< Ecclesiastes 1 >

1 The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.
Bu, Yerusəlimdə padşahlıq edən Davud oğlu Vaizin sözləridir.
2 Vanity of vanities, saith the Preacher, vanity of vanities, all is vanity.
Vaiz deyir: «Hər şey puçdur, puçdur, tamam puçdur!
3 What profit hath a man by all his labor with which he wearieth himself under the sun?
İnsanın səma altında çəkdiyi Bütün zəhmətlərinin nə faydası var?
4 One generation passeth away, and another generation cometh; while the earth abideth for ever.
Bir nəsil gedir, o biri nəsil gəlir, Amma dünya daim qalır.
5 The sun riseth, and the sun goeth down, and hasteneth to the place whence it arose.
Günəş çıxır, günəş batır, Sonra tələsik yerinə dönür ki, Təzədən çıxsın.
6 The wind goeth toward the south, and turneth about to the north; round and round goeth the wind, and returneth to its circuits.
Külək cənub səmtinə əsir, Sonra şimal səmtinə dönür. Dönə-dönə gedir, Öz yolunu təkrar edir.
7 All the rivers run into the sea, yet the sea is not full; to the place whence the rivers come, thither they return.
Bütün çaylar dənizə axır, Amma dəniz heç vaxt dolmur. Axdıqları yerə qayıdırlar ki, Təzədən axsınlar.
8 All words become weary; man cannot express it; the eye is not satisfied with seeing, nor the ear filled with hearing.
Hər şey çətin başa gəlir. Sözlər kifayət etmir, Göz görməkdən doymur, Qulaq da eşitməkdən.
9 The thing that hath been is that which shall be, and that which hath been done is that which shall be done; and there is no new thing under the sun.
Nə olubsa, yenə olacaq, Nə edilibsə, yenə ediləcək. Ona görə də səma altında tamam təzə bir şey yoxdur.
10 Is there any thing of which one may say, “Behold, this is new”? It was long ago, in the times which were before us.
Məgər bir şey var ki, Onun haqqında deyilsin: “Bax bu təzə bir şeydir?” O da çoxdan var imiş – Bizim dövrümüzdən əvvəl.
11 There is no remembrance of former things, and of things that are to come there shall be no remembrance to those who live afterwards.
Əvvəlki şeylərdən heç nə xatırlanmır, Gələcəkdə baş verən şeylərdən də Bundan sonra gələnlər arasında Heç nə xatırlanmayacaq.
12 I, the Preacher, was king over Israel at Jerusalem.
Mən Vaiz Yerusəlimdə İsrailin padşahı idim.
13 And I gave my mind to seek and to search out with wisdom concerning all things which are done under heaven; an evil business, which God hath given to the sons of men, in which to employ themselves.
Ürəyimdə niyyət etdim ki, göylər altında edilən bütün işləri hikmətlə öyrənib araşdırım. Bu çətin işi üzərində zəhmət çəkmək üçün Allah insanlara verib.
14 I saw all the things which are done under the sun; and, behold, it was all vanity, and striving after wind.
Səma altında edilən bütün işlərə nəzər saldım və bildim ki, onların hamısı puçdur, külək dalınca qaçmağa bənzər.
15 That which is crooked cannot be made straight, and that which is wanting cannot be numbered.
Əyri olan düz ola bilməz, Əskik olan sayıla bilməz.
16 I communed with my heart, saying, “Behold, I have gained more and greater wisdom than all who have been before me at Jerusalem; yea, my mind hath seen much wisdom and knowledge.”
Öz-özümə dedim: “Bax mən böyük adam olmuşam və məndən əvvəl Yerusəlimdə yaşayanların hamısından çox hikmət qazanmışam. Ağlımda çoxlu hikmət və bilik var”.
17 And I gave my mind to know wisdom, and to know senselessness and folly; I perceived that this also is striving after wind.
Sonra ürəyimdə niyyət etdim ki, hikmətin nə olduğunu, dəlilik və axmaqlığın nə olduğunu öyrənim. Amma bildim ki, bu da külək dalınca qaçmağa bənzər.
18 For in much wisdom is much vexation, and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.
Çünki hikmət çox olduqca Kədər də çoxalır. Bilik artdıqca Dərd də artır.

< Ecclesiastes 1 >