< Proverbs 20 >
1 Wine [is] a scorner — strong drink [is] noisy, And any going astray in it is not wise.
Ο οίνος είναι χλευαστής, και τα σίκερα στασιαστικά· και όστις δελεάζεται υπό τούτων, δεν είναι φρόνιμος.
2 The fear of a king [is] a growl as of a young lion, He who is causing him to be wroth is wronging his soul.
Απειλή βασιλέως είναι βρυχηθμός λέοντος· όστις παροξύνει αυτόν, αμαρτάνει εις την ιδίαν αυτού ζωήν.
3 An honour to a man is cessation from strife, And every fool intermeddleth.
Τιμή είναι εις τον άνθρωπον να παύη από της έριδος· πας δε άφρων εμπλέκεται εις ταύτην.
4 Because of winter the slothful plougheth not, He asketh in harvest, and there is nothing.
Ο οκνηρός δεν θέλει να αροτριά εξ αιτίας του χειμώνος· διά τούτο θέλει ζητεί εν τω θέρει και δεν θέλει λαμβάνει.
5 Counsel in the heart of a man [is] deep water, And a man of understanding draweth it up.
Η βουλή εν τη καρδία του ανθρώπου είναι ως ύδατα βαθέα· αλλ' ο συνετός άνθρωπος θέλει ανασύρει αυτήν.
6 A multitude of men proclaim each his kindness, And a man of stedfastness who doth find?
Πολλοί άνθρωποι κηρύττουσιν έκαστος την καλοκαγαθίαν αυτού· αλλά τις θέλει εύρη άνθρωπον πιστόν;
7 The righteous is walking habitually in his integrity, O the happiness of his sons after him!
Ο δίκαιος περιπατεί εν τη ακεραιότητι αυτού· και τα τέκνα αυτού είναι μακάρια μετ' αυτόν.
8 A king sitting on a throne of judgment, Is scattering with his eyes all evil,
Βασιλεύς, καθήμενος επί θρόνου κρίσεως, διασκεδάζει παν κακόν διά των οφθαλμών αυτού.
9 Who saith, 'I have purified my heart, I have been cleansed from my sin?'
Τις δύναται να είπη, Εκαθάρισα την καρδίαν μου, είμαι καθαρός από των αμαρτιών μου;
10 A stone and a stone, an ephah and an ephah, Even both of them [are] an abomination to Jehovah.
Ζύγια διάφορα, μέτρα διάφορα, είναι αμφότερα βδέλυγμα εις τον Κύριον.
11 Even by his actions a youth maketh himself known, Whether his work be pure or upright.
Γνωρίζεται και αυτό το παιδίον εκ των πράξεων αυτού, αν τα έργα αυτού είναι καθαρά, και αν ευθέα.
12 A hearing ear, and a seeing eye, Jehovah hath made even both of them.
Το ωτίον ακούει και ο οφθαλμός βλέπει· αλλ' ο Κύριος έκαμεν αμφότερα.
13 Love not sleep, lest thou become poor, Open thine eyes — be satisfied [with] bread.
Μη αγάπα τον ύπνον, διά να μη έλθης εις πτωχείαν· άνοιξον τους οφθαλμούς σου και θέλεις χορτασθή άρτου.
14 'Bad, bad,' saith the buyer, And going his way then he boasteth himself.
Κακόν, κακόν, λέγει ο αγοραστής· αλλ' αφού αναχωρήση, τότε καυχάται.
15 Substance, gold, and a multitude of rubies, Yea, a precious vessel, [are] lips of knowledge.
Υπάρχει χρυσίον και πλήθος μαργαριτών· τα χείλη όμως της γνώσεως είναι το πολύτιμου κειμήλιον.
16 Take his garment when a stranger hath been surety, And for strangers pledge it.
Λάβε το ιμάτιον του εγγυωμένου διά ξένον· και λάβε ενέχυρον απ' αυτού, εγγυωμένου περί ξένων πραγμάτων.
17 Sweet to a man [is] the bread of falsehood, And afterwards is his mouth filled [with] gravel.
Ο άρτος του ψεύδους είναι γλυκύς εις τον άνθρωπον· μετά ταύτα όμως το στόμα αυτού θέλει γεμισθή χαλίκων.
18 Purposes by counsel thou dost establish, And with plans make thou war.
Οι σκοποί στερεόνονται διά της συμβουλής· και μετά καλήν σκέψιν κάμνε πόλεμον.
19 A revealer of secret counsels is the busybody, And for a deceiver [with] his lips make not thyself surety.
Ο σπερμολόγος περιερχόμενος αποκαλύπτει τα μυστικά· διά τούτο μη σμίγου μετά του πλατύνοντος τα χείλη αυτού.
20 Whoso is vilifying his father and his mother, Extinguished is his lamp in blackness of darkness.
Ο λύχνος του κακολογούντος τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού θέλει σβεσθή εν βαθεί σκότει.
21 An inheritance gotten wrongly at first, Even its latter end is not blessed.
Κληρονομία αποκτηθείσα ταχέως την αρχήν, εις το τέλος δεν ευλογείται.
22 Do not say, 'I recompense evil,' Wait for Jehovah, and He delivereth thee.
Μη είπης, Θέλω ανταποδώσει κακόν· ανάμενε τον Κύριον και θέλει σε σώσει.
23 An abomination to Jehovah [are] a stone and a stone, And balances of deceit [are] not good.
Ζύγια διάφορα είναι βδέλυγμα εις τον Κύριον· και η δολία πλάστιγξ δεν είναι καλόν.
24 From Jehovah [are] the steps of a man, And man — how understandeth he his way?
Τα διαβήματα του ανθρώπου διευθύνονται υπό του Κυρίου· πως λοιπόν ο άνθρωπος ήθελε γνωρίσει την εαυτού οδόν;
25 A snare to a man [is] he hath swallowed a holy thing, And after vows to make inquiry.
Παγίς είναι εις τον άνθρωπον, προπετώς να λαλή· περί ιερών και μετά τας ευχάς να σκέπτηται.
26 A wise king is scattering the wicked, And turneth back on them the wheel.
Ο σοφός βασιλεύς λικμίζει τους ασεβείς και στρέφει τον τροχόν επ' αυτούς.
27 The breath of man [is] a lamp of Jehovah, Searching all the inner parts of the heart.
Λύχνος του Κυρίου είναι το πνεύμα του ανθρώπου, το οποίον διερευνά πάντα τα ενδόμυχα της καρδίας.
28 Kindness and truth keep a king, And he hath supported by kindness his throne.
Έλεος και αλήθεια διαφυλάττουσι τον βασιλέα· και ο θρόνος αυτού υποστηρίζεται υπό του ελέους.
29 The beauty of young men is their strength, And the honour of old men is grey hairs.
Καύχημα των νέων είναι η δύναμις αυτών· και δόξα των γερόντων η πολιά.
30 The bandages of a wound thou removest with the evil, Also the plagues of the inner parts of the heart!
Τα μελανίσματα των πληγών λευκαίνουσι τον κακόν· και τα κτυπήματα τα ενδόμυχα της καρδίας.