< Handelingen 11 >
1 De apostelen nu, en de broeders, die in Judea waren, hebben gehoord, dat ook de heidenen het Woord Gods aangenomen hadden.
இத்த²ம்’ பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகா அபீஸ்²வரஸ்ய வாக்யம் அக்³ரு’ஹ்லந் இமாம்’ வார்த்தாம்’ யிஹூதீ³யதே³ஸ²ஸ்த²ப்ரேரிதா ப்⁴ராத்ரு’க³ணஸ்²ச ஸ்²ருதவந்த: |
2 En toen Petrus opgegaan was naar Jeruzalem, twistten tegen hem degenen, die uit de besnijdenis waren,
தத: பிதரே யிரூஸா²லம்நக³ரம்’ க³தவதி த்வக்சே²தி³நோ லோகாஸ்தேந ஸஹ விவத³மாநா அவத³ந்,
3 Zeggende: Gij zijt ingegaan tot mannen, die de voorhuid hebben, en hebt met hen gegeten.
த்வம் அத்வக்சே²தி³லோகாநாம்’ க்³ரு’ஹம்’ க³த்வா தை: ஸார்த்³த⁴ம்’ பு⁴க்தவாந்|
4 Maar Petrus, beginnende, verhaalde het hun vervolgens, zeggende:
தத: பிதர ஆதி³த: க்ரமஸ²ஸ்தத்கார்ய்யஸ்ய ஸர்வ்வவ்ரு’த்தாந்தமாக்²யாதும் ஆரப்³த⁴வாந்|
5 Ik was in de stad Joppe, biddende en zag in een vertrekking van zinnen een gezicht, namelijk een zeker vat, gelijk een groot linnen laken, nederdalende, bij de vier hoeken nedergelaten uit den hemel, en het kwam tot bij mij;
யாபோ²நக³ர ஏகதா³ஹம்’ ப்ரார்த²யமாநோ மூர்ச்சி²த: ஸந் த³ர்ஸ²நேந சதுர்ஷு கோணேஷு லம்ப³நமாநம்’ வ்ரு’ஹத்³வஸ்த்ரமிவ பாத்ரமேகம் ஆகாஸ²த³வருஹ்ய மந்நிகடம் ஆக³ச்ச²த்³ அபஸ்²யம்|
6 Op welk laken als ik de ogen hield, zo merkte ik, en zag de viervoetige dieren der aarde, en de wilde, en de kruipende dieren, en de vogelen des hemels.
பஸ்²சாத் தத்³ அநந்யத்³ரு’ஷ்ட்யா த்³ரு’ஷ்ட்வா விவிச்ய தஸ்ய மத்⁴யே நாநாப்ரகாராந் க்³ராம்யவந்யபஸூ²ந் உரோகா³மிகே²சராம்’ஸ்²ச த்³ரு’ஷ்டவாந்;
7 En ik hoorde een stem, die tot mij zeide: Sta op, Petrus, slacht en eet.
ஹே பிதர த்வமுத்தா²ய க³த்வா பு⁴ம்’க்ஷ்வ மாம்’ ஸம்போ³த்⁴ய கத²யந்தம்’ ஸ²ப்³த³மேகம்’ ஸ்²ருதவாம்’ஸ்²ச|
8 Maar ik zeide: Geenszins, Heere, want nooit is iets, dat gemeen of onrein was, in mijn mond ingegaan.
ததோஹம்’ ப்ரத்யவத³ம்’, ஹே ப்ரபோ⁴ நேத்த²ம்’ ப⁴வது, யத: கிஞ்சந நிஷித்³த⁴ம் அஸு²சி த்³ரவ்யம்’ வா மம முக²மத்⁴யம்’ கதா³பி ந ப்ராவிஸ²த்|
9 Doch de stem antwoordde mij ten tweeden male uit den hemel: Hetgeen God gereinigd heeft, zult gij niet gemeen maken.
அபரம் ஈஸ்²வரோ யத் ஸு²சி க்ரு’தவாந் தந்நிஷித்³த⁴ம்’ ந ஜாநீஹி த்³வி ர்மாம்ப்ரதீத்³ரு’ஸீ² விஹாயஸீயா வாணீ ஜாதா|
10 En dit geschiedde tot driemaal; en alles werd wederom opgetrokken in den hemel.
த்ரிரித்த²ம்’ ஸதி தத் ஸர்வ்வம்’ புநராகாஸ²ம் ஆக்ரு’ஷ்டம்’|
11 En ziet, ter zelfder ure stonden er drie mannen voor het huis, daar ik in was, die van Cesarea tot mij afgezonden waren.
பஸ்²சாத் கைஸரியாநக³ராத் த்ரயோ ஜநா மந்நிகடம்’ ப்ரேஷிதா யத்ர நிவேஸ²நே ஸ்தி²தோஹம்’ தஸ்மிந் ஸமயே தத்ரோபாதிஷ்ட²ந்|
12 En de Geest zeide tot mij, dat ik met hen gaan zou, niet twijfelende. En met mij gingen ook deze zes broeders, en wij zijn in des man huis ingegaan.
