< Romans 9 >

1 I tell the truth in Christ. I am not lying, my conscience testifying with me in the Holy Spirit
ଅହଂ କାଞ୍ଚିଦ୍ କଲ୍ପିତାଂ କଥାଂ ନ କଥଯାମି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟସ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍ ସତ୍ୟମେୱ ବ୍ରୱୀମି ପୱିତ୍ରସ୍ୟାତ୍ମନଃ ସାକ୍ଷାନ୍ ମଦୀଯଂ ମନ ଏତତ୍ ସାକ୍ଷ୍ୟଂ ଦଦାତି|
2 that I have great sorrow and unceasing pain in my heart.
ମମାନ୍ତରତିଶଯଦୁଃଖଂ ନିରନ୍ତରଂ ଖେଦଶ୍ଚ
3 For I could wish that I myself were accursed from Christ for my brothers’ sake, my relatives according to the flesh
ତସ୍ମାଦ୍ ଅହଂ ସ୍ୱଜାତୀଯଭ୍ରାତୃଣାଂ ନିମିତ୍ତାତ୍ ସ୍ୱଯଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଚ୍ଛାପାକ୍ରାନ୍ତୋ ଭୱିତୁମ୍ ଐଚ୍ଛମ୍|
4 who are Israelites; whose is the adoption, the glory, the covenants, the giving of the law, the service, and the promises;
ଯତସ୍ତ ଇସ୍ରାଯେଲସ୍ୟ ୱଂଶା ଅପି ଚ ଦତ୍ତକପୁତ୍ରତ୍ୱଂ ତେଜୋ ନିଯମୋ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାଦାନଂ ମନ୍ଦିରେ ଭଜନଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଃ ପିତୃପୁରୁଷଗଣଶ୍ଚୈତେଷୁ ସର୍ୱ୍ୱେଷୁ ତେଷାମ୍ ଅଧିକାରୋଽସ୍ତି|
5 of whom are the fathers, and from whom is Christ as concerning the flesh, who is over all, God, blessed forever. Amen. (aiōn g165)
ତତ୍ କେୱଲଂ ନହି କିନ୍ତୁ ସର୍ୱ୍ୱାଧ୍ୟକ୍ଷଃ ସର୍ୱ୍ୱଦା ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ଈଶ୍ୱରୋ ଯଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଃ ସୋଽପି ଶାରୀରିକସମ୍ବନ୍ଧେନ ତେଷାଂ ୱଂଶସମ୍ଭୱଃ| (aiōn g165)
6 But it is not as though the word of God has come to nothing. For they are not all Israel that are of Israel.
ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ୱାକ୍ୟଂ ୱିଫଲଂ ଜାତମ୍ ଇତି ନହି ଯତ୍କାରଣାଦ୍ ଇସ୍ରାଯେଲୋ ୱଂଶେ ଯେ ଜାତାସ୍ତେ ସର୍ୱ୍ୱେ ୱସ୍ତୁତ ଇସ୍ରାଯେଲୀଯା ନ ଭୱନ୍ତି|
7 Neither, because they are Abraham’s offspring, are they all children. But, “your offspring will be accounted as from Isaac.”
ଅପରମ୍ ଇବ୍ରାହୀମୋ ୱଂଶେ ଜାତା ଅପି ସର୍ୱ୍ୱେ ତସ୍ୟୈୱ ସନ୍ତାନା ନ ଭୱନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଇସ୍ହାକୋ ନାମ୍ନା ତୱ ୱଂଶୋ ୱିଖ୍ୟାତୋ ଭୱିଷ୍ୟତି|
8 That is, it is not the children of the flesh who are children of God, but the children of the promise are counted as heirs.
ଅର୍ଥାତ୍ ଶାରୀରିକସଂସର୍ଗାତ୍ ଜାତାଃ ସନ୍ତାନା ଯାୱନ୍ତସ୍ତାୱନ୍ତ ଏୱେଶ୍ୱରସ୍ୟ ସନ୍ତାନା ନ ଭୱନ୍ତି କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୱଣାଦ୍ ଯେ ଜାଯନ୍ତେ ତଏୱେଶ୍ୱରୱଂଶୋ ଗଣ୍ୟତେ|
