< Mark 6 >

1 And he went out from there, and came into his own country; and his disciples follow him.
Si Jesus mibiya gikan didto ug miabot sa iyang lungsod nga pinuy-anan, ug ang iyang mga disipulo misunod kaniya.
2 And when the sabbath was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing him were astonished, saying, From where hath this man these things? and what wisdom is this which is given to him, that even such mighty works are wrought by his hands?
Sa pag-abot sa Adlaw nga Igpapahulay, siya nagtudlo kanila didto sa sinagoga. Daghan sa mga nagpatalinghog kaniya nakurat. Sila miingon, “Diin niya nakuha kining iyang mga gipanudlo?” “Unsa kining kaalam nga gihatag sa Dios kaniya?” “Unsa kining mga milagro nga gipamuhat sa iyang mga kamot?”
3 Is not this the carpenter, the son of Mary, the brother of James, and Joses, and of Judas, and Simon? and are not his sisters here with us? And they were offended at him.
Dili ba mao man kini ang panday, nga anak ni Maria, ug ang igsoon nga lalaki ni Santiago ug Jose ug Judas ug Simon? Dili ba nga ang iyang igsoon nga mga babaye kauban man nato dinhi?” Ug sila nasina kang Jesus.
4 But Jesus said to them, A prophet is not without honour, but in his own country, and among his own kindred, and in his own house.
Si Jesus miingon kanila, “Ang propeta adunay kadungganan gawas sa iyang lungsod nga pinuy-anan ug sa iyang kaugalingong kaparyentihan, ug sa iyang kaugalingong panimalay.”
5 And he could there do no mighty work, except that he laid his hands upon a few sick people, and healed them.
Wala siya nakabuhat sa bisan unsang gamhanang mga butang didto, gawas sa pagtapion sa iyang mga kamot sa pipila ka mga masakiton nga tawo ug pag-ayo kanila.
6 And he marvelled because of their unbelief. And he went around the villages, teaching.
Ang ilang pagkawalay pagtuo nakapahibulong kaniya. Siya miadto palibot sa ilang mga baryo aron sa pagtudlo.
7 And he calleth to him the twelve, and began to send them forth by two and two; and gave them authority over unclean spirits;
Gitawag niya ang napulo ug duha ngadto kaniya ug gipadala sila nga tinagduha; siya mihatag kanila ug katungod ngadto sa mga dili hinlo nga espiritu,
8 And commanded them that they should take nothing for their journey, except a staff only; no bag, no bread, no money in their purse:
ug giingnan niya sila nga dili magdala ug bisan unsa sa ilang panaw gawas sa sungkod. Kinahanglan dili sila magdala ug tinapay, walay panudlanan sa manlilimos, ug walay salapi sa ilang mga bakos,
9 But be shod with sandals; and not put on two coats.
apan magsuot ug sandalyas, ug dili magsul-ob ug duha ka mga bisti.
10 And he said to them, In whatever place ye enter into an house, there abide till ye depart from that place.
Siya miingon, “Sa matag higayon nga mosulod kamo sa balay, pabilin didto hangtod kamo mobiya.
11 And whoever shall not receive you, nor hear you, when ye depart from there, shake off the dust under your feet for a testimony against them. Verily I say to you, It shall be more tolerable for Sodom and Gomorrah in the day of judgment, than for that city.
Kung adunay dapit nga dili magdawat kaninyo o maminaw kaninyo, sa pagbiya ninyo nianang dapita, itaktak ang abog nga anaa sa inyong mga tiil, aron sa pagpamatuod batok kanila.”
12 And they went out, and preached that men should repent.
Nanglakaw sila ug gimantala nga ang mga tawo kinahanglan nga mobiya sa ilang mga sala.
13 And they cast out many demons, and anointed with oil many that were sick, and healed them.
Ilang gihinginlan ang daghang mga demonyo, ug gidihogan sa lana ug giayo ang daghang masakiton nga mga tawo.
14 And king Herod heard of him; ( for his name was spread abroad: ) and he said, That John the Baptist has risen from the dead, and therefore mighty works do show forth themselves in him.