ததா³ நி: ஸந்தே³ஹம்’ தை: ஸார்த்³த⁴ம்’ யாதும் ஆத்மா மாமாதி³ஷ்டவாந்; தத: பரம்’ மயா ஸஹைதேஷு ஷட்³ப்⁴ராத்ரு’ஷு க³தேஷு வயம்’ தஸ்ய மநுஜஸ்ய க்³ரு’ஹம்’ ப்ராவிஸா²ம|
13 En hij heeft ons verhaald, hoe hij een engel gezien had, die in zijn huis stond, en tot hem zeide: Zend mannen naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd is Petrus;
ஸோஸ்மாகம்’ நிகடே கதா²மேதாம் அகத²யத் ஏகதா³ தூ³த ஏக: ப்ரத்யக்ஷீபூ⁴ய மம க்³ரு’ஹமத்⁴யே திஷ்டந் மாமித்யாஜ்ஞாபிதவாந், யாபோ²நக³ரம்’ ப்ரதி லோகாந் ப்ரஹித்ய பிதரநாம்நா விக்²யாதம்’ ஸி²மோநம் ஆஹூயய;
14 Die woorden tot u zal spreken, door welke gij zult zalig worden, en al uw huis.
ததஸ்தவ த்வதீ³யபரிவாராணாஞ்ச யேந பரித்ராணம்’ ப⁴விஷ்யதி தத் ஸ உபதே³க்ஷ்யதி|
15 En als ik begon te spreken, viel de Heilige Geest op hen, gelijk ook op ons in het begin.
அஹம்’ தாம்’ கதா²முத்தா²ப்ய கதி²தவாந் தேந ப்ரத²மம் அஸ்மாகம் உபரி யதா² பவித்ர ஆத்மாவரூட⁴வாந் ததா² தேஷாமப்யுபரி ஸமவரூட⁴வாந்|
16 En ik werd gedachtig aan het woord des Heeren, hoe Hij zeide: Johannes doopte wel met water, maar gijlieden zult gedoopt worden met den Heiligen Geest.
தேந யோஹந் ஜலே மஜ்ஜிதவாந் இதி ஸத்யம்’ கிந்து யூயம்’ பவித்ர ஆத்மநி மஜ்ஜிதா ப⁴விஷ்யத², இதி யத்³வாக்யம்’ ப்ரபு⁴ருதி³தவாந் தத் ததா³ மயா ஸ்ம்ரு’தம்|
17 Indien dan God hun evengelijke gave gegeven heeft, als ook ons, die in de Heere Jezus Christus geloofd hebben, wie was ik toch, die God konde weren?
அத: ப்ரபா⁴ யீஸு²க்²ரீஷ்டே ப்ரத்யயகாரிணோ யே வயம் அஸ்மப்⁴யம் ஈஸ்²வரோ யத்³ த³த்தவாந் தத் தேப்⁴யோ லோகேப்⁴யோபி த³த்தவாந் தத: கோஹம்’? கிமஹம் ஈஸ்²வரம்’ வாரயிதும்’ ஸ²க்நோமி?
18 En als zij dit hoorden, waren zij tevreden, en verheerlijkten God, zeggende: Zo heeft dan God ook den heidenen de bekering gegeven ten leven!
கதா²மேதாம்’ ஸ்²ருவா தே க்ஷாந்தா ஈஸ்²வரஸ்ய கு³ணாந் அநுகீர்த்த்ய கதி²தவந்த: , தர்ஹி பரமாயு: ப்ராப்திநிமித்தம் ஈஸ்²வரோந்யதே³ஸீ²யலோகேப்⁴யோபி மந: பரிவர்த்தநரூபம்’ தா³நம் அதா³த்|
19 Degenen nu, die verstrooid waren door de verdrukking, die over Stefanus geschied was, gingen het land door tot Fenicie toe, en Cyprus, en Antiochie, tot niemand het Woord sprekende, dan alleen tot de Joden.
ஸ்திபா²நம்’ ப்ரதி உபத்³ரவே க⁴டிதே யே விகீர்ணா அப⁴வந் தை பை²நீகீகுப்ராந்தியகி²யாஸு ப்⁴ரமித்வா கேவலயிஹூதீ³யலோகாந் விநா கஸ்யாப்யந்யஸ்ய ஸமீப ஈஸ்²வரஸ்ய கதா²ம்’ ந ப்ராசாரயந்|
20 En er waren enige Cyprische en Cyreneische mannen uit hen, welken te Antiochie gekomen zijnde, spraken tot de Grieksen, verkondigende den Heere Jezus.
