< Psalmaro 109 >

1 Al la ĥorestro. Psalmo de David. Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
MAIN Kot, me i kin kapikapina, kom der kotin japaimokid!
2 Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
Pwe au en me doo jan Kot, o me kin kotaue jara don ia, re lokelokaia on ia ki lo likam.
3 Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
Re lokaia jued on ia waja karoj, o pei on ia ni jo karepa
4 Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
Ni ai pok on ir, re kin imwintiti on ia; a nai kin poten kapakap.
5 Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
Irail depukki ai me mau me jued, o re kin tata kin ia ni ai pok on ir.
6 Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
Kotin kajapwiladan i me doo jan Kot amen, pwen a jaunkapun o me palian I, en mi ni pali maun a.
7 Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
Ma a pan pakajau, a pan pakadeikada, pil a kapakap en kadipala i.
8 Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
A ran akan en malaulaula, o a koa en ko on amen.
9 Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
Na jeri kan en japoupou, o a paud en li odi amen.
10 Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
Na jeri kan en janjarwaru jili o wia poekipoek, o re rapaki kan ar mana, doo jan nan moan im arail.
11 Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
Me norok moni en pitia jan i a meakoaroj, o men wai en kulia jan i a dipijou kan.
12 Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
O jota me pan kadek on i, o jota me pan jauja na japoupou kan.
13 Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
Kadaudok a en kokoka jan; o mar arail en niki jan nin di kaieu.
14 La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
Japun en jam a ko en janjal mon Ieowa, o dip en in a ender lapwada.
15 Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
Ieowa en kotin majamajan irail ajau karoj, o kataman parail en niki jan in jappa.
16 Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
Pweki a jota man kadek, pwe a pakipaki me luet o jamama, o me injenjued, pwen kamela i.
17 Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
O a inon ion en riala; ari en lel on! O a jota injenoki kapai, ari, en doo jan i!
18 Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
A kapwateki me jued duata a likau, ari me jued en kolon lole dueta pil o nan kokon akan dueta le.
19 Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
Me jued en rajon a likau pup, me a kin likauwiada, o rajon men pirapir me a kin pirapireki.
20 Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
Iduen Ieowa pan kotin pwain on me palian ia, o me kin lokaia jued duen nai.
21 Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
A komui, Main Ieowa ai Kot kotin wiawia ia, pweki mar omui; pwe omui kalanan kajampwal, dore ia la!
22 Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
Pwe nai me luet o jamama, o nan monion i olar.
23 Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
I kin tanwei dueta mota, o i pan kamajak wei dueta manjiek amen.
24 Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
Na i kat luete kilar kaijejol, o uduk ai tikitikilar;
25 Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
O i wialar men lalaue re’rail; ni ar kilan ia, re kin due duailok!
26 Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
Main Ieowa, ai Kot, kom kotin dore ia la duen omui kalanan!
27 Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
Pwe ren aja, mepukat tapi jan ni lim omui, me komui Ieowa kotin wiadar mepukat.
28 Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
Menda, ma re lalaue, kom kotin kapai ia da. Ma re palian ia, ren namenokala, pwe japwilim omui ladu en pereperen.
29 Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
Re kotin wiai on ai imwintiti, ren likau kida namenok, o ren purion nan me jued dueta likau pup.
30 Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
I pan danke Ieowa melel ni au ai, o i pan kapina i nan pun en me toto.
31 Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
Pwe a kotikot ni pali maun en me jamama, pwen dorela i jan ir, me kadeikada i, en kamela.

< Psalmaro 109 >