Nadungog kini ni Haring Herodes, kay ang ngalan ni Jesus nahimong bantogan. Ang pipila miingon, “Si Juan nga Tigbawtismo nabanhaw gikan sa mga patay ug tungod niini, kining mga milagrosong gahom nagakahitabo kaniya.”
15 Others said, That it is Elijah. And others said, That it is a prophet, or as one of the prophets.
Ang pipila miingon, “Siya si Elias.” Apan ang uban miingon, “Siya usa ka propeta, sama sa mga propeta sa karaang mga panahon.”
16 But when Herod heard of him, he said, It is John, whom I beheaded: he hath risen from the dead.
Apan nadungog kini ni Herodes, siya miingon, “Si Juan, nga akong gipapunggotan, nabanhaw.”
17 For Herod himself had sent forth and laid hold upon John, and bound him in prison for the sake of Herodias, his brother Philip’s wife: for he had married her.
Tungod kay si Herodes mismo nagpakuha ug nagpadakop kang Juan ug gibilanggo siya tungod kang Herodias, nga asawa sa iyang igsoon nga si Felipe, tungod kay si Herodes nakigminyo kaniya.
18 For John had said to Herod, It is not lawful for thee to have thy brother’s wife.
Kay si Juan nag-ingon kang Herodes, “Dili uyon sa balaod alang kanimo nga makigpuyo sa asawa sa imong igsoon.”
19 Therefore Herodias had a quarrel against him, and would have killed him; but she could not:
Si Herodias nagtagana sa iyang kaugalingon batok kang Juan ug buot niya siyang patyon. Apan dili niya kini mahimo,
20 For Herod feared John, knowing that he was a righteous and holy man, and observed him; and when he heard him, he did many things, and heard him gladly.
kay si Herodes nahadlok kang Juan, ug siya nasayod nga siya matarong ug balaan nga tawo. Busa si Herodes kanunay nagpanalipod kaniya. Sa dihang madungog niya nga mosangyaw si Juan, ang iyang mensahe makapasuko kaniya, ug bisan pa niana siya gihapon malipay nga mamati kaniya.
21 And when a convenient day had come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief men of Galilee;
Apan miabot ang adlaw nga nakahigayon si Herodias sa pagbuhat: sa adlaw nga natawhan ni Herodes nagkumbira siya alang sa iyang mga opisyal, sa iyang mga magmamando, ug sa mga pangulo sa Galilea.
22 And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said to the girl, Ask of me whatever thou wilt, and I will give it thee.
Ang anak nga babaye ni Herodias miadto ug misayaw alang kanila, ug siya nakapahimuot kang Herodes ug sa iyang mga dinapit sa panihapon. Ang hari miingon sa bata nga babaye, “Pangayo kanako sa bisan unsa nga imong gusto ug ihatag ko kini kanimo.”
23 And he swore to her, Whatever thou shalt ask of me, I will give it thee, to the half of my kingdom.
Nanumpa siya kaniya nga miingon, “Bisan unsa nga imong pangayoon kanako, igahatag ko kanimo, hangtod sa katunga sa akong gingharian.”
24 And she went forth, and said to her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist.
Migawas siya ug miingon sa iyang inahan, “Unsay akong pangayoon kaniya?” Siya miingon, “Ang ulo ni Juan nga Tigbawtismo.”
25 And she came in immediately with haste to the king, and asked, saying, I will that thou shouldest give me immediately on a platter the head of John the Baptist.
Siya nagdali pagbalik sa tigomanan sa hari ug miingon kaniya, “Buot kong ihatag mo kanako karon dayon, ug ibutang sa bandihado, ang ulo ni Juan nga Tigbawtismo.”
26 And the king was exceeding sorry; yet for his oath’s sake, and for their sakes who sat with him, he would not reject her.
Naguol pag-ayo ang hari, apan tungod sa iyang gisaad, ug alang sa iyang mga dinapit, dili siya makahimo sa pagbalibad sa iyang gihangyo.
