< Isaiah 45 >
1 Amah kah a koelh Cyrus te BOEIPA loh, “Namtom rhoek te a mikhmuh ah hnaa hamla a bantang kut te ka moem pah. A mikhmuh ah thohkhaih rhoek te ong hamla manghai rhoek cinghen khaw ka hlam pah ni. Te vaengah vongka te kalh uh mahpawh.
So segjer Herren til sin salvevigde, til Kyrus som eg held i hans høgre hand, for å kasta folk til jordi for honom og løysa beltet av kongar, for å opna dører for honom, so ingen portar vert stengde:
2 Kamah he na mikhmuh ah ka pongpa vetih ngoem te ka nolh rhoe ka nolh ni. Rhohum thohkhaih te ka thuk vetih thi thohkalh ka tloek ni.
Sjølv gjeng eg fyre deg og jamnar hindringar; kopardører sprengjer eg, og jarnslåer slær eg sund.
3 Hmaisuep khuikah thakvoh neh a huephael kah kawn te nang taengah kam paek bitni. Te daengah ni BOEIPA kamah he na ming neh aka khue Israel Pathen la na ming eh.
Og eg gjev deg dulde skattar og burtgøymde rikdomar, so du skal vita at det var eg, Herren, som kalla deg på namn, eg, Israels Gud.
4 Ka sal Jakob neh ka coelh Israel ham nang te na ming nen ni kang khue. Kai nan ming pawt cakhaw nang kan mingkhaep coeng.
For min tenar Jakobs skuld og Israel, min utvalde, kalla eg deg med namnet ditt, gav deg tilnamn då du ikkje kjende meg.
5 Kai he Yahovah ni. Kai kah a voelah a tloe a om moenih, pathen tloe khaw a om moenih. Nang te kam poeh mai cakhaw kai nan ming hae moenih.
Eg er Herren, og ingen annan, utan meg finst det ingen Gud. Eg væpna deg fyrr du kjende meg,
6 Kai Yahovah kamah pawt atah a tloe om pawt tih a tloe a om pawt te khocuk khomik taeng lamloh khotlak duela ming uh saeh.
so dei skal vita frå aust til vest at det finst ingen annan enn eg. Eg er Herren, og ingen annan.
7 Vangnah aka hlinsai tih a hmuep aka suen. Rhoepnah aka saii tih boethae aka suen. Te rhoek boeih aka saii khaw BOEIPA kamah ni.
Skapar åt ljoset og upphav til myrkret, skapar åt velferd og upphav til uferd; eg, Herren, gjer alt dette.
8 Vaan khaw a so lamkah ha pha lamtah khomong khaw duengnah ha sih saeh. Diklai te ong uh saeh lamtah daemnah loh thaihsu saeh. Duengnah khaw cuen laeh saeh. Te te kai Yahovah long ni ka suen.
Lat det drjupa, de himlar, ovanfrå, og skyerne renne med rettferd! Jordi late seg upp, so frelsa kann bløma og rettferd renna med same! Eg, Herren, skaper det.
9 Anunae, diklai paikaek lakli kah paikaek pakhat loh amah aka hlinsai te a oelh mai. Amlai loh amah aka picai te, “Nang kah bisai khaw banim na saii dae, a kut khaw om pawt nim?” a ti nah cop a?
Ve den som trættar med skaparen sin! Eit skålbrot millom dei andre av jord. Kann leiret til formaren segja: «Kva gjer du?» Eller verket ditt segja: «Han hev ikkje hender?»
10 Anunae, a napa la, “Balae tih nan sak,” a manu te, “Balae tih nan yom?” aka ti mai.
Ve den som segjer til far sin: «Kva avlar du?» Og til kvinna: «Kva føder du?»
11 Israel kah Yahovah cim neh anih aka hlinsai loh, “Aka thoeng ham te kamah n'dawt lah. Ka ca rhoek ham neh ka kut dongkah bisai ham te kai nan uen mai.
So segjer Herren, Israels Heilage og skapar: Spør meg um det som kjem! Lat meg syta for mine søner, og det verk mine hender hev gjort!
12 Kai loh diklai khaw diklai hman kah hlang khaw ka saii. Kai loh ka suen tangtae vaan ke khaw kamah kut loh a dih tih a caenmpuei rhoek khaw boeih ka uen.
Det var eg som gjorde jordi, og folket der hev eg skapt; mine hender spana ut himmelen, og all hans her baud eg ut.
13 Anih te duengnah dongah ka haeng vetih a longpuei te boeih ka dueng pah ni. Anih loh kai kah khopuei te a khoeng vetih ka hlangsol la a tueih ni. A phu khaw thui mahpawh, kapbaih khaw hoe mahpawh,” a ti he caempuei BOEIPA long ni a thui.
Det er eg som honom hev vekt i rettferd, og alle hans vegar jamnar eg. Han skal byggja min by og senda mine landlyste heim, og det utan vederlag, utan betaling, segjer Herren, allhers drott.
