches an den Weg, und die Vögel kamen und fraßen es auf.
වපනකාලේ කියන්ති බීජානි මාර්ගපාශ්වේ පතිතානි, තත ආකාශීයපක්‍ෂිණ ඒත්‍ය තානි චඛාදුඃ|
5 Und anderes fiel auf das Steinichte, wo es nicht viel Erde hatte; und alsbald ging es auf, weil es nicht tiefe Erde hatte.
කියන්ති බීජානි ස්වල්පමෘත්තිකාවත්පාෂාණභූමෞ පතිතානි තානි මෘදෝල්පත්වාත් ශීඝ්‍රමඞ්කුරිතානි;
6 Und als die Sonne aufging, wurde es verbrannt, und weil es keine Wurzel hatte, verdorrte es.
කින්තූදිතේ සූර‍්‍ය්‍යේ දග්ධානි තථා මූලානෝ නාධෝගතත්වාත් ශුෂ්කාණි ච|
7 Und anderes fiel unter die Dornen; und die Dornen schossen auf und erstickten es, und es gab keine Frucht.
කියන්ති බීජානි කණ්ටකිවනමධ්‍යේ පතිතානි තතඃ කණ්ටකානි සංවෘද්ව්‍ය තානි ජග්‍රසුස්තානි න ච ඵලිතානි|
8 Und anderes fiel in die gute Erde und gab Frucht, die aufschoß und wuchs; und eines trug dreißig-, und eines sechzig-, und eines hundertfältig.
තථා කියන්ති බීජාන්‍යුත්තමභූමෞ පතිතානි තානි සංවෘද්ව්‍ය ඵලාන්‍යුත්පාදිතානි කියන්ති බීජානි ත්‍රිංශද්ගුණානි කියන්ති ෂෂ්ටිගුණානි කියන්ති ශතගුණානි ඵලානි ඵලිතවන්ති|
9 Und er sprach: Wer Ohren hat zu hören, der höre!
අථ ස තානවදත් යස්‍ය ශ්‍රෝතුං කර්ණෞ ස්තඃ ස ශෘණෝතු|
10 Und als er allein war, fragten ihn, die um ihn waren mit den Zwölfen um die Gleichnisse.
තදනන්තරං නිර්ජනසමයේ තත්සඞ්ගිනෝ ද්වාදශශිෂ්‍යාශ්ච තං තද්දෘෂ්ටාන්තවාක්‍යස්‍යාර්ථං පප්‍රච්ඡුඃ|
11 Und er sprach zu ihnen: Euch ist es gegeben, das Geheimnis des Reiches Gottes [zu wissen]; jenen aber, die draußen sind, geschieht alles in Gleichnissen,
තදා ස තානුදිතවාන් ඊශ්වරරාජ්‍යස්‍ය නිගූඪවාක්‍යං බෝද්ධුං යුෂ්මාකමධිකාරෝ(අ)ස්ති;
12 “auf daß sie sehend sehen und nicht wahrnehmen, und hörend hören und nicht verstehen, damit sie sich nicht etwa bekehren und ihnen vergeben werde”.
කින්තු යේ වහිර්භූතාඃ "තේ පශ්‍යන්තඃ පශ්‍යන්ති කින්තු න ජානන්ති, ශෘණ්වන්තඃ ශෘණ්වන්ති කින්තු න බුධ්‍යන්තේ, චේත්තෛ ර්මනඃසු කදාපි පරිවර්ත්තිතේෂු තේෂාං පාපාන්‍යමෝචයිෂ්‍යන්ත," අතෝහේතෝස්තාන් ප්‍රති දෘෂ්ටාන්තෛරේව තානි මයා කථිතානි|
13 Und er spricht zu ihnen: Fasset ihr dieses Gleichnis nicht? Und wie werdet ihr all die Gleichnisse verstehen?
අථ ස කථිතවාන් යූයං කිමේතද් දෘෂ්ටාන්තවාක්‍යං න බුධ්‍යධ්වේ? තර්හි කථං සර්ව්වාන් දෘෂ්ටාන්තාන භෝත්ස්‍යධ්වේ?
