< 詩篇 123 >

1 上行之詩。 坐在天上的主啊, 我向你舉目。
Een bedevaartslied. Tot U hef ik mijn ogen omhoog, Tot U, die troont in de hemel!
2 看哪,僕人的眼睛怎樣望主人的手, 使女的眼睛怎樣望主母的手, 我們的眼睛也照樣望耶和華-我們的上帝, 直到他憐憫我們。
Zie, als de ogen van slaven op de hand hunner meesters, En het oog der slavin op de hand van haar gebiedster: Zo zijn ònze ogen op Jahweh gericht, Onzen God, totdat Hij Zich onzer erbarmt.
3 耶和華啊,求你憐憫我們,憐憫我們! 因為我們被藐視,已到極處。
Ontferm U onzer, o Jahweh. Ach, erbarm U over ons! Want we zijn met hoon overkropt,
4 我們被那些安逸人的譏誚 和驕傲人的藐視,已到極處。
En onze ziel is er zat van: Door de spot van de snoevers, Door de smaad van de trotsen.

< 詩篇 123 >