9 For this is a word of promise: “At the appointed time I will come, and Sarah will have a son.”
ଯତସ୍ତତ୍ପ୍ରତିଶ୍ରୁତେ ର୍ୱାକ୍ୟମେତତ୍, ଏତାଦୃଶେ ସମଯେ ଽହଂ ପୁନରାଗମିଷ୍ୟାମି ତତ୍ପୂର୍ୱ୍ୱଂ ସାରାଯାଃ ପୁତ୍ର ଏକୋ ଜନିଷ୍ୟତେ|
10 Not only so, but Rebekah also conceived by one, by our father Isaac.
ଅପରମପି ୱଦାମି ସ୍ୱମନୋଽଭିଲାଷତ ଈଶ୍ୱରେଣ ଯନ୍ନିରୂପିତଂ ତତ୍ କର୍ମ୍ମତୋ ନହି କିନ୍ତ୍ୱାହ୍ୱଯିତୁ ର୍ଜାତମେତଦ୍ ଯଥା ସିଦ୍ଧ୍ୟତି
11 For being not yet born, neither having done anything good or bad, that the purpose of God according to election might stand, not of works, but of him who calls,
ତଦର୍ଥଂ ରିବ୍କାନାମିକଯା ଯୋଷିତା ଜନୈକସ୍ମାଦ୍ ଅର୍ଥାଦ୍ ଅସ୍ମାକମ୍ ଇସ୍ହାକଃ ପୂର୍ୱ୍ୱପୁରୁଷାଦ୍ ଗର୍ଭେ ଧୃତେ ତସ୍ୟାଃ ସନ୍ତାନଯୋଃ ପ୍ରସୱାତ୍ ପୂର୍ୱ୍ୱଂ କିଞ୍ଚ ତଯୋଃ ଶୁଭାଶୁଭକର୍ମ୍ମଣଃ କରଣାତ୍ ପୂର୍ୱ୍ୱଂ
12 it was said to her, “The elder will serve the younger.”
ତାଂ ପ୍ରତୀଦଂ ୱାକ୍ୟମ୍ ଉକ୍ତଂ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠଃ କନିଷ୍ଠଂ ସେୱିଷ୍ୟତେ,
13 Even as it is written, “Jacob I loved, but Esau I hated.”
ଯଥା ଲିଖିତମ୍ ଆସ୍ତେ, ତଥାପ୍ୟେଷାୱି ନ ପ୍ରୀତ୍ୱା ଯାକୂବି ପ୍ରୀତୱାନ୍ ଅହଂ|
14 What shall we say then? Is there unrighteousness with God? May it never be!
ତର୍ହି ୱଯଂ କିଂ ବ୍ରୂମଃ? ଈଶ୍ୱରଃ କିମ୍ ଅନ୍ୟାଯକାରୀ? ତଥା ନ ଭୱତୁ|
15 For he said to Moses, “I will have mercy on whom I have mercy, and I will have compassion on whom I have compassion.”
ଯତଃ ସ ସ୍ୱଯଂ ମୂସାମ୍ ଅୱଦତ୍; ଅହଂ ଯସ୍ମିନ୍ ଅନୁଗ୍ରହଂ ଚିକୀର୍ଷାମି ତମେୱାନୁଗୃହ୍ଲାମି, ଯଞ୍ଚ ଦଯିତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମି ତମେୱ ଦଯେ|
16 So then it is not of him who wills, nor of him who runs, but of God who has mercy.
ଅତଏୱେଚ୍ଛତା ଯତମାନେନ ୱା ମାନୱେନ ତନ୍ନ ସାଧ୍ୟତେ ଦଯାକାରିଣେଶ୍ୱରେଣୈୱ ସାଧ୍ୟତେ|
17 For the Scripture says to Pharaoh, “For this very purpose I caused you to be raised up, that I might show in you my power, and that my name might be proclaimed in all the earth.”
