< Psalms 73 >
1 God truly is good to [us] Israeli people, to those who totally want to do all that God desires.
Guð er góður við Ísrael! Hann er góður þeim sem hreinlyndir eru.
2 As for me, I almost [stopped trusting in God]; [it was as though] my feet slipped and I stumbled [MET],
En hvað um mig? Ég var kominn á ystu nöf. Það munaði engu að mér skrikaði fótur og ég félli!
3 because I envied those who proudly [said that they did not need God], and I saw that they prospered [even though] they were wicked.
Ég hafði fyllst gremju út af velgengni hinna hrokafullu.
4 Those people do not have any pains; they are [always] strong and healthy.
Þeim virtist ganga allt í haginn. Þeir eru hraustir og sterkir.
5 They do not have the troubles/difficulties that other people have; they do not have problems like others do.
Þeir virðast lausir við alla erfiðleika og áföll sem henda aðra.
6 So they are proud, and their being proud is [like] a necklace [that they show to others], and they show off their violent actions like people show off their beautiful robes.
Hrokinn er eins og glitrandi festi um háls þeirra og þeir eru sveipaðir ofríki eins og skikkju.
7 From their inner beings they (pour out/do) evil deeds, and they are always thinking about more evil things to do.
Þeir belgjast út af offitu og augu þeirra tútna af ágirnd.
8 They scoff at [other people], and they talk about doing evil things to them; they are proud while they plan to oppress others.
Þeir hæðast að Guði og hafa í hótunum við fólk hans. Hroki er í hverju orði.
9 They say evil things about [God who is in] heaven [MTY], and they talk boastfully/proudly about things [that they have done] here on the earth.
Þeir stæra sig gegn himninum og blaðrið í þeim heyrist um allar jarðir.
10 The result is that people listen to what they say and praise them and do not think that they have done anything that is wrong.
Þjóð Guðs er orðlaus og gleypir í sig boðskap þeirra.
11 Wicked people say [to themselves], “God will certainly not [RHQ] know [what we have done]; [people say that] he is greater than any other god, but he does not know [everything].”
„Guð virðist láta þá í friði, “segir fólk,
12 That is what wicked people are like; they never worry about anything, and they are always becoming richer.
„já, þessir guðleysingjar lifa áhyggjulausu lífi og verða ríkari með hverjum degi.“
13 [So, God], I think it is useless that I have [RHQ] always done what you want me to, and that I have not sinned.
Hef ég eytt tíma mínum til einskis? Er til nokkurs að kappkosta að lifa heiðvirðu lífi?
14 All day long I have problems, and every morning you punish me.
Allt sem ég hef upp úr því er erfiði og strit – alla daga, sí og æ!
15 If I had said the things that the wicked people say, I would have been sinning against your people.
Ef ég talaði með þessum hætti, væri ég að bregðast lýð þínum.
16 And when I tried to think about all this, it was very difficult for me [to understand it].
En þetta er samt svo torskilið – velgengni þeirra sem hata Drottin.
17 But when I went to your temple, [you spoke to me], and I understood what will happen to the wicked people [after they die].
En dag einn fór ég í helgidóm Drottins til að íhuga, og þá hugleiddi ég framtíð þessara vondu manna.
18 [Now I know that] you will surely put them in slippery places, and they will fall down and die.
Sá vegur sem þeir ganga mun enda í skelfingu. Skyndilega mun þeim skrika fótur og þeir hrasa og steypast fram af brúninni, niður í hyldýpið.
19 They will be destroyed instantly; they will die in terrible ways.
Það verður snöggur endir á allri „gæfunni“, skyndileg tortíming.
20 They [will disappear as quickly] as a dream disappears when a person awakes in the morning; Lord, when you arise, you will (cause them to disappear/forget all about them).
Líf þeirra líkist draumi. Þeir munu vakna til veruleikans, eins og þegar menn vakna af draumsvefni og sjá að allt var ímyndun ein!
21 When I felt sad/bitter, and brokenhearted,
Þegar ég skyldi þetta, fylltist ég hryggð og leið illa.
22 I was stupid and ignorant, and I behaved like an animal toward you.
Ég sá hve heimskur og fávís ég var. Ég hlýt að vera eins og skynlaus skepna í þínum augum, Guð!
23 But I am always close to you, and you hold my hand.
En samt elskar þú mig! Þú heldur í hægri hönd mína og varðveitir mig.
24 You guide me by teaching me, and (at the end [of my life]/when I die), you will receive me and honor me.
Og áfram munt þú leiða mig með vísdómi þínum og speki.
25 You are in heaven and I belong to you [RHQ], and there is nothing on this earth that I desire more than that.
Hvern á ég að á himnum nema þig? Og þú ert sá sem ég þrái mest á jörðu!
26 My body and my mind may become very weak, but God, you continue to enable me to be strong; I belong to you forever.
Heilsu minni hrakar og hjarta mitt þreytist, en Guð lifir! Hann er styrkur minn, ég fæ að tilheyra honum að eilífu.
27 Those who remain far from you will be destroyed; you will get rid of those who abandon you.
Drottinn, þeir sem hafna þér munu farast, því að þú eyðir þeim sem þjóna öðrum guðum.
28 But [as for] me, it is wonderful to be near to God and to be protected by Yahweh, and to proclaim to others all that he has done [for me].
En hvað um mig? Ég vil komast eins nálægt Guði og ég get! Ég hef kosið að trúa á Drottin. Hann er skjól mitt. Ég vil vitna um það í allra áheyrn að margsinnis hefur hann bjargað mér á undursamlega hátt.