Matthew 21
1 When they drew near to Jerusalem and came to Bethsphage, at the Mount of Olives, Jesus sent two disciples ahead,
İsaʼyla öğrencileri Yeruşalimʼe yaklaşırken Zeytin Dağıʼnda bulunan Beytfaci Köyüʼne geldiler. O zaman İsa iki öğrencisini önden gönderdi.
2 telling them, “Go into the village ahead of you, and immediately you will find a donkey tied there and a colt with it. Untie them and bring them to me.
Onlara şöyle dedi: “Karşınızdaki köye gidin. Varır varmaz, bağlı duran bir dişi eşek ve yanında sıpasını bulacaksınız. Onları çözün ve bana getirin.
3 If anyone says anything to you, say, ‘The Lord has need of them.’ And immediately he will send them.”
Biri size bir şey söylerse, ona şöyle deyin: ‘Bunlar Efendimizʼe lazımdır. Onları hemen geri gönderecek.’”
4 Now all this took place to fulfill what the Lord had spoken through the prophet:
Bu olayla peygamberin ağzından söylenen şu söz yerine gelmiş oldu:
5 “Say to the daughter of Zion, ‘Behold, yoʋr king is coming to yoʋ, humble and mounted on a donkey, and a colt, the foal of a beast of burden.’”
“Siyon kızına şöyle deyin: Bak, Kralın sana geliyor, alçakgönüllü ve bir eşeğe binmiş, bir sıpaya, bir yük hayvanının yavrusuna binmiş geliyor!”
6 So the disciples went and did just as Jesus had directed them.
Öğrencileri de gidip, İsaʼnın buyurduğunu yaptılar.
7 They brought the donkey and the colt and laid on them their garments, and Jesus sat on them.
Eşeği ve sıpayı getirdiler ve paltolarını onların üzerine koydular. İsa üstüne bindi.
8 A very large crowd spread their garments on the road, and others cut down branches from the trees and also spread them on the road.
Kalabalığın çoğu paltolarını yolun üzerine serdi. Başkaları da ağaçlardan dallar kesip yolun üzerine yaydılar.
9 The crowds that went ahead of him and those that followed were crying out, “Hosanna to the Son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord! Hosanna in the highest!”
İsaʼnın önünde ve arkasında birer kalabalık vardı. Şöyle bağırdılar: “Davud Oğluʼna, hozana! Rabbin adıyla gelene övgüler olsun! En yücelerde hozana!”
10 As Jesus came into Jerusalem, the whole city was stirred up, saying, “Who is this?”
İsa Yeruşalimʼe girdikten sonra, bütün şehir heyecanlandı. “Kim bu?” diye sordular.
11 So the crowds were saying, “This is the prophet Jesus, who is from Nazareth of Galilee.”
Kalabalık şöyle dedi: “Bu, Celileʼnin Nasıra kasabasından gelen peygamber İsaʼdır.”
12 Then Jesus entered the courts of God's temple and drove out all who were selling and buying there. He overturned the tables of the money changers and the seats of those who were selling doves.
İsa tapınak avlusuna girdi. Avluda mal satan ve alışveriş yapan herkesi kovdu. Yabancı para değiştirenlerin masalarını ve güvercin satanların iskemlelerini devirdi.
13 And he said to them, “It is written, ‘My house shall be called a house of prayer,’ but you have made it a den of robbers.”
İsa onlara şöyle dedi: “Kitapʼta ‘Benim evime ibadet evi denilecek’ diye yazılmıştır. Ama siz onu ‘haydut yatağına’ çevirdiniz.”
14 Then the lame and the blind came to him in the temple courts, and he healed them.
İsa tapınak avlusundayken kör ve topal kişiler Oʼnun yanına geldiler, İsa da onları iyileştirdi.
15 But when the chief priests and the scribes saw the wonderful things that he did and the children crying out in the temple courts, “Hosanna to the Son of David,” they were indignant
Başrahipler ve Tevrat uzmanları ise İsaʼnın yaptığı harika mucizeleri ve tapınak avlusunda “Davud Oğluʼna hozana!” diye bağıran çocukları görünce öfkelendiler.
16 and said to him, “Do yoʋ hear what these children are saying?” Jesus said to them, “Yes, have you never read, ‘Out of the mouths of babies and nursing infants yoʋ have prepared praise’?”
