< Matthew 14 >
1 And at that time Herod the tetrarch heard the fame of Jesus,
У чағларда, Һерод һаким Әйсаниң нам-шөһритидин хәвәр тепип,
2 and he said to his servants, This is John the Baptist; he is risen from the dead; and therefore miracles are wrought in him.
хизмәткарлиригә: — Бу адәм чөмүлдүргүчи Йәһя болиду, у өлүмдин тирилгән болса керәк. Шуниң үчүн мошу алаһидә қудрәтләр униңда күчини көрсәтмәктә, — деди.
3 For Herod having arrested John, bound him, and put him in prison, on account of Herodias the wife of his brother Philip.
Һеродниң бундақ дейишиниң сәвәви, у [өгәй] акиси Филипниң аяли Һеродийәниң вәҗидин Йәһяни тутқун қилип, зинданға ташлиған еди.
4 For John said to him, It is not lawful for thee to have her.
Чүнки Йәһя Һеродқа [тәнбиһ берип]: «Бу аялни тартивелишиң Тәврат қануниға хилаптур» дәп кәлгән еди.
5 And wishing to kill him, he feared the multitude, because they esteemed him as a prophet.
Һерод [шу сәвәптин] Йәһяни өлтүрмәкчи болған болсиму, бирақ халайиқтин қорққан еди, чүнки улар Йәһяни пәйғәмбәр, дәп биләтти.
6 Herod's birthday being celebrated, the daughter of Herodias danced in the midst, and pleased Herod;
Амма Һеродниң туғулған күни тәбрикләнгәндә, аяли Һеродийәниң қизи оттуриға чиқип уссул ойнап бәрди. Бу Һеродқа бәк яқти;
7 consequently with an oath he promised to give to her whatsoever she might ask.
шуниң үчүн у униңға: — Һәр немә тилисәң шуни саңа берәй, дәп қәсәм қилди.
8 And being instigated by her mother, she says, Give me the head of John the Baptist here in a charger.
Лекин қиз анисиниң күшкүртүши билән: — Чөмүлдүргүчи Йәһяниң каллисини елип, бир тәхсигә қоюп әкәлсилә, — деди.
9 And the king was grieved; nevertheless on account of his oaths, and those who were sitting with him, he commanded it to be given.
Падиша буниңға һәсрәт чәккән болсиму, қәсәмлири түпәйлидин вә дәстиханда олтарғанлар вәҗидин, [каллисини] елип келиңлар, дәп буйруди.
10 And sending, he beheaded John in prison;
У адәм әвәтип, зинданда Йәһяниң каллисини алдурди.
11 and his head was brought in a charger, and given to the damsel: and she brought it to her mother.
Шуниң билән каллиси бир тәхсигә қоюлуп, қизниң алдиға елип келинди. Қиз буни анисиниң алдиға апарди.
12 And His disciples, having come, took the body, and buried it; and having come they proclaimed it to Jesus.
[Йәһяниң] мухлислири болса берип, җәсәтни елип дәпнә қилди; андин берип Әйсаға бу ишларни хәвәр қилди.
13 And Jesus hearing, departed thence in a ship privately into a desert place. And the multitudes hearing, followed Him on foot from the cities.
Әйса бу хәвәрни аңлап, өзи ялғуз пинһан бир җайға кетәй дәп бир кемигә олтирип у йәрдин айрилди. Халайиқ буниң хәвирини тапқанда, әтраптики шәһәрләрдин келишип, униң кәйнидин пиядә маңди.
14 And Jesus having come out saw a great multitude; and was moved with compassion in their behalf, and healed their sick.
У [ қирғаққа] чиқип кәткинидә, зор бир топ адәмләрни көрүвиди, уларға ич ағритип, уларниң ағриқлирини сақайтти.
15 And it being evening, His disciples came to Him saying, It is a desert place, and the hour is already advanced; therefore send away the multitudes, that they having gone into the villages, may purchase for themselves victuals.
Кәч киргәндә, мухлислири униң йениға келип: — Бу чөл бир җай екән, вақитму бир йәргә берип қалди. Халайиқни йолға селивәткән болсаң, андин улар кәнтләргә берип өзлиригә озуқ сетивалсун, — деди.
16 And Jesus said to them, They have no need to go away; you give them to eat.
Лекин Әйса уларға: — Уларниң кетишиниң һаҗити йоқ, өзүңлар уларға озуқ бериңлар, — деди.
17 And they say to Him, We have nothing here except five loaves and two fishes.
Лекин мухлислар: — Биздә бәш нан билән икки данә белиқтин башқа һеч нәрсә йоқ, — дейишти.
18 And He said, Bring them hither to me.
У: — Уларни маңа елип келиңлар, деди.
