1 Samuël 21
1 Toen kwam David te Nob, tot den priester Achimelech; en Achimelech kwam bevende David tegemoet, en hij zeide tot hem: Waarom zijt gij alleen, en geen man met u?
Wa Devid ọrọbh ochina k'obhon kwa Nọb, otza okhebha Ahimẹlẹk kw'ode ọfọhn-ẹja. Mada Ahimẹlẹk ottem-ẹ abẹ, opoma ọsẹ-ẹ, ọbọbh bi, “Ode yan kw'areng mancheni o? Mbọng vọ osi ọnọng kọ abẹ kọ̀tzọni?”
2 En David zeide tot den priester Achimelech: De koning heeft mij een zaak bevolen, en zeide tot mij: Laat niemand iets van de zaak weten, om dewelke ik u gezonden heb, en die ik u geboden heb; den jongelingen nu heb ik de plaats van zulk een te kennen te kennen gegeven.
Devid obhina Ahimẹlẹk bi, “Ọvaar Saul ọtzọr-m itzọhng oben-m bi, ‘Ọnọng manda wani oningi ọtzọhm fa ndọhm-ọ ọmaana ndọhna sa kaam nnang-ọ orong o.’ Kaam nkk'agbong-nọng paam mbena bi, bẹ atzikh-m k'ibe rani kẹ e.
3 En nu wat is er onder uw hand? Geef mij vijf broden in mijn hand, of wat er gevonden wordt.
Kọ akhaam mbọng ka mbọhkh o? Kọ nang-m brẹd-duk azen, ode ọttọhk kpenamkpen f'akhaam nang-m.”
4 En de priester antwoordde David, en zeide: Er is geen gemeen brood onder mijn hand; maar er is heilig brood, wanneer zich de jongelingen slechts van de vrouw onthouden hebben.
Yina, ọfọhn-ẹja nwuma obhina Devid bi, “Kaam brẹd kw'oni ọttọhk ope bi kpaar ka mbọhk kingaam e. Yina, idikha ira ajinọng mba ani panọng abẹ ayim, kaam ndim brẹd kw'awurada ma e.”
5 David nu antwoordde den priester, en zeide tot hem: Ja trouwens, de vrouw is ons onthouden geweest gisteren en eergisteren, toen ik uitging, en de vaten der jongelingen zijn heilig; en het is enigerwijze gemeen brood, te meer dewijl heden ander in de vaten zal geheiligd worden.
Devid obhina bi, “K'odik ọkkakka, man panọng abẹ koyim e mach'om-okkekkeni ode k'ogbe kpenamkpen kwa moyini k'iyaan e. Ijinọng-for saman iwuri ka e, kaambi ira k'itzọhm s'awurada arang, ọn-ọyọhng ewu cha mayina o.”
6 Toen gaf de priester hem dat heilige, dewijl er geen brood was dan de toonbroden, die van voor het aangezicht des HEEREN weggenomen waren, dat men er warm brood legde, ten dage als dat weggenomen werd.
Mẹ wọ, ọfọhn-ẹja nwa ọnang-ẹ brẹd nwa kw'awurada, okhuri da ọdọdọk on-ode, oyongi brẹd kw'okpokkoro kw'awurada kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, bẹ atzọkha atzera brẹd kwa bẹ arami akkima m'ewu nduma dani.
7 Daar was nu een man van de knechten van Saul, te dienzelven dage opgehouden voor het aangezicht des HEEREN, en zijn naam was Doeg, een Edomiet, de machtigste onder de herderen, die Saul had.
Wa ọkhaam ọtzọhmnọng wani kwa Saul kw'owobh mẹ m'ewu nduma, kwa bẹ abọk ahok okhuri ọtzọhm f'ọkhaam bi osi m'Ọvaar Ibinọkpaabyi k'itzitzikha. Kẹ wa okpen Doẹg ofona Edom, obiro ode oho kw'akkeri-arukhimaan pa Saul.
