< Isaias 20 >
1 Sa tuig nga miabot si Tartan didto sa Ashdod, sa dihang gipadala siya ni Sargon nga hari sa Asiria, nakig-away siya batok sa Ashdod ug nailog kini.
In the year that Tharthan came unto Ashdod, when Sargon the king of Assyria sent him, and fought against Ashdod, and captured it;
2 Nianang panahona nakigsulti si Yahweh ngadto kang Isaias nga anak ni Amoz nga nag-ingon, “Lakaw ug huboa ang sako gikan sa imong hawak, ug huboa ang sandalyas sa imong tiil.” Busa gibuhat niya kini nga naglakaw nga hubo ug nagtiniil.
At the same time spoke the Lord by means of Isaiah the son of Amoz, saying, Go and loosen the sackcloth from off thy loins, and thy shoe shalt thou pull off from thy foot. And he did so, walking naked and barefoot.
3 Miingon si Yahweh, “Sama nga naglakawlakaw nga hubo ug nagtiniil ang akong sulugoon nga si Isaias sulod sa tulo ka tuig. Mao kini ang timailhan ug tilimad-on mahitungod sa Asiria ug mahitungod sa Etiopia—
And the Lord said, Just as my servant Isaiah hath walked naked and barefoot three years as a sign and token for Egypt and for Cush:
4 niini nga paagi pangulohan palayo sa hari sa Asiria ang mga dinakpan sa Ehipto, ug ang mga hininginlan sa Etiopia, batan-on ug tigulang nga hubo ug nagtiniil, ug walay tabon ang mga sampot, alang sa kaulawan sa Ehipto.
So shall the king of Assyria lead away the prisoners of Egypt, and the exiles of Cush, young and old, naked and barefoot, even with uncovered buttocks, to the disgrace of Egypt.
5 Mangahadlok ug mangaulaw sila, tungod sa Etiopia nga ilang paglaom ug sa Ehipto nga ilang himaya.
And they shall be terrified, and ashamed of Cush their trust, and of Egypt their vaunt.
6 Moingon unya nianang adlawa ang mga lumolupyo sa baybayon, 'Sa pagkatinuod, mao kini ang tinubdan sa atong paglaom, asa man kita modangop sa pagpakitabang aron luwason gikan sa hari sa Asiria, ug karon, unsaon man nato pag-ikyas?”'
And the inhabitant of this isle shall say on that day, Behold, such is our trust, whither we fled for help to be delivered from the king of Assyria: and how shall we then escape?