< Job 31 >

1 Ik heb een verbond gemaakt met mijn ogen; hoe zou ik dan acht gegeven hebben op een maagd?
“I made a covenant for my eyes, And how do I attend to a virgin?
2 Want wat is het deel Gods van boven, of de erve des Almachtigen uit de hoogten?
And what [is] the portion of God from above? And the inheritance of the Mighty from the heights?
3 Is niet het verderf voor den verkeerde, ja, wat vreemds voor de werkers der ongerechtigheid?
Is not calamity to the perverse? And strangeness to workers of iniquity?
4 Ziet Hij niet mijn wegen, en telt Hij niet al mijn treden?
Does He not see my ways, And number all my steps?
5 Zo ik met ijdelheid omgegaan heb, en mijn voet gesneld heeft tot bedriegerij;
If I have walked with vanity, And my foot hurries to deceit,
6 Hij wege mij op, in een rechte weegschaal, en God zal mijn oprechtigheid weten.
He weighs me in righteous balances, And God knows my integrity.
7 Zo mijn gang uit den weg geweken is, en mijn hart mijn ogen nagevolgd is, en aan mijn handen iets aankleeft;
If my step turns aside from the way, And my heart has gone after my eyes, And blemish has cleaved to my hands,
8 Zo moet ik zaaien, maar een ander eten, en mijn spruiten moeten uitgeworteld worden!
Let me sow—and another eat, And let my products be rooted out.
9 Zo mijn hart verlokt is geweest tot een vrouw, of ik aan mijns naasten deur geloerd heb;
If my heart has been enticed by a woman, And I laid wait by the opening of my neighbor,
10 Zo moet mijn huisvrouw met een ander malen, en anderen zich over haar krommen!
Let my wife grind to another, And let others bend over her.
11 Want dat is een schandelijke daad, en het is een misdaad bij de rechters.
For it [is] a wicked thing, and a judicial iniquity;
12 Want dat is een vuur, hetwelk tot de verderving toe verteert, en al mijn inkomen uitgeworteld zou hebben.
For it [is] a fire, it consumes to destruction, And takes root among all my increase,
13 Zo ik versmaad heb het recht mijns knechts, of mijner dienstmaagd, als zij geschil hadden met mij;
If I despise the cause of my manservant, And of my handmaid, In their contending with me,
14 (Want wat zou ik doen, als God opstond? En als Hij bezoeking deed, wat zou ik Hem antwoorden?
Then what do I do when God arises? And when He inspects, What do I answer Him?
15 Heeft Hij niet, Die mij in den buik maakte, hem ook gemaakt en Een ons in de baarmoeder bereid?)
Did He that made me in the womb not make him? Indeed, One prepares us in the womb.
16 Zo ik den armen hun begeerte onthouden heb, of de ogen der weduwe laten versmachten;
If I withhold the poor from pleasure, And consume the eyes of the widow,
17 En mijn bete alleen gegeten heb, zodat de wees daarvan niet gegeten heeft;
And I eat my morsel by myself, And the orphan has nothing [to] eat of it,
18 (Want van mijn jonkheid af is hij bij mij opgetogen, als bij een vader, en van mijner moeders buik af heb ik haar geleid; )
(But from my youth He grew up with me as [with] a father, And from the belly of my mother I am led),
19 Zo ik iemand heb zien omkomen, omdat hij zonder kleding was, en dat de nooddruftige geen deksel had;
If I see [any] perishing without clothing, And there is no covering for the needy,
20 Zo zijn lenden mij niet gezegend hebben, toen hij van de vellen mijner lammeren verwarmd werd;
If his loins have not blessed me, And from the fleece of my sheep He does not warm himself,
21 Zo ik mijn hand tegen den wees bewogen heb, omdat ik in de poort mijn hulp zag;
If I have waved my hand at the fatherless, When I see [him] in the gate of my court,
22 Mijn schouder valle van het schouderbeen, en mijn arm breke van zijn pijp af!
Let my shoulder fall from its blade, And the bone from my arm be broken.
23 Want het verderf Gods was bij mij een schrik, en ik vermocht niet vanwege Zijn hoogheid.
For calamity [from] God [is] a dread to me, And because of His excellence I am not able.
24 Zo ik het goud tot mijn hoop gezet heb, of tot het fijn goud gezegd heb: Gij zijt mijn vertrouwen;
If I have made gold my confidence, And to the pure gold have said, My trust;
25 Zo ik blijde ben geweest, omdat mijn vermogen groot was, en omdat mijn hand geweldig veel verkregen had;
If I rejoice because my wealth [is] great, And because my hand has found abundance,
26 Zo ik het licht aangezien heb, wanneer het scheen, of de maan heerlijk voortgaande;
If I see the light when it shines, And the precious moon walking,
27 En mijn hart verlokt is geweest in het verborgen, dat mijn hand mijn mond gekust heeft;
And my heart is enticed in secret, And my hand kisses my mouth,
28 Dat ware ook een misdaad bij den rechter; want ik zou den God van boven verzaakt hebben.
It also [is] a judicial iniquity, For I had lied to God above.
29 Zo ik verblijd ben geweest in de verdrukking mijns haters, en mij opgewekt heb, als het kwaad hem vond;
If I rejoice at the ruin of my hater, And stirred up myself when evil found him,
30 (Ook heb ik mijn gehemelte niet toegelaten te zondigen, mits door een vloek zijn ziel te begeren).
Indeed, I have not permitted my mouth to sin, To ask with an oath his life.
31 Zo de lieden mijner tent niet hebben gezegd: Och, of wij van zijn vlees hadden, wij zouden niet verzadigd worden;
If not, say, O men of my tent: O that we had of his flesh, we are not satisfied.
32 De vreemdeling overnachtte niet op de straat; mijn deuren opende ik naar den weg;
A stranger does not lodge in the street, I open my doors to the traveler.
33 Zo ik, gelijk Adam, mijn overtredingen bedekt heb, door eigenliefde mijn misdaad verbergende!
If I have covered my transgressions as Adam, To hide my iniquity in my bosom,
34 Zeker, ik kon wel een grote menigte geweldiglijk onderdrukt hebben; maar de verachtste der huisgezinnen zou mij afgeschrikt hebben; zodat ik gewezen zou hebben, en ter deure niet uitgegaan zijn.
Because I fear a great multitude, And the contempt of families frightens me, Then I am silent, I do not go out of the opening.
35 Och, of ik een hadde, die mij hoorde! Zie, mijn oogmerk is, dat de Almachtige mij antwoorde, en dat mijn tegenpartij een boek schrijve.
Who gives to me a hearing? Behold, my mark. The Mighty One answers me, And my adversary has written a bill.
36 Zou ik het niet op mijn schouder dragen? Ik zou het op mij binden als een kroon.
If not—on my shoulder I take it up, I bind it [as] a crown on myself.
37 Het getal mijner treden zou ik hem aanwijzen; als een vorst zou ik tot hem naderen.
The number of my steps I tell Him, As a leader I approach Him.
38 Zo mijn land tegen mij roept, en zijn voren te zamen wenen;
If my land cries out against me, And together its furrows weep,
39 Zo ik zijn vermogen gegeten heb zonder geld, en de ziel zijner akkerlieden heb doen hijgen;
If I consumed its strength without money, And the life of its possessors, I have caused to breathe out,
40 Dat voor tarwe distelen voortkomen, en voor gerst stinkkruid! De woorden van Job hebben een einde.
Instead of wheat let a thorn go forth, And instead of barley a useless weed!” The words of Job are finished.

< Job 31 >