< 詩篇 9 >
1 【天主除暴安良】 達味詩歌,交與樂官。調寄「木特拉本」。 上主,我全心讚頌你,宣揚你的一切奇偉;
Przewodnikowi chóru, na Halmutlabben. Pieśń Dawida. Będę [cię] wysławiał, PANIE, całym mym sercem; będę opowiadał o wszystkich twoich cudach.
Będę się cieszył i radował tobą, będę śpiewał twemu imieniu, o Najwyższy!
Gdy cofną się moi nieprzyjaciele, upadną i znikną sprzed twego oblicza.
Ty bowiem przeprowadziłeś mój sąd i moją sprawę, zasiadłeś na tronie jako sędzia sprawiedliwy.
5 你摧毀了異民,殲滅惡徒,你把他們的名字永遠消除。
Skarciłeś pogan, wytraciłeś niegodziwych, wymazałeś ich imię na wieki wieków.
6 敵人現已覆滅,永遠沉淪,你蕩平的城邑,全不留名。
O nieprzyjacielu, twoje spustoszenia skończyły się na zawsze, zburzyłeś miasta, ich pamięć przepadła razem z nimi.
Ale PAN trwa na wieki, ustawił swój tron, by sądzić.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, osądzi narody według słuszności.
I będzie PAN ucieczką dla uciśnionego, schronieniem w czasie niedoli.
10 凡認識你名號的人,必仰望你,上主,尋覓你的人,你必不擯棄。
I będą ufać tobie ci, którzy znają twoje imię, bo nie opuszczasz, PANIE, tych, którzy cię szukają.
11 你們該歌頌上主,祂住在熙雍,在萬民中宣揚祂的一切化工:
Śpiewajcie PANU, który mieszka na Syjonie, opowiadajcie wśród narodów o jego dziełach.
12 上主追討血債,常懷念悲苦的人民,上主絕不會忘掉他慘痛的呼聲。
Bo on dopomina się krwi i pamięta o nich, a nie zapomina wołania strapionych.
13 上主,求你憐憫我,垂視我仇加於我的苦辱,拯救我脫離死亡的門戶,
Zmiłuj się nade mną, PANIE, spójrz, jak mnie uciskają ci, którzy mnie nienawidzą, ty, który podnosisz mnie z bram śmierci;
14 好使我在熙雍女子門口,宣揚你的美譽,欣享你的助祐。
Abym głosił wszelką twą chwałę w bramach córki Syjonu; będę się radował twoim zbawieniem.
15 異民都落於自己挖掘的深坑,他們的腳都掉入自設的陷阱。
Poganie wpadli w dół, [który] wykopali; w sidłach, które zastawili, uwięzła ich noga.
16 上主自顯於世,行了審判,惡人被自設的羅網所陷。
PAN dał się poznać, gdy odbył sąd, w dzieła swoich rąk uwikłał się niegodziwy. (Higgajon, Sela)
17 願一般忘卻天主的異族,願一般惡人都歸於陰府! (Sheol )
Niegodziwi zstąpią do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga. (Sheol )
18 困苦的人絕不會被遺忘,窮人的依靠永不會喪亡。
Bo biedak nie będzie zapomniany na zawsze, nadzieja ubogich nie zginie na wieki.
19 上主,起來,莫讓世人獲勝,願異民盡都在你前受審!
Powstań, PANIE, niech nie triumfuje człowiek, niech narody zostaną osądzone przed twoim obliczem.
PANIE, ześlij na nie strach, aby narody poznały, że są tylko ludźmi. (Sela)