அபரம்’ தேஷாம்’ குப்ரீயா: குரீநீயாஸ்²ச கியந்தோ ஜநா ஆந்தியகி²யாநக³ரம்’ க³த்வா யூநாநீயலோகாநாம்’ ஸமீபேபி ப்ரபோ⁴ர்யீஸோ²: கதா²ம்’ ப்ராசாரயந்|
21 En de hand des Heeren was met hen; en een groot getal geloofde, en bekeerde zich tot den Heere.
ப்ரபோ⁴: கரஸ்தேஷாம்’ ஸஹாய ஆஸீத் தஸ்மாத்³ அநேகே லோகா விஸ்²வஸ்ய ப்ரபு⁴ம்’ ப்ரதி பராவர்த்தந்த|
22 En het gerucht van hen kwam tot de oren der Gemeente, die te Jeruzalem was; en zij zonden Barnabas uit, dat hij het land doorging tot Antiochie toe.
இதி வார்த்தாயாம்’ யிரூஸா²லமஸ்த²மண்ட³லீயலோகாநாம்’ கர்ணகோ³சரீபூ⁴தாயாம் ஆந்தியகி²யாநக³ரம்’ க³ந்து தே ப³ர்ணப்³பா³ம்’ ப்ரைரயந்|
23 Dewelke, daar gekomen zijnde, en de genade Gods ziende, werd verblijd, en vermaande hen allen, dat zij met een voornemen des harten bij den Heere zouden blijven.
ததோ ப³ர்ணப்³பா³ஸ்தத்ர உபஸ்தி²த: ஸந் ஈஸ்²வரஸ்யாநுக்³ரஹஸ்ய ப²லம்’ த்³ரு’ஷ்ட்வா ஸாநந்தோ³ ஜாத: ,
24 Want hij was een goed man, en vol des Heiligen Geestes en des geloofs; en er werd een grote schare den Heere toegevoegd.
ஸ ஸ்வயம்’ ஸாது⁴ ர்விஸ்²வாஸேந பவித்ரேணாத்மநா ச பரிபூர்ண: ஸந் க³நோநிஷ்டயா ப்ரபா⁴வாஸ்தா²ம்’ கர்த்தும்’ ஸர்வ்வாந் உபதி³ஷ்டவாந் தேந ப்ரபோ⁴: ஸி²ஷ்யா அநேகே ப³பூ⁴வு: |
25 En Barnabas ging uit naar Tarsen, om Saulus te zoeken;
ஸே²ஷே ஸௌ²லம்’ ம்ரு’க³யிதும்’ ப³ர்ணப்³பா³ஸ்தார்ஷநக³ரம்’ ப்ரஸ்தி²தவாந்| தத்ர தஸ்யோத்³தே³ஸ²ம்’ ப்ராப்ய தம் ஆந்தியகி²யாநக³ரம் ஆநயத்;
26 en als hij hem gevonden had, bracht hij hem te Antiochie. En het is geschied, dat zij een geheel jaar samen vergaderden in de Gemeente, en een grote schare leerden; en dat de discipelen eerst te Antiochie Christenen genaamd werden.
ததஸ்தௌ மண்ட³லீஸ்த²லோகை: ஸபா⁴ம்’ க்ரு’த்வா ஸம்’வத்ஸரமேகம்’ யாவத்³ ப³ஹுலோகாந் உபாதி³ஸ²தாம்’; தஸ்மிந் ஆந்தியகி²யாநக³ரே ஸி²ஷ்யா: ப்ரத²மம்’ க்²ரீஷ்டீயநாம்நா விக்²யாதா அப⁴வந்|
27 En in dezelfde dagen kwamen enige profeten af van Jeruzalem te Antiochie.
தத: பரம்’ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³க³ணே யிரூஸா²லம ஆந்தியகி²யாநக³ரம் ஆக³தே ஸதி
28 En een uit hen, met name Agabus, stond op, en gaf te kennen door den Geest, dat er een grote hongersnood zou wezen over de gehele wereld; dewelke ook gekomen is onder den keizer Claudius.
ஆகா³ப³நாமா தேஷாமேக உத்தா²ய ஆத்மந: ஸி²க்ஷயா ஸர்வ்வதே³ஸே² து³ர்பி⁴க்ஷம்’ ப⁴விஷ்யதீதி ஜ்ஞாபிதவாந்; தத: க்லௌதி³யகைஸரஸ்யாதி⁴காரே ஸதி தத் ப்ரத்யக்ஷம் அப⁴வத்|
29 En naardat een iegelijk der discipelen vermocht, besloot elk van hen iets te zenden ten dienste der broederen, die in Judea woonden.
தஸ்மாத் ஸி²ஷ்யா ஏகைகஸ²: ஸ்வஸ்வஸ²க்த்யநுஸாரதோ யிஹூதீ³யதே³ஸ²நிவாஸிநாம்’ ப்⁴ரத்ரு’ணாம்’ தி³நயாபநார்த²ம்’ த⁴நம்’ ப்ரேஷயிதும்’ நிஸ்²சித்ய
30 Hetwelk zij ook deden, en zonden het tot de ouderlingen, door de hand van Barnabas en Saulus.
ப³ர்ணப்³பா³ஸௌ²லயோ ர்த்³வாரா ப்ராசீநலோகாநாம்’ ஸமீபம்’ தத் ப்ரேஷிதவந்த: |