8 En David zeide tot Achimelech: Is hier onder uw hand geen spies of zwaard? Want ik heb noch mijn zwaard noch ook mijn wapenen in mijn hand genomen, dewijl de zaak des konings haastig was.
Devid oben Ahimẹlẹk bi, “Ode bi kọ ọkhọhn, obiro ode ọkkaangkkaang kakhaam kw'anang-m o? Kaam ọkkaangkkaang kwaam, obir ode ogbongttọhk manda vani kindim nkwu ma e, okhuri da ọvaar Saul ọtzọhm-m ọtzọhm f'idudukha.”
9 Toen zeide de priester: Het zwaard van Goliath, den Filistijn, denwelken gij sloegt in het eikendal, zie, dat is hier, gewonden in een kleed, achter den efod; indien gij u dat nemen wilt, zo neem het, want hier is geen ander dan dit. David nu zeide: Er is zijns gelijke niet; geef het mij.
Ọfọhn-ẹja nwa obhin-ẹ bi, “Ọkkaangkkaang kw'owobh ma, ode nwuma kwa Golayat kw'ofon Philistiya, kw'iwa afhu k'igbegbewọna s'Ẹla. Bẹ abhọr-ẹ k'ọbara ahok k'ẹphọd nnam-annam. Idikha abeni bi, atzọkh-ẹ, kọ tzọkha, ọkkaangkkaang ọdọdọk ma kode, oyongi nwuma.” Devid oben bi, “Ọdọdọk kw'ode macha nwuma kode. Kọ tzọkh-ẹ anang-m.”
10 En David maakte zich op, en vluchtte te dien dage van het aangezicht van Saul; en hij kwam tot Achis, den koning van Gath.
M'ewu nduma, Devid ọrọbh ka Saul, ochina k'Akish, kw'ode ọvaarnọng kwa Gat.
11 Doch de knechten van Achis zeiden tot hem: Is deze niet David, de koning des lands? Zong men niet van dezen in de reien, zeggende: Saul heeft zijn duizenden verslagen, maar David zijn tienduizenden?
Yina, atzọhmnọng p'Akish abọbh-ẹ bi, “Devid kw'ode ọvaarnọng kw'irek s'Israẹl arang ma o? Kẹ rang ode ọnọng kwa bẹ am-akkọhn ka mbin sabẹ aben bi: ‘Saul okk'nnọhna sẹ ọfha, Devid okk'nnọhna-nabhik sẹ ọfha o’?”
12 En David legde deze woorden in zijn hart; en hij was zeer bevreesd voor het aangezicht van Achis, den koning van Gath.
Wa Devid ọtzọkha atzim mba okhe k'ettem, Akish kw'ode ọvaarnọng kwa Gat on-ojora Devid maa ọkwọbha eden.
13 Daarom veranderde hij zijn gelaat voor hun ogen, en hij maakte zichzelven gek onder hun handen; en hij bekrabbelde de deuren der poort, en hij liet zijn zever in zijn baard aflopen.
Mẹ wọ, Devid on-osi nkkari otzubh-etzen ma bẹ k'itzitzikha. M'itzitzikha sabẹ, on-osi idik mach'otzubh-etzen-nọng, ọkkẹr ekpo ka mgbaakhamma, om-obiro otte attabọhng ọbọhk asaarẹ-ẹ k'agbaphyubha.
14 Toen zeide Achis tot zijn knechten: Ziet, gij ziet, dat de man razende is, waarom hebt gij hem tot mij gebracht?
Akish on-oben akhaan-nọng pẹ bi, “Bọng kkeri ojinọng nwuma kwa bọng am-atzima achen-m e, osi etzubh-etzen. Bọng atzim-ẹ akwu mbọng o?
15 Heb ik razenden gebrek, dat gij dezen gebracht hebt, om voor mij te razen? Zal deze in mijn huis komen?
Ode bi, atzubh-etzen-tzena ma dọk kingaam, kwa bọng abira atza atzima oyok nwa achen-m bi, om-otzubh-etzen m'itzitzikha saam o? Ma ọnọng dema nwa obir ode okhekhennọng kwaam o?”