19 And commanding the multitudes to sit down on the grass; and taking the five loaves and the two fishes, looking up to heaven, He blessed them; and breaking, gave the bread to the disciples, and the disciples to the multitudes.
У халайиқни чөплүкниң үстидә олтиришқа буйруғандин кейин, бәш нан билән икки белиқни қолиға елип, асманға қарап [Худаға] тәшәккүр ейтти. Андин нанларни уштуп мухлислириға бәрди, мухлислири халайиққа үләштүрүп бәрди.
20 And all ate, and were filled: and they took up the remainder of the fragments twelve baskets full.
Һәммәйлән йәп тоюнди. [Мухлислар] ешип қалған парчиларни лиқ он икки севәткә теривалди.
21 And the men eating were about five thousand, besides women and children.
Озуқланғанларниң сани аяллар вә балилардин башқа тәхминән бәш миң киши еди.
22 And Jesus immediately constrained His disciples to embark into the ship and go before Him to the other side, until he can send away the multitudes.
Арқидила, у мухлислириға: Өзүм бу халайиқни йолға селиветимән, аңғичә силәр кемигә олтирип, деңизниң қарши қирғиқиға өтүп туруңлар, дәп буйруди.
23 And having dismissed the multitudes He went up into the mountain alone, to pray. And it being evening He was there alone.
Халайиқни йолға селивәткәндин кейин, у дуа қилиш үчүн өзи хилвәт таққа чиқти. Кәч киргәндиму у йәрдә ялғуз қалди.
24 And the ship was already midsea, laboring by the waves; for the wind was contrary.
Бу чағда, кемә қирғақтин хелә көп чақирим жүргән еди, лекин шамал қарши йөнлишитин чиқиватқачқа, кемә долқунлар ичидә чайқилип туратти.
25 And at the fourth watch of the night, He came to them, walking on the sea.
Кечә төртинчә җесәк вақтида, у деңизниң үстидә меңип, мухлислири тәрәпкә кәлди.
26 And the disciples seeing Him walking on the sea, were afrighted, saying, It is a specter; and they cried out from fear.
Мухлислар униң деңизниң үстидә меңип келиватқанлиғини көрүп, алақзадә болуп: — Алвасти екән! — дәп қорқуп чуқан селишти.
27 And immediately Jesus spoke to them, saying, Be of good cheer; I am here; fear not.
Лекин Әйса дәрһал уларға: — Жүрәклик болуңлар, бу мән, қорқмаңлар! — деди.
28 And Peter responding said, Lord, if thou art there, command me to come to thee on the waters.
Петрус буниңға җававән: — И Рәб, бу сән болсаң, су үстидә меңип йениңға беришимға әмир қилғайсән, — деди.
29 And He said, Come. And Peter having come down from the ship, walked on the waters, and came toward Jesus.
Кәл, — деди у. Петрус кемидин чүшүп, су үстидә меңип, Әйсаға қарап кетивататти;
30 And seeing the wind strong, became alarmed; and beginning to sink, he cried out, saying, Lord, save me.
лекин боранниң қаттиқ чиқиватқанлиғини көрүп қорқуп, суға чөкүшкә башлиди: — Рәб, мени қутқузувалғайсән! — дәп вақириди.
31 And Jesus immediately reaching out His hand, received him, and says to him, O thou of little faith, wherefore didst thou doubt?
Әйса дәрһал қолини узитип, уни тутувалди вә униңға: — Әй ишәши аҗиз бәндә, немишкә гуман қилдиң? — деди.
32 And they having come into the ship, the wind ceased.
Улар кемигә чиққанда, шамал тохтиди.
33 And those in the ship having come worshiped Him, saying, Truly thou art the Son of God.
Кемидә олтарғанлар униң алдиға келип сәҗдә қилип: — Бәрһәқ, сән Худаниң Оғли екәнсән, — дейишти.
34 And crossing over, they came into the land of Gennesaret.
Улар деңизниң қарши тәрипигә өткәндә, Гиннисарәт жутида [қуруқлуққа] чиқти.
35 And the men of that place recognizing Him, sent into all the surrounding country and brought to Him all the sick;
У йәрдики адәмләр уни тонуп қелип, әтраптики барлиқ җайларға хәвәр әвәтти; шуниң билән кишиләр барлиқ бемарларни униң алдиға елип кәлди;
36 and they continued to intreat Him that they should only touch the hem of His garment: and so many as touched were thoroughly saved.
улар униңдин бемарларниң һеч болмиғанда униң тониниң пешигә болсиму қолини тәккүзүвелишиға йол қоюшини өтүнди. Униңға қолини тәккүзгәнләрниң һәммиси сәллимаза сақайди.