İsaʼya, “Bunların ne bağırdıklarını duyuyor musun?” diye sordular. İsa onlara şöyle cevap verdi: “Evet, duyuyorum. Siz şu ayeti hiç okumadınız mı? ‘Çocukların ve sütten kesilmemiş bebeklerin ağzından kendine övgüler döktürdün.’”
17 And leaving them, he went out of the city to Bethany and spent the night there.
Sonra İsa onları bırakıp şehirden ayrıldı. Beytanya köyüne gitti ve orada geceledi.
18 Early in the morning, as Jesus was returning to the city, he was hungry.
Sabah erkenden şehre dönerken, İsa acıktı.
19 Seeing a lone fig tree by the road, he came to it and found nothing on it but leaves. Then he said to it, “May there never be any fruit from yoʋ again!” And at once the fig tree withered. (aiōn g165)
Yol kenarında bir incir ağacı gördü. Fakat yanına gidince yapraktan başka bir şey bulmadı. O zaman ağaca şöyle dedi: “Artık bir daha senden meyve çıkmasın!” Ağaç hemen kurudu. (aiōn g165)
20 When the disciples saw it, they were amazed, saying, “How did the fig tree wither all at once?”
Öğrenciler bunu görünce şaştılar. “İncir ağacı nasıl hemen kurudu?” diye sordular.
21 Jesus answered them, “Truly I say to you, if you have faith and do not doubt, not only will you do what has been done to the fig tree, but even if you say to this mountain, ‘Be taken up and thrown into the sea,’ it will happen.
İsa onlara şöyle cevap verdi: “Size doğrusunu söylüyorum: Eğer imanınız olursa ve hiç şüphe etmezseniz, bu incir ağacına yapılanı yapmakla kalmazsınız. Şu tepeye bile, ‘Yerinden kalk, denize atıl!’ dersiniz ve dediğiniz olur.
22 And if you have faith, you will receive whatever you ask for in prayer.”
İman ederek dua ederseniz, dilediğiniz her şeyi alacaksınız.”
23 When he entered the temple courts, the chief priests and the elders of the people came up to him as he was teaching and said, “By what authority are yoʋ doing these things? And who gave yoʋ this authority?”
İsa, tapınak avlusuna gidip vaaz etmeye başladı. O zaman başrahipler ve halkın liderleri İsaʼya gelip şöyle dediler: “Bu şeyleri ne yetkiyle yapıyorsun? Sana bu yetkiyi veren kim?”
24 Jesus answered them, “I will also ask you one question. If you tell me the answer, I will also tell you by what authority I am doing these things:
İsa onlara şöyle cevap verdi: “Ben de size tek bir soru soracağım. Eğer bana cevap verirseniz, size bu şeyleri ne yetkiyle yaptığımı söyleyeceğim.
25 Where did John's authority to baptize come from? From heaven or from men?” So they discussed it among themselves, saying, “If we say, ‘From heaven,’ he will say to us, ‘Why then did you not believe him?’
Yahyaʼnın vaftiz etme yetkisi nereden geldi? Allahʼtan mi, yoksa insandan mıydı?” Bu soruyu aralarında şöyle tartışmaya başladılar: “‘Allahʼtan’ dersek, ‘O zaman ona neden inanmadınız?’ diyecek.
26 But we are afraid of what the crowd might do if we say, ‘From men,’ for everyone regards John as a prophet.”
Ama ‘İnsandan’ dersek, biz halkın tepkisinden korkuyoruz, çünkü hepsi Yahyaʼyı peygamber olarak kabul ediyor.”
27 So they answered Jesus, “We do not know.” Then he said to them, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.
İsaʼya “Bilmiyoruz” diye cevap verdiler. O da onlara şöyle dedi: “Ben de bu şeyleri ne yetkiyle yaptığımı size söylemeyeceğim.”
28 “But what do you think? A man had two sons. He went to his first son and said, ‘Son, go work today in my vineyard.’
“Şuna ne dersiniz? Bir adamın iki oğlu varmış. Birincisine gidip şöyle demiş: ‘Evladım, git bugün üzüm bağında çalış.’
29 His son answered, ‘I will not,’ but afterward he changed his mind and went.
Oğlu da ‘Gitmek istemiyorum!’ demiş. Ama sonra pişman olup gitmiş.
30 Then the man went to his other son and said the same thing. His other son answered, ‘I will go, sir,’ but he did not go.
Babası sonra öbür çocuğuna gitmiş ve ona aynısını söylemiş. O da ‘Olur, efendim’ demiş, ama gitmemiş.
