< Zəbur 90 >

1 Allah adamı Musanın duası. Ey Xudavənd, bütün nəsillərdən bəri Bizə pənah yeri olmusan.
En bön av gudsmannen Mose. Herre, du har varit vår tillflykt från släkte till släkte.
2 Dağlara təvəllüd verməmişdən əvvəl, Kainatı, dünyanı doğmazdan əvvəl Əzəldən axıradək Allah Sənsən.
Förrän bergen blevo till och du frambragte jorden och världen, ja, från evighet till evighet är du, o Gud.
3 İnsanları torpağa çevirirsən, Deyirsən: «Qoy bəşər övladları toza dönsün».
Du låter människorna vända åter till stoft, du säger: "Vänden åter, I människors barn."
4 Sənin gözündə min il ötən bir günə, Bir gecə növbəsinə bənzər.
Ty tusen år äro i dina ögon såsom den dag som förgick i går; ja, de äro såsom en nattväkt.
5 İnsanları silirsən, çəkilirlər, Elə bil ki yuxudurlar. Sanki sübh çağı yerdə bitən otdurlar,
Du sköljer dem bort; de äro såsom en sömn. Om morgonen likna de gräset som frodas;
6 Səhər boy atar, çiçək açar, Axşamsa solar, quruyar.
det blomstrar upp och frodas om morgonen, men om aftonen torkar det bort och förvissnar.
7 Qəzəbindən məhv oluruq, Hiddətindən vəlvələyə düşürük.
Ty vi förgås genom din vrede, och genom din förtörnelse ryckas vi plötsligt bort.
8 Hüzurunda təqsirlərimizi üzə çıxarmısan, Gizli günahlarımıza üzünün işığını salmısan.
Du ställer våra missgärningar inför dig, våra förborgade synder i ditt ansiktes ljus.
9 Ömür-günümüz Sənin qəzəbin altında keçir, İllərimiz bir nəfəs tək tükənir.
Ja, alla våra dagar försvinna genom din förgrymmelse, vi lykta våra år såsom en suck.
10 Yetmiş il ömür sürərik, Sağlam olsaq, səksənə yetişərik. Ən yaxşı çağımız belə, zəhmətlə, kədərlə keçir, Ömrümüz tez bitir, uçub-gedir.
Vårt liv varar sjuttio år eller åttio år, om det bliver långt; och när det är som bäst, är det möda och fåfänglighet, ty det går snart förbi, likasom flöge vi bort.
11 Axı qəzəbinin gücünü kim dərk edə bilər? Hirsinin vahiməsini kim duya bilər?
Vem besinnar din vredes makt och din förgrymmelse, så att han fruktar dig?
12 Bizə öyrət nə qədər ömrümüz var, Qoy qəlbimiz hikmətli olsun.
Lär oss betänka huru få våra dagar äro, för att vi må undfå visa hjärtan.
13 Əl çək, ya Rəbb! Nə vaxtadək qəzəbindən dönməyəcəksən? Sən qullarına rəhm et.
HERRE, vänd åter. Huru länge dröjer du? Förbarma dig över dina tjänare.
14 Səhər-səhər bizə doyunca məhəbbət göstər, Qoy ömrümüz boyu sevinib fərəhlənək.
Mätta oss med din nåd, när morgonen gryr, så att vi få jubla och vara glada i alla våra livsdagar.
15 Bizi zülmə saldığın günlər qədər, Bəlaya düşdüyümüz illər qədər sevindir.
Giv oss glädje så många dagar som du har plågat oss, så många år som vi hava lidit olycka.
16 Əməllərin qullarına, Əzəmətin övladlarına görünsün.
Låt dina gärningar uppenbaras för dina tjänare och din härlighet över deras barn.
17 Ey Xudavənd Allahımız, bizimlə xoş rəftar et, Əllərimizin zəhmətini uğurlu et, Bəli, bizim əllərimizin zəhmətini uğurlu et.
Och HERRENS, vår Guds, ljuvlighet komme över oss. Må du främja för oss våra händers verk; ja, våra händers verk främje du.

< Zəbur 90 >