27 And immediately the king sent an executioner, and commanded his head to be brought: and he went and beheaded him in the prison,
Busa gipadala sa hari ang usa ka sundalo gikan sa iyang guwardiya ug gimandoan siya sa pagdala kaniya sa ulo ni Juan. Ang guwardiya miadto ug gipunggotan siya sa bilanggoan.
28 And brought his head on a platter, and gave it to the girl: and the girl gave it to her mother.
Gidala niya ang ulo ni Juan nga gibutang sa bandihado ug gihatag ngadto sa bata nga babaye, ug ang bata naghatag sa iyang inahan.
29 And when his disciples heard of it, they came and took up his dead body, and laid it in a tomb.
Sa pagkadungog niini, ang iyang mga disipulo miabot ug nagkuha sa iyang patay nga lawas ug gipahigda kini sa lubnganan.
30 And the apostles gathered themselves together to Jesus, and told him all things, both what they had done, and what they had taught.
Ang mga apostoles nagtigom palibot kang Jesus, ug sila miingon kaniya sa tanan nga ilang nabuhat ug gipanudlo.
31 And he said to them, Come ye yourselves aside into a desert place, and rest a while: for there were many coming and going, and they had no leisure so much as to eat.
Miingon siya ngadto kanila, “Umari kamo sa awaaw nga dapit ug mopahulay kadali.” Tungod kay daghan ang mangabot ug manghawa, ug wala na silay kahigayonan sa paglipaylipay, walay panahon bisan sa pagpangaon.
32 And they departed into a desert place in a boat by themselves.
Mipalayo sila sa sakayan padulong sa awaaw nga dapit nga sila lamang.
33 And the people saw them departing, and many knew him, and ran on foot there out of all cities, and went before them, and came together to him.
Apan daghang tawo ang nakakita kanila nga mibiya ug sila nakaila kanila. Nanagan sila didto gikan sa tanang lungsod, ug sila nakauna pag-abot kanila.
34 And Jesus, when he came out, saw many people, and was moved with compassion toward them, because they were as sheep not having a shepherd: and he began to teach them many things.
Sa pag-abot niya, nakita ni Jesus ang dakong panon; gibati siya ug tumang kaluoy alang kanila, tungod kay sila sama sa mga karnero nga walay magbalantay. Busa misugod siya sa pagtudlo kanila sa daghang mga butang.
35 And when the day was now far spent, his disciples came to him, and said, This is a desert place, and now the time is far passed:
Sa dihang hapon na, ang iyang mga disipulo miadto kaniya ug miingon, “Awaaw kini nga dapit ug hapon na kaayo.
36 Send them away, that they may go into the surrounding country, and into the villages, and buy themselves bread: for they have nothing to eat.
Ipalakaw sila aron mangadto sila sa kasikbit nga dapit ug ngadto sa mga baryo ug aron makapalit ug pagkaon alang sa ilang mga kaugalingon.”
37 He answered and said to them, Give ye them to eat. And they say to him, Shall we go and buy two hundred pennyworth of bread, and give them to eat?
Apan siya mitubag ug miingon kanila, “Kamo maoy maghatag kanila ug pagkaon.” Miingon sila ngadto kaniya, “Manglakaw ba kami ug magpalit sa tinapay nga nagkantidad sa 200 ka denaryo ug ihatag kanila aron aduna silay makaon?”
38 He saith to them, How many loaves have ye? go and see. And when they knew, they say, Five, and two fishes.
Miingon siya kanila, “Pila kabuok tinapay ang inyong dala? Lakaw ug tan-awa.” Sa pagkahibalo nila, sila miingon, “Lima ka tinapay ug duha ka isda.”
39 And he commanded them to make all sit down by companies upon the green grass.
Gimandoan niya ang tanang katawhan nga maglingkod nga nagkapundok diha sa lunhaw nga sagbot.
40 And they sat down in ranks, by hundreds, and by fifties.
Nagpundok sila nga nanglingkod; mga pundok sa tinag 100 ug tinag 50.
41 And when he had taken the five loaves and the two fishes, he looked up to heaven, and blessed, and broke the loaves, and gave them to his disciples to set before them; and the two fishes he divided among them all.