ଫିରୌଣି ଶାସ୍ତ୍ରେ ଲିଖତି, ଅହଂ ତ୍ୱଦ୍ଦ୍ୱାରା ମତ୍ପରାକ୍ରମଂ ଦର୍ଶଯିତୁଂ ସର୍ୱ୍ୱପୃଥିୱ୍ୟାଂ ନିଜନାମ ପ୍ରକାଶଯିତୁଞ୍ଚ ତ୍ୱାଂ ସ୍ଥାପିତୱାନ୍|
18 So then, he has mercy on whom he desires, and he hardens whom he desires.
ଅତଃ ସ ଯମ୍ ଅନୁଗ୍ରହୀତୁମ୍ ଇଚ୍ଛତି ତମେୱାନୁଗୃହ୍ଲାତି, ଯଞ୍ଚ ନିଗ୍ରହୀତୁମ୍ ଇଚ୍ଛତି ତଂ ନିଗୃହ୍ଲାତି|
19 You will say then to me, “Why does he still find fault? For who withstands his will?”
ଯଦି ୱଦସି ତର୍ହି ସ ଦୋଷଂ କୁତୋ ଗୃହ୍ଲାତି? ତଦୀଯେଚ୍ଛାଯାଃ ପ୍ରତିବନ୍ଧକତ୍ୱଂ କର୍ତ୍ତଂ କସ୍ୟ ସାମର୍ଥ୍ୟଂ ୱିଦ୍ୟତେ?
20 But indeed, O man, who are you to reply against God? Will the thing formed ask him who formed it, “Why did you make me like this?”
ହେ ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ମର୍ତ୍ୟ ତ୍ୱଂ କଃ? ଏତାଦୃଶଂ ମାଂ କୁତଃ ସୃଷ୍ଟୱାନ୍? ଇତି କଥାଂ ସୃଷ୍ଟୱସ୍ତୁ ସ୍ରଷ୍ଟ୍ରେ କିଂ କଥଯିଷ୍ୟତି?
21 Or hasn’t the potter a right over the clay, from the same lump to make one part a vessel for honor, and another for dishonor?
ଏକସ୍ମାନ୍ ମୃତ୍ପିଣ୍ଡାଦ୍ ଉତ୍କୃଷ୍ଟାପକୃଷ୍ଟୌ ଦ୍ୱିୱିଧୌ କଲଶୌ କର୍ତ୍ତୁଂ କିଂ କୁଲାଲସ୍ୟ ସାମର୍ଥ୍ୟଂ ନାସ୍ତି?
22 What if God, willing to show his wrath and to make his power known, endured with much patience vessels of wrath prepared for destruction,
ଈଶ୍ୱରଃ କୋପଂ ପ୍ରକାଶଯିତୁଂ ନିଜଶକ୍ତିଂ ଜ୍ଞାପଯିତୁଞ୍ଚେଚ୍ଛନ୍ ଯଦି ୱିନାଶସ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟାନି କ୍ରୋଧଭାଜନାନି ପ୍ରତି ବହୁକାଲଂ ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତାମ୍ ଆଶ୍ରଯତି;
23 and that he might make known the riches of his glory on vessels of mercy, which he prepared beforehand for glory—
ଅପରଞ୍ଚ ୱିଭୱପ୍ରାପ୍ତ୍ୟର୍ଥଂ ପୂର୍ୱ୍ୱଂ ନିଯୁକ୍ତାନ୍ୟନୁଗ୍ରହପାତ୍ରାଣି ପ୍ରତି ନିଜୱିଭୱସ୍ୟ ବାହୁଲ୍ୟଂ ପ୍ରକାଶଯିତୁଂ କେୱଲଯିହୂଦିନାଂ ନହି ଭିନ୍ନଦେଶିନାମପି ମଧ୍ୟାଦ୍
24 us, whom he also called, not from the Jews only, but also from the Gentiles?
ଅସ୍ମାନିୱ ତାନ୍ୟାହ୍ୱଯତି ତତ୍ର ତୱ କିଂ?
25 As he says also in Hosea, “I will call them ‘my people,’ which were not my people; and her ‘beloved,’ who was not beloved.”
ହୋଶେଯଗ୍ରନ୍ଥେ ଯଥା ଲିଖିତମ୍ ଆସ୍ତେ, ଯୋ ଲୋକୋ ମମ ନାସୀତ୍ ତଂ ୱଦିଷ୍ୟାମି ମଦୀଯକଂ| ଯା ଜାତି ର୍ମେଽପ୍ରିଯା ଚାସୀତ୍ ତାଂ ୱଦିଷ୍ୟାମ୍ୟହଂ ପ୍ରିଯାଂ|
26 “It will be that in the place where it was said to them, ‘You are not my people,’ there they will be called ‘children of the living God.’”