14 BOEIPA loh Egypt kah thaphu khaw, Kusah neh hlang sang Sabean kah a thenpom loh nang te m'paan uh vetih namah taengah om uh ni. Nang hnukah hmaipom neh pongpa uh ni. Nang taengla ha pawk uh vaengah khaw bakop uh ni. Nang taengah te, “Nang taengah Pathen rhep om pai tih hlang tloe a om moenih, pathen tloe a om moenih,” tila thangthui uh ni.
So segjer Herren: «Rikdomen frå Egypt og vinningi frå Ætiopia, og Saba-mennerne, røslege karar, skal koma til deg og høyra til deg; dei skal fylgja deg og ganga i lekkjor; for deg skal dei kasta seg ned, til deg skal dei venda si bøn: Berre hjå deg er Gud og elles ingen, ingen Gud.»
15 Namah tah Israel Pathen, khangkung neh muei aka thuh Pathen pai ni.
I sanning, du er ein løyndomsfull Gud, du Israels Gud, du frelsar.
16 Amih te thikat la boeih yak uh vetih a hmaithae uh bal ni. Muei saii kutthai rhoek te mingthae neh van uh ni.
Til spott og skam vert dei alle saman, gude-makaran’ gjeng med blygsla.
17 Israel te BOEIPA loh kumhal loeihnah dongah a khang ni. Kumhal ah a yoeyah la na yak voel pawt vetih na hmaithae voel mahpawh.
Israel vert frelst ved Herren med æveleg frelsa, de vert ikkje til spott og skam i alle ævor.
18 He khaw vaan aka suen BOEIPA long ni a thui. Pathen amah loh diklai a hlom tih a saii. Diklai he a hinghong pawt ham a soepsoei phoeiah khosa rhoek ham a suen tih a hlinsai pah. BOEIPA kamah phoeiah a tloe a om moenih.
For so segjer Herren, himmelskaparen, han som er Gud, han som hev gjort og laga jordi, han som hev grunnfest henne; ikkje til ei audn skapte han henne, men til folkebustad laga han henne! - Eg er Herren, og ingen annan.
19 A huephael neh diklai hmaisuep hmuen ah ka thui moenih. Jakob tiingan taengah hinghong la kai n'tlap ka ti nah moenih. Duengnah aka thui BOEIPA kamah loh vanat la ka puen.
Ikkje i løyndom hev eg tala, ein stad i myrke-land; ikkje hev eg sagt til Jakobs-ætti: Leita etter meg fåfengt! Eg, Herren, talar rettferd, forkynner det som er rett.
20 Namtom hlangyong rhoek te coi uh thae lamtah ha kun uh laeh. Thikat la ha mop uh laeh. Amamih kah mueithuk thing a phueih nawn khaw ming uh pawt tih aka khang thai pawh pathen taengah thangthui uh.
Samle dykk og kome, kome saman hit, de som er att av heidningfolki! Uvituge er dei som ber på sitt trebilæte og bed til ein gud som ikkje kann frelsa.
21 Puen uh lamtah ha mop uh lah. Tun ah khaw uen uh thae saeh. Hlamat lamloh aka yaak sak tih daengrhae daengkhoi la aka puen te unim? BOEIPA kamah moenih a? Duengnah Pathen kamah pawt atah Pathen tloe om pawh. Kai phoeiah he khangkung a om moenih.
Forkynn og seg frå! Ja, lat deim berre samrådast! Kven hev kunngjort slikt frå fordom, meldt det for lenge sidan? Tru det ikkje er eg, Herren? Og utan meg er det ingen Gud. Ein rettferdig og frelsande Gud finst ikkje utanum meg.
22 Diklai khobawt boeih loh kai taengla ha mael uh lamtah khang la om uh lah. Kai Pathen phoeiah Pathen koep a om moenih.
Vend dykk til meg, lat dykk frelsa, alle utbygder av jordi! For eg er Gud, og ingen annan.
23 Kamah loh ka toemngam coeng dongah ka ka lamloh aka thoeng duengnah ol tah balkhong voel mahpawh. Kai taengah khuklu boeih a cungkueng vetih ol boeih a caeng ni.
Ved meg sjølv hev eg svore, or min munn er det gjenge sanning, eit ord som eg ikkje tek i meg att: For meg skal bøygja seg kvart eit kne, til meg skal kvar ei tunge sverja.
24 Kai BOEIPA bueng dongah ni duengnah neh a sarhi la a thui eh. Amah taengah aka lungoe rhoek khaw a taengla ha pawk uh vetih boeih yak uh ni.
Berre hjå Herren, skal dei segja um meg, er rettferd og magt. Til honom skal dei koma og skjemmast alle som harmast på honom.
25 Israel kah tiingan boeih tah BOEIPA rhangneh tang uh vetih a thangthen uh ni.
I Herren vinn dei rettferd og rosar seg alle som er av Israels ætt.