Sa pagkuha niya sa lima ka tinapay ug sa duha ka isda, ug mihangad sa langit, gipanalanginan niya ug gipikaspikas ang tinapay ug gihatag sa mga disipulo aron ipang-apod-apod ngadto sa panon. Ang duha ka isda iyang gibahin sa ilang tanan.
42 And they all ate, and were satisfied.
Nangaon silang tanan hangtod nga sila nangabusog.
43 And they took up twelve baskets full of the fragments, and of the fishes.
Gipanguha nila ang mga pinikaspikas nga tinapay, napuno ang napulo ug duha ka mga bukag, ug pipila usab ka mga isda.
44 And they that ate of the loaves were about five thousand men.
Karon adunay 5, 000 ka mga lalaki ang nakakaon sa mga tinapay.
45 And immediately he constrained his disciples to get into the boat, and to go to the other side before to Bethsaida, while he sent away the people.
Dihadiha dayon iyang gipasakay ang iyang mga disipulo sa sakayan ug mag-una kaniya didto sa pikas bahin, sa Betsaida, samtang siya sa iyang kaugalingon nagpalakaw sa panon palayo.
46 And when he had dismissed them, he departed to a mountain to pray.
Sa pagkawala nila, mitungas siya sa bukid aron sa pag-ampo.
47 And when evening was come, the boat was in the midst of the sea, and he alone on the land.
Pag-abot sa kagabhion, ug ang sakayan anaa na karon sa tungatunga sa linaw, ug siya nag-inusara sa yuta.
48 And he saw them toiling in rowing; for the wind was contrary to them: and about the fourth watch of the night he cometh to them, walking upon the sea, and would have passed by them.
Nakita niya nga sila naglisod sa gayong sa sakayan, kay ang hangin mikusokuso kanila. Sa ika-upat nga takna sa kagabhion siya miadto kanila, nga naglakaw sa linaw, ug buot niya nga molabay kanila,
49 But when they saw him walking upon the sea, they supposed it had been a spirit, and cried out:
apan sa pagkakita nila nga siya naglakaw sa linaw, naghunahuna sila nga siya usa ka multo ug sila naninggit,
50 For they all saw him, and were troubled. And immediately he talked with them, and saith to them, Be of good cheer: it is I; be not afraid.
kay silang tanan nakakita kaniya ug nangahadlok. Apan dihadiha dayon siya nagsulti kanila ug miingon, “Pagmaisog! Ako kini! Ayaw kahadlok.”
51 And he went up to them into the boat; and the wind ceased: and they were greatly amazed in themselves beyond measure, and wondered.
Misakay siya sa sakayan uban kanila, ug ang hangin miundang na sa paghuros; ug sila nahibulong pag-ayo kaniya.
52 For they considered not the miracle of the loaves: for their heart was hardened.
Kay wala nila masabti ang mahitungod sa mga tinapay, apan ang ilang mga hunahuna hinay sa pagsabot.
53 And when they had passed over, they came into the land of Gennesaret, and drew to the shore.
Sa nakatabok na sila, midunggo sila sa yuta sa Genesaret ug giangkla ang sakayan.
54 And when they had come out of the boat, immediately they knew him,
Sa pagnaog nila sa sakayan, dihadiha dayon ang mga tawo nakaila nga si Jesus kadto.
55 And ran through that whole surrounding region, and began to carry about in beds those that were sick, where they heard he was.
Ang mga tawo nanagan sa tibuok rehiyon ug nagsugod sila pagdala sa mga masakiton nga anaa sa duyan padulong kaniya, bisan asa nga nadungog nila nga siya moabot.
56 And wherever he entered, into villages, or cities, or country, they laid the sick in the streets, and besought him that they might touch if it were but the border of his garment: and as many as touched him were made well.
Bisan asa siya mosulod nga mga baryo o mga siyudad, o mga kaumahan, ilang gipangbutang ang mga masakiton sa merkado, ug sila nagpakiluoy kaniya nga sila makahikap lamang bisan sa tumoy sa iyang bisti, ug sa kadaghan nga mohikap niini mamaayo.

< Mark 6 >