< Psalms 129 >

1 A Song of degrees. Many a time have they afflicted me from my youth, may Israel now say:
Allt frá bernsku var ég ofsóttur (það er Ísrael sem talar)
2 Many a time have they afflicted me from my youth: yet they have not prevailed against me.
og misréttinu linnti ekki – en aldrei var ég þurrkaður út. Aldrei hefur óvinum mínum tekist að uppræta mig!
3 The plowers plowed upon my back: they made long their furrows.
Þótt þeir húðstrýktu mig og tættu bak mitt, þá segi ég samt:
4 The LORD [is] righteous: he hath cut asunder the cords of the wicked.
„Drottinn er góður!“Því að hann braut hlekkina sem illmennin höfðu fjötrað mig með.
5 Let them all be confounded and turned back that hate Zion.
Þeir sem hata Jerúsalem skulu verða til skammar og flýja.
6 Let them be as the grass [upon] the house-tops, which withereth before it groweth up:
Þeir skulu vera eins og gras á þaki – það skrælnar áður en það hefur vaxið og myndað fræ.
7 With which the mower filleth not his hand; nor he that bindeth sheaves, his bosom.
Sláttumaðurinn mun grípa í tómt og sá sem bindur fær ekki neitt.
8 Neither do they who go by, say, The blessing of the LORD [be] upon you: we bless you in the name of the LORD.
Þeir sem framhjá fara skulu ekki óska þér blessunar. En við ykkur segjum við: „Drottinn blessi þig!“

< Psalms 129 >