14 Der Sämann sät das Wort.
බීජවප්තා වාක්‍යරූපාණි බීජානි වපති;
15 Diese aber sind die an dem Wege: wo das Wort gesät wird und, wenn sie es hören, alsbald der Satan kommt und das Wort wegnimmt, das in ihre Herzen gesät war.
තත්‍ර යේ යේ ලෝකා වාක්‍යං ශෘණ්වන්ති, කින්තු ශ්‍රුතමාත්‍රාත් ශෛතාන් ශීඝ්‍රමාගත්‍ය තේෂාං මනඃසූප්තානි තානි වාක්‍යරූපාණි බීජාන්‍යපනයති තඒව උප්තබීජමාර්ගපාර්ශ්වේස්වරූපාඃ|
16 Und diese sind es gleicherweise, die auf das Steinichte gesät werden, welche, wenn sie das Wort hören, es alsbald mit Freuden aufnehmen,
යේ ජනා වාක්‍යං ශ්‍රුත්වා සහසා පරමානන්දේන ගෘහ්ලන්ති, කින්තු හෘදි ස්ථෛර‍්‍ය්‍යාභාවාත් කිඤ්චිත් කාලමාත්‍රං තිෂ්ඨන්ති තත්පශ්චාත් තද්වාක්‍යහේතෝඃ
17 und sie haben keine Wurzel in sich, sondern sind nur für eine Zeit; dann, wenn Drangsal entsteht oder Verfolgung um des Wortes willen, ärgern sie sich alsbald.
කුත්‍රචිත් ක්ලේශේ උපද්‍රවේ වා සමුපස්ථිතේ තදෛව විඝ්නං ප්‍රාප්නුවන්ති තඒව උප්තබීජපාෂාණභූමිස්වරූපාඃ|
18 Und andere sind die, welche unter die Dornen gesät werden: diese sind es, welche das Wort gehört haben,
යේ ජනාඃ කථාං ශෘණ්වන්ති කින්තු සාංසාරිකී චින්තා ධනභ්‍රාන්ති ර්විෂයලෝභශ්ච ඒතේ සර්ව්වේ උපස්ථාය තාං කථාං ග්‍රසන්ති තතඃ මා විඵලා භවති (aiōn g165)
19 und die Sorgen des Lebens und der Betrug des Reichtums und die Begierde nach den übrigen Dingen kommen hinein und ersticken das Wort, und es bringt keine Frucht. (aiōn g165)
තඒව උප්තබීජසකණ්ටකභූමිස්වරූපාඃ|
20 Und diese sind es, die auf die gute Erde gesät sind, welche das Wort hören und aufnehmen und Frucht bringen: eines dreißig-, und eines sechzig-, und eines hundertfältig.
යේ ජනා වාක්‍යං ශ්‍රුත්වා ගෘහ්ලන්ති තේෂාං කස්‍ය වා ත්‍රිංශද්ගුණානි කස්‍ය වා ෂෂ්ටිගුණානි කස්‍ය වා ශතගුණානි ඵලානි භවන්ති තඒව උප්තබීජෝර්ව්වරභූමිස්වරූපාඃ|
21 Und er sprach zu ihnen: Kommt etwa die Lampe, auf daß sie unter den Scheffel oder unter das Bett gestellt werde? Nicht daß sie auf das Lampengestell gestellt werde?
තදා සෝ(අ)පරමපි කථිතවාන් කෝපි ජනෝ දීපාධාරං පරිත්‍යජ්‍ය ද්‍රෝණස්‍යාධඃ ඛට්වායා අධේ වා ස්ථාපයිතුං දීපමානයති කිං?
22 Denn es ist nichts verborgen, außer damit es offenbar gemacht werde, noch gibt es etwas Geheimes, sondern auf daß es ans Licht komme.