ଯୂଯଂ ମଦୀଯଲୋକା ନ ଯତ୍ରେତି ୱାକ୍ୟମୌଚ୍ୟତ| ଅମରେଶସ୍ୟ ସନ୍ତାନା ଇତି ଖ୍ୟାସ୍ୟନ୍ତି ତତ୍ର ତେ|
27 Isaiah cries concerning Israel, “If the number of the children of Israel are as the sand of the sea, it is the remnant who will be saved;
ଇସ୍ରାଯେଲୀଯଲୋକେଷୁ ଯିଶାଯିଯୋଽପି ୱାଚମେତାଂ ପ୍ରାଚାରଯତ୍, ଇସ୍ରାଯେଲୀଯୱଂଶାନାଂ ଯା ସଂଖ୍ୟା ସା ତୁ ନିଶ୍ଚିତଂ| ସମୁଦ୍ରସିକତାସଂଖ୍ୟାସମାନା ଯଦି ଜାଯତେ| ତଥାପି କେୱଲଂ ଲୋକୈରଲ୍ପୈସ୍ତ୍ରାଣଂ ୱ୍ରଜିଷ୍ୟତେ|
28 for he will finish the work and cut it short in righteousness, because the Lord will make a short work upon the earth.”
ଯତୋ ନ୍ୟାଯେନ ସ୍ୱଂ କର୍ମ୍ମ ପରେଶଃ ସାଧଯିଷ୍ୟତି| ଦେଶେ ସଏୱ ସଂକ୍ଷେପାନ୍ନିଜଂ କର୍ମ୍ମ କରିଷ୍ୟତି|
29 As Isaiah has said before, “Unless the Lord of Armies had left us a seed, we would have become like Sodom, and would have been made like Gomorrah.”
ଯିଶାଯିଯୋଽପରମପି କଥଯାମାସ, ସୈନ୍ୟାଧ୍ୟକ୍ଷପରେଶେନ ଚେତ୍ କିଞ୍ଚିନ୍ନୋଦଶିଷ୍ୟତ| ତଦା ୱଯଂ ସିଦୋମେୱାଭୱିଷ୍ୟାମ ୱିନିଶ୍ଚିତଂ| ଯଦ୍ୱା ୱଯମ୍ ଅମୋରାଯା ଅଗମିଷ୍ୟାମ ତୁଲ୍ୟତାଂ|
30 What shall we say then? That the Gentiles, who didn’t follow after righteousness, attained to righteousness, even the righteousness which is of faith;
ତର୍ହି ୱଯଂ କିଂ ୱକ୍ଷ୍ୟାମଃ? ଇତରଦେଶୀଯା ଲୋକା ଅପି ପୁଣ୍ୟାର୍ଥମ୍ ଅଯତମାନା ୱିଶ୍ୱାସେନ ପୁଣ୍ୟମ୍ ଅଲଭନ୍ତ;
31 but Israel, following after a law of righteousness, didn’t arrive at the law of righteousness.
କିନ୍ତ୍ୱିସ୍ରାଯେଲ୍ଲୋକା ୱ୍ୟୱସ୍ଥାପାଲନେନ ପୁଣ୍ୟାର୍ଥଂ ଯତମାନାସ୍ତନ୍ ନାଲଭନ୍ତ|
32 Why? Because they didn’t seek it by faith, but as it were by works of the law. They stumbled over the stumbling stone,
ତସ୍ୟ କିଂ କାରଣଂ? ତେ ୱିଶ୍ୱାସେନ ନହି କିନ୍ତୁ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାଯାଃ କ୍ରିଯଯା ଚେଷ୍ଟିତ୍ୱା ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ଖଲନଜନକେ ପାଷାଣେ ପାଦସ୍ଖଲନଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ|
33 even as it is written, “Behold, I lay in Zion a stumbling stone and a rock of offense; and no one who believes in him will be disappointed.”
ଲିଖିତଂ ଯାଦୃଶମ୍ ଆସ୍ତେ, ପଶ୍ୟ ପାଦସ୍ଖଲାର୍ଥଂ ହି ସୀଯୋନି ପ୍ରସ୍ତରନ୍ତଥା| ବାଧାକାରଞ୍ଚ ପାଷାଣଂ ପରିସ୍ଥାପିତୱାନହମ୍| ୱିଶ୍ୱସିଷ୍ୟତି ଯସ୍ତତ୍ର ସ ଜନୋ ନ ତ୍ରପିଷ୍ୟତେ|

< Romans 9 >