31 Which of the two did the will of his father?” They said to him, “The first.” Jesus said to them, “Truly I say to you, tax collectors and prostitutes are entering the kingdom of God ahead of you.
O ikisinden hangisi babasının isteğini yerine getirdi?” “Birincisi” dediler. İsa onlara dedi: “Size doğrusunu söylüyorum: vergi memurları ve fahişeler Allahʼın Krallığıʼna sizden önce girecekler.
32 For John came to you in the way of righteousness, and you did not believe him, but tax collectors and prostitutes believed him. Yet even after you saw it, you did not change your minds and believe him.
Yahya size doğruluk yolunu göstermek için geldi, ona inanmadınız. Fakat vergi memurları ve fahişeler ona inandılar. Siz ise bunları gördüğünüz halde pişmanlık duyup Yahyaʼya inanmadınız.
33 “Listen to another parable: There was a master of a house who planted a vineyard, put a fence around it, dug a winepress in it, built a tower, leased it to farmers, and left the country.
Diğer bir benzetmeye kulak verin: Bir toprak sahibi varmış. Adam üzüm bağı dikmiş, etrafına duvar çekmiş, üzüm çiğneme çukurunu kazmış, bir de gözetleme kulesi yapmış. Sonra bağını bağcılara kiraya vermiş ve yolculuğa çıkmış.
34 When the season for fruit drew near, he sent his servants to the farmers to receive his fruit.
Üzüm toplama zamanı yaklaşınca, bağ sahibi bağın ürününden payına düşeni almaları için kölelerini bağcıların yanına göndermiş.
35 But the farmers seized his servants; they beat one, killed another, and stoned yet another.
Bağcılar da adamın kölelerini alıp birini dövmüşler, diğerini öldürmüşler, üçüncüsünü de taşlamışlar.
36 Again he sent other servants, more than the first group. But the farmers treated them in the same way.
Adam sonra öncekinden daha fazla köle göndermiş. Bağcılar onlara da aynısını yapmışlar.
37 Last of all, he sent them his son, saying, ‘They will have respect for my son.’
En sonunda adam, ‘Oğluma saygı gösterirler’ diyerek onlara oğlunu yollamış.
38 But when the farmers saw the son, they said among themselves, ‘This is the heir. Come, let us kill him and take possession of his inheritance.’
Ama bağcılar adamın oğlunu görünce aralarında şöyle konuşmuşlar: ‘Mirasçı budur. Haydi, onu öldürelim de, mirası ele geçirelim.’
39 So they took him, threw him out of the vineyard, and killed him.
Böylece onu alıp bağdan dışarı atmışlar ve öldürmüşler.
40 Now when the owner of the vineyard comes, what will he do to those farmers?”
O zaman bağ sahibi gelince o bağcılara ne yapacak?”
41 They said to him, “He will bring those wretches to a wretched end and lease the vineyard to other farmers who will give him the fruits in their seasons.”
İsaʼya şöyle dediler: “O kötü adamları korkunç bir şekilde öldürecek. Bağı da kendisine ürünü vaktinde getirecek başka bağcılara kiraya verecek.”
42 Jesus said to them, “Have you never read in the Scriptures, ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone; this was the Lord's doing, and it is amazing in our eyes’?
İsa onlara şunu sordu: “Siz Kutsal Yazılarʼda şu sözleri hiç okumadınız mı? ‘İnşaatçıların reddettiği taş, binanın köşe taşı oldu. Bu iş Rabʼdendir, gözümüzde harika bir şeydir.’
43 Therefore I tell you that the kingdom of God will be taken away from you and given to a people who will produce its fruit.
Bunun için size diyorum ki, Allahʼın Krallığı sizden alınacak ve o krallığa layık ürün getiren bir millete verilecek.
44 He who falls on this stone will be broken to pieces, but anyone on whom it falls will be crushed.”
Kim o taşın üzerine düşerse, paramparça olacak. O taş da kimin üzerine düşerse, onu ezip toz duman edecek.”
45 When the chief priests and the Pharisees heard Jesus' parables, they knew he was speaking about them.
Başrahipler ve Ferisiler bu benzetmeleri işitince, İsaʼnın kendileri hakkında konuştuğunu anladılar.
46 Although they were looking for a way to arrest him, they were afraid of the crowds, because the people regarded him as a prophet.
Onu yakalamak istediler ama halkın tepkisinden korktular. Çünkü halk İsaʼyı peygamber olarak kabul ediyordu.