අතෝහේතෝ ර‍්‍යන්න ප්‍රකාශයිෂ්‍යතේ තාදෘග් ලුක්කායිතං කිමපි වස්තු නාස්ති; යද් ව්‍යක්තං න භවිෂ්‍යති තාදෘශං ගුප්තං කිමපි වස්තු නාස්ති|
23 Wenn jemand Ohren hat zu hören, der höre!
යස්‍ය ශ්‍රෝතුං කර්ණෞ ස්තඃ ස ශෘණෝතු|
24 Und er sprach zu ihnen: Sehet zu, was ihr höret; mit welchem Maße ihr messet, wird euch gemessen werden, und es wird euch hinzugefügt werden.
අපරමපි කථිතවාන් යූයං යද් යද් වාක්‍යං ශෘණුථ තත්‍ර සාවධානා භවත, යතෝ යූයං යේන පරිමාණේන පරිමාථ තේනෛව පරිමාණේන යුෂ්මදර්ථමපි පරිමාස්‍යතේ; ශ්‍රෝතාරෝ යූයං යුෂ්මභ්‍යමධිකං දාස්‍යතේ|
25 Denn wer irgend hat, dem wird gegeben werden; und wer nicht hat, von dem wird selbst, was er hat, genommen werden.
යස්‍යාශ්‍රයේ වර්ද්ධතේ තස්මෛ අපරමපි දාස්‍යතේ, කින්තු යස්‍යාශ්‍රයේ න වර්ද්ධතේ තස්‍ය යත් කිඤ්චිදස්ති තදපි තස්මාන් නේෂ්‍යතේ|
26 Und er sprach: Also ist das Reich Gottes, wie wenn ein Mensch den Samen auf das Land wirft,
අනන්තරං ස කථිතවාන් ඒකෝ ලෝකඃ ක්‍ෂේත්‍රේ බීජාන්‍යුප්ත්වා
27 und schläft und aufsteht, Nacht und Tag, und der Same sprießt hervor und wächst, er weiß selbst nicht wie.
ජාගරණනිද්‍රාභ්‍යාං දිවානිශං ගමයති, පරන්තු තද්වීජං තස්‍යාඥාතරූපේණාඞ්කුරයති වර්ද්ධතේ ච;
28 Die Erde bringt von selbst Frucht hervor, zuerst Gras, dann eine Ähre, dann vollen Weizen in der Ähre.
යතෝහේතෝඃ ප්‍රථමතඃ පත්‍රාණි තතඃ පරං කණිශානි තත්පශ්චාත් කණිශපූර්ණානි ශස්‍යානි භූමිඃ ස්වයමුත්පාදයති;
29 Wenn aber die Frucht sich darbietet, so schickt er alsbald die Sichel, denn die Ernte ist da.
කින්තු ඵලේෂු පක්කේෂු ශස්‍යච්ඡේදනකාලං ඥාත්වා ස තත්ක්‍ෂණං ශස්‍යානි ඡිනත්ති, අනේන තුල්‍යමීශ්වරරාජ්‍යං|
30 Und er sprach: Wie sollen wir das Reich Gottes vergleichen? Oder in welchem Gleichnis sollen wir es darstellen?
පුනඃ සෝ(අ)කථයද් ඊශ්වරරාජ්‍යං කේන සමං? කේන වස්තුනා සහ වා තදුපමාස්‍යාමි?
31 Gleichwie ein Senfkorn, welches, wenn es auf die Erde gesät wird, kleiner ist als alle Samen, die auf der Erde sind;
තත් සර්ෂපෛකේන තුල්‍යං යතෝ මෘදි වපනකාලේ සර්ෂපබීජං සර්ව්වපෘථිවීස්ථබීජාත් ක්‍ෂුද්‍රං
32 und, wenn es gesät ist, aufschießt und größer wird als alle Kräuter und große Zweige treibt, so daß unter seinem Schatten die Vögel des Himmels sich niederlassen können.
කින්තු වපනාත් පරම් අඞ්කුරයිත්වා සර්ව්වශාකාද් බෘහද් භවති, තස්‍ය බෘහත්‍යඃ ශාඛාශ්ච ජායන්තේ තතස්තච්ඡායාං පක්‍ෂිණ ආශ්‍රයන්තේ|
33 Und in vielen solchen Gleichnissen redete er zu ihnen das Wort, wie sie es zu hören vermochten.
ඉත්ථං තේෂාං බෝධානුරූපං සෝ(අ)නේකදෘෂ්ටාන්තෛස්තානුපදිෂ්ටවාන්,
34 Ohne Gleichnis aber redete er nicht zu ihnen; aber seinen Jüngern erklärte er alles besonders.
දෘෂ්ටාන්තං විනා කාමපි කථාං තේභ්‍යෝ න කථිතවාන් පශ්චාන් නිර්ජනේ ස ශිෂ්‍යාන් සර්ව්වදෘෂ්ටාන්තාර්ථං බෝධිතවාන්|
35 Und an jenem Tage, als es Abend geworden war, spricht er zu ihnen: Laßt uns übersetzen an das jenseitige Ufer.
තද්දිනස්‍ය සන්ධ්‍යායාං ස තේභ්‍යෝ(අ)කථයද් ආගච්ඡත වයං පාරං යාම|
36 Und als er die Volksmenge entlassen hatte, nehmen sie ihn, wie er war, in dem Schiffe mit. Aber auch andere Schiffe waren mit ihm.
තදා තේ ලෝකාන් විසෘජ්‍ය තමවිලම්බං ගෘහීත්වා නෞකයා ප්‍රතස්ථිරේ; අපරා අපි නාවස්තයා සහ ස්ථිතාඃ|
37 Und es erhebt sich ein heftiger Sturmwind, und die Wellen schlugen in das Schiff, so daß es sich schon füllte.
තතඃ පරං මහාඣඤ්භ්ශගමාත් නෞ ර්දෝලායමානා තරඞ්ගේණ ජලෛඃ පූර්ණාභවච්ච|
38 Und er war im Hinterteil des Schiffes und schlief auf einem Kopfkissen; und sie wecken ihn auf und sprechen zu ihm: Lehrer, liegt dir nichts daran, daß wir umkommen?
තදා ස නෞකාචශ්චාද්භාගේ උපධානේ ශිරෝ නිධාය නිද්‍රිත ආසීත් තතස්තේ තං ජාගරයිත්වා ජගදුඃ, හේ ප්‍රභෝ, අස්මාකං ප්‍රාණා යාන්ති කිමත්‍ර භවතශ්චින්තා නාස්ති?
39 Und er wachte auf, bedrohte den Wind und sprach zu dem See: Schweig, verstumme! Und der Wind legte sich, und es ward eine große Stille.
තදා ස උත්ථාය වායුං තර්ජිතවාන් සමුද්‍රඤ්චෝක්තවාන් ශාන්තඃ සුස්ථිරශ්ච භව; තතෝ වායෞ නිවෘත්තේ(අ)බ්ධිර්නිස්තරඞ්ගෝභූත්|
40 Und er sprach zu ihnen: Was seid ihr [so] furchtsam? Wie, habt ihr keinen Glauben?
තදා ස තානුවාච යූයං කුත ඒතාදෘක්ශඞ්කාකුලා භවත? කිං වෝ විශ්වාසෝ නාස්ති?
41 Und sie fürchteten sich mit großer Furcht und sprachen zueinander: Wer ist denn dieser, daß auch der Wind und der See ihm gehorchen?
තස්මාත්තේ(අ)තීවභීතාඃ පරස්පරං වක්තුමාරේභිරේ, අහෝ වායුඃ සින්ධුශ්චාස්‍ය නිදේශග්‍රාහිණෞ කීදෘගයං මනුජඃ|